Aki Adagaki Novels & Stories

Ani ni Alejandro na naghubad ng sapatos at nagpalit ng pambahay na sapin sa paa. "Hi ate! Kamusta po! I'm Adaliza Guerrero, you can call me Ada for short." Magiliw na pakilala ng dalaga sa kaniya. Nag-abot pa ito ng kamay na halatang inaantay ang pag-shake hands niya. She immediately take it, and smile. "Hello, nice to meet you, Ada." Sabi pa niya sa dalaga.

Paghawak niya rito, agad niyang naalala ang kakaibang lalaking si Adai. Ito ang unang regalo na ibinigay sa kanya ni Adai. Tinitigan niya ang bead, at nagniningning ang mga mata niya. Matagal siyang nag-isip, at unti-unting umangat ang gilid ng labi niya sa isang malamig na ngiti. Ibinalik niya ang bead sa bag of holding. ⚔️ Ang Problema sa Berdeng Espada Huminga siya nang malalim at umubo ng berdeng liwanag.

Adhaya is someone who doesn't like to brag her achievements— she keeps them lowkey. "She's our new classmate— and my bestfriend. So please, treat her nice or else, ako mismo ang makakaharap niyo, alright?" My brows furrowed. Anong problema niya? Napaka-seryoso niya naman biglang magsalita.

“Moshikashite nihonjindesu ka? Anata wa ryūchō ni hanashimasu. [Are you perhaps a Japanese? You speak fluently]” Napangiwi ako, gagi wala akong maintindihan. Baka tinatarantado na ako nito. Mahina siyang sinapak sa balikat ng kasama niyang babae. Saka mahinang natawa. Sabi na e, tinatarantado talaga ako. “Kanojo wa kawaikute gōjasudesu[She's cute and gorgeous]” Napipika na'ko. “Stop it, Akira. You're scaring her. Hi, I'm Yuki. She's Akira my best friend. My step brother Zero and her brother Tom” Naglahad siya ng kamay pagkatapos maipakilala ang mga kasama.

Kakaiba talaga ang Paris. “Welcome to L’Art du Temps,” sabi ni Ada na naka-eleganteng trench coat habang may suot na simpleng scarf. Kasama ko na naman ang magandang dilag na ito. Unang kita ko palang sa kaniya, buo na ang araw ko. Napangiti ako. “You have great taste, Ada. This place is... different.” Tumango siya na halatang proud. “Wait ‘til you see their menu.”

Agad na nilapitan ni Adira ang kinalalagyan ng pusa at walang pagdadalawang isip niya iyong binuhat. "Hello,cute little kitty." Naka ngiting pagbati ni Adira sa pusa at tanging 'meow' lamang ang naging sagot nito na siyang kaniya namang ikinatuwa. Agad na nilapitan ni Adira ang naka-assign sa adaption center, medyo naging matagal ang proseso pero sulit naman ang dulo dahil maiuuwi niya na ito.

tanong niyang muli. "Edwardo Eccitante"sagot ko saka kinuha niya ang cellphone niya at may ginawa dito.kumunot ang kilay nito at muling binigay saakin ang cellphone. "Sigurado ako siya si Akiyama,Pero may dalawa siyang anak?"saad nito saka bumuntong hininga."8 years old so.... pinanganak siya noong 1980,ibig sabihin 42 years old na siya ngayon."wika nito

Natigil lang ng biglang may kumatok, saka binuksan ang pinto sa kanyang silid. Pumasok si Adrian na hindi mapakali, may hawak itong envelope. Naglulumikot ang mata nito at hindi alam kong lalapit ba sa kanya o hindi. Natuon ang mata ni Aki sa hawak ng kaibigan. " What is it, A?" naiinis niyang tanong. Marahas itong huminga ng malalim. " You wont like this,and this is not good!"

"Com'on, let's go!" Agad naming tinungo ang unit ni Krishna at nang marating iyon ay mabilis kaming nag-doorbel. Tumagal pa muna iyon bago bumukas. Agad namang bumungad sa amin si Krishna na magulo ang buhok at namumutla. "Guys. . ." matamlay na bati n'ya pa. "Hey! Are you okay?" agad na tanong ni Aki.

ALIPIN C39 JADE POV “Anak, sigurado ka bang may laman talaga ‘yan?” Nilingon ko si Ada at plastic na ngumiti sa kanya. “Wala ba kayong bilib sa akin?” tanong ko sa kanya. malawak naman siyang ngumiti sa akin habang hinawakan ang aking kamay. Mabilis ko naman itong winaksi dahil ayokong hawakan niya ako.