Against All Odds In Tagalog Novels & Stories

Klaire's POV. Ang lakas lakas na ng ulan pero hindi ako natinag. Gusto kong makasiguradong wala na talaga na tapos na talaga ang lahat samin. I wanted to give it my all so that sa pagsuko ko, wala akong pagsisisihan. "Hindi yun imposible, mahal naman natin ang isa't isa" "That was all in the past now"

Agad niya itong tinawagan. Isang ring lang agad na sinagot nito ang tawag. ["Apo! Salamat sa Diyos, tumawag ka rin!"] bakas ang matinding ginhawa at pag-aalala sa boses ng kaniyang lola. ["Ayos ka lang ba? Kagabi pa ako hindi mapakatali dahil hindi ka sumasagot sa mga tawag ko. May nangyari ba sa 'yo?"]

Adeline "Walang hiyang manloloko! Mabulok ka sana sa impiyerno, scammer!" Padaskol kong ibinaba ang phone ko sa ibabaw ng glass table sa aming sala, lumikha iyon ng malakas na kalabog na umalingawngaw sa buong bahay. Ramdam ko ang mabilis na pag-akyat ng dugo sa aking mukha dahil sa matinding galit at panggigil. Muli kong dinampot ang phone ko para murahin ang walang kwentang seller na 'yon, ngunit lalo lang akong nagngitngit nang makitang hindi na nagde-deliver ang mga mensahe ko.

" Tawagin mo ang papa mo,upang ma-iligtas ko ang mama mo!''' Okay lang ba sayo iyon karra?'''

Marahil ay gustong-gusto niyang kainin ngunit na-corner ko siya. Allergy pa more! ****************

mahabang sabi ni Inang Reyna Zenya. "Masasakihan natin iyang lahat Mahal. Magtatagumpay ang ating lahi, pangako. Gagawin ko ang aking makakaya upang maipanalo ang laban na ito." Sagot ng Supremo sabay pakawala ng isang matamis na ngiti. Hinalikan niya ang noo ng kaniyang asawa upang mapawi ang labis na pangangamba ng babae. Kung nakakaramdam siya ng takot ay ano pa kaya ang kaniyang may bahay na may malambot na puso?

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Tapus tumingin siya sa akin kaya lumabas na lang bigla ang mga salitang. "G-good afternoon Sir,” pagbati ko kay Sir Baylon sabay smile sa kaniya. "Good afternoon din." He answered and smiled back. Gosh! My heart. Okay! Before niyo ko e-judge! Kahit naman siguro na may jowa kayo! Ay wala pala kayong jowa! Kahit naman siguro na may jowa na ako. Hindi ko naman maiiwasan na magkaroon ng crush. At tiyaka, crush lang naman! And if that person is impossible na maging jowa mo, then it's fine na magka crush ka. Iba naman kasi yung crush sa mahal mo. Syempre mahal ko si Cyrus at crush ko naman si Sir Baylon.

"'Ang iba nagmamanman lang sa atin." Mga ilang sandali ay nakarating na rin sila Denzel, Alfred at iba pa. Nang huminto sila saglit agad na nagpaputok ang isang di kilalang lalaki dahilan ay muli silang tumakbo papalayo. Kulay itim mga kasuotan ng mga ito at nakatakip ang mga mukha kaya di agad makikilala.

Ngumiti ako sa kanila bago umupo ulit sa upoan ko. "While some endings are painful, there are some endings that's worth it." Sabi ni sir Kenn habang nakangiting nakatingin sa'kin. Napangiti naman ako sa sinabi niyan 'yon. "Fight for what makes you happy. Wag mong isipin na lahat ng tao ay sasaktan ka lang. May mga taong may kakayahang mahalin ka tulad ng gusto mo. Lahat ng hirap mo ay masusuklian yan pagdating ng panahon. All you have to do is to keep on fighting and don't you ever give up. You can rest if you're tired, but please keep on going. Magiging masaya ka rin balang araw." Sabi nito na nagpaluha sa akin.