Ai Hoshino Eyes นิยาย & เรื่องราว

bulong niya. Biglang bumukas ang isang maliit na screen sa gilid ng pod. Isang recorded message. Ang mukha ni Ryella ang lumitaw. Pero hindi ito ang Ryella na nakita niya sa simulation. Ito ang Ryella sa sandaling kinuha siya ng mga tauhan ng The Eye. Ang kanyang mukha ay puno ng pasa, ang kanyang labi ay pumutok, pero ang kanyang mga mata—ang mga gintong matang iyon—ay nagniningas pa rin sa bagsik.

lumuhod sa harap ko si Lance at ngumiti. There's something in his eyes na hindi ko mabasa. Nakatingin ito sa akin using his gentle eyes. Hinawakan niya ang kamay ko kamit ang isa niyang kamay at nasa buhok ko naman ang isa. There's something sa paraan ng paghagod niya sa buhok ko na naging dahilan ng pagtulo ng luha ko.

Kasama ko rito ang top one Octapetala na si Ligen Huber! Kaagad kong iniwas ang tingin ko at itinuon 'yon sa mga kamay ko na nasa ibabaw ng desk. Panay ang himas ko sa magkabilang kamay ko dahil ramdam ko rin ang pamamawis nito. Nagsunod-sunod din ang pagtibok ng puso ko dahil sa kaba dahil hindi ko makalimutan na naka-eye to eye ko siya.

Kaso wala pa ako sa kalahati ng muling umikot ang aking paningin, nawalan ako ng balanse at muntikan ng matumba sa sahig kung hindi lang ako inalalayan ni Shin. Huli kong naalala ang paulit-ulit niyang pagmumura hanggang sa sakupin ako ng dilim at paiwan ng ulirat. My eyes slowly fluttered. I open it and realize that my vision is still blurry and my head is aching so bad, feeling lightheaded. Suddenly, I heard faint noises. I was about to close my eyes when someone said my name. Pamilyar ang boses ng lalaking iyon, magkahalong lambing at lamig ang timbre ng boses niya. He was talking to Iroshin.

Tumingala si Hunter mula sa kanyang mataas na posisyon, ang kanyang katawan ay nagbigay ng bigat ng isang alpha at ang intensity ng isang lalaking nasasabik. Malalim at matindi ang kanyang maitim na mga mata habang mariin siyang nakatingin kay Ayumi, isang gaze na tila lumalamon sa dalaga.

At iyon ang unang pagkakataong napagmasdan niya ito ng malapitan. Makakapal na may kaitimang buhok at eyebrow na mahaba at bahagyang nagpapadilim sa may pagkasingkit nitong mata, pointed nose na parang maihahalintulad iyon sa ilong ni Sakura Gee na bida sa isang cartoon character at maging ang tangkad nito at muscle na bumabakat sa manipis na kasuotan nitong long sleeve ay tila pang basketball player ang awra, marahil ito ang hinahangaan ng kanyang isip batang kaibigan na si Claire. Pagkatapos nitong damputin ang ilang plastic bottle ay lumayo narin ito sa kanilang kinaroroonan.

Suot pa rin ni Holden ang sunglasses niya. Wala siyang choice dahil ngayon ay mukha siyang panda dahil sa pagsuntok sa kanya ni Aino sa kotse. Kakaalis niya lang para magpatingin sa opthalmologist. Pero, pagkakita sa panda eyes niya sa salamin, hindi siya nagalit. Sa halip, pagkakita niya sa reflection niya, tumawa siya.

This is my first to see Hiro caught off guard. "Geez, why are you such a playboy?" Napailing na lang ako habang iniinom ang apple juice na inorder ko. What I know about Hiro was he's really a playboy. Ang bilis niyang magpalit ng babae na akala mo ay nagpapalit lang siya ng damit. Akala naman niya ang kinagwapo niya ito. But hmm, since Hiromaru Ishikawa-Stanislaski or simply Hiro is a Stanislaski, he was blessed with good visuals that all ladies would ask for. He's really tall with a charcoal eyes and hair. No doubt, he's really a Stanislaski.

nakangiting sagot niya. Izaiah smiled. "That's great." "Oh by the way, wala yata eye glasses mo ngayon?" she asked, out of curiousity. "Yeah, nag-motor kasi ako kaya nagsuot na lang ako ng contact lense na may grado," Izaiah honestly answered. "Sobrang labo ba ng mata mo?" Serene asked. It's Javion who answered. "Four hundred sa left, three hundred fifty sa right—why are you asking him about that?"

Sa sobrang pagkagulat ko ay napaawang ang bibig ko. Her eyes....her eyes is amber and purple. How did it happen?