Age Is Just A Number Quotes นิยาย & เรื่องราว

"Ang saya mo, Rigs. Pasalamat ka pinanganak pa ako. Mabuti na lang at kahit matanda ka na ngayon ay may twenty years old misis ka pa. Tsk. Swerte!" Nagpigil akong tumawa nang malakas matapos maramdaman ang paghigpit ng yakap niya. Akala niya yata ay nakalimutan kong dumagdag na ang edad niya. At kahit na dumoble pa ay mananatili ako sa kanya. "Age is just a number, Baby. Mas lamang ang edad ng puso kong kasing edad ng sa'yo." Sa sinabi niya ay pumasok na lang sa isip ko ang pagpapangalan sa bata.

“I am not bata. IKaw ilang taon ka na ba? Mukhang mas matanda pa nga ata ako sayo eh.” “I’m already 35,” “What? 35? Ikaw?” Hindi makapaniwala na wika nito. Tumango naman si Rosita. “Yes. And you’re way too young for me, but because you’re big and tall, hindi halata na 28 years old ka lang.” Raven’s jaw dropped. “Age is just a number, and besides I look matured and you look like you're not aging. Hindi talaga halata ang itsura mo sa edad mo. Kaya ng siguro baliw na baliw ako sayo eh.” Mahabang salita nito.

Kumain siya at naligo na. Lantad ang kaniyang matigas at mabatong tiyan, mga muscles niyang alagang-alaga, at ang kaniyang t****o na malaya mula sa kahit na anong saplot. Lumapit siya sa malaking salamin na halos kasing-tangkad na niya. Doon niya pinagmasdan ang kaniyang katawan. “It’s really true that age is just a number,” wika niya.

Ilang taon na kaya 'to. "May I ask?" I said, looking at him straightly. "Yes, of course. You may ask at kanina pa tayo nag-uusap." Sabi n'ya na ikinatawa naming dalawa. Well, it sounds a bit informal for a not-too-close friend to ask about his age. I ask him, "How old are you, na pala?" But he just smiled and replied, "Age is just a number, isn't it?" His response left me a bit puzzled, but I couldn't help but smile at his playful evasion.

Siguro dahil, kinababakasan niya iyon ng kainosentihan… “Bakit mo iisipin ang sasabihin sa ‘yo ng ibang tao? Wala silang pakialam sa buhay mo. Basta kilala mo ang sarili mo at wala kang tinatapakan, who cares whatever they think and say? Saka, sino ba ang maysabi na matanda na ang kuwarenta? Life begins at fourty. Huwag mong kalimutan ‘yan. Ako nga, 41 na. Do I look older than my age?”

sang-ayon niya. "See? In fact age is just a number. Walang kinalaman iyan sa mga puso natin. Puwede nating mahalin kahit sino. Kaya kayong dalawa, magmahalan lang kayo." Payo ni Rome sa kanilang dalawa.

Feeling ko indirect way niya lang ito para sabihing may pag-asa ako. Hindi naman talaga basehan yung edad para sa akin. Tsaka sa gwapo niyang yan, hindi naman halata na malayo ang age gap namin. Ang halata ay yung estado ng pamumuhay. Doon ako tagilid. "Age is just a number, Senyorito. Tsaka ayos lang talaga sa akin, tatanda din naman ako, yun nga lang mauuna ka lang konti sa akin."

Maliban sa akin, kanino ka pa mag-aalala ng sobra? […] [Layla, ang kwarenta ay masyadong matanda. Ikaw ay napakabata at maganda. Hindi ako tatanggap ng nobyo na mas matanda sa thirty-five. Naniniwala ako na hindi rin siya matatanggap ng mga magulang mo. Dapat sumuko ka na lang!] [Bagama't siya ay kwarenta, pinanatili niya ang kanyang pigura nang maayos. Hindi siya mukhang kwarenta!]

Kaagad naman akong sinipat ng tingin ni Menchie sabay iling. "Hindi ko din mawari pero feeling ko parang nasa eitghteen or twenty's ka pa lang. Tama, isakto natin ng twenty years old ka pa lang Ate!" nakangiti niyang sagot at kung anong buwan at taon ng kapanganakan ko kunwari ang suggestion niya iyun na lang ang isinulat ko. Wala naman akong choice dahil sa nasabi ko na kanina, wala din talaga akong maalala.

"Uyyy! Why are you blushing!" He cleared his troat. "I respect old ladies." I looked at him with confuse expresion. Old ladies? ME!? I smirked. "So, why are you hanging out with a old lady like me?" He avoided my gaze. "You look pitful." Say what!? "Me? Pitful? You must be really begging for death huh?" "However, what I said is true. You're already 30 but still lonely." Bigla naman siyang tumalikod at naglakad. "You... I'm still 29!"