Novel & Cerita Akin Ka Na Lang Morissette Lyrics

Lalo naman ikabaliw iyon ni Adele sa pagiging sad girl niya. "Hindi ko na talaga gusto ang inaasta mo. Tara na kasi sa loob at ng maiyugyog natin sa maharot na musika ang katawan natin! Let burn some fats Mi amore!" Pagyayakag nito. Tuluyan itong tumayo at hinawakan siya braso para makatayo. "Adie!" Protesta niya. Umiling-iling naman ito. Naroroon sa mukha nito ang itinatagong kapilyahan mula rito.

"Dahil natakot ako! Natatakot akong makita kang nasasaktan. Takot akong makita na hindi mo na kayang ngumiti pa dahil sa akin. Dahil sa sakit ko. All I want for you is to live your life without thinking na may asawa kang may sakit! Na may asawa kang inutel! Ayaw kong makita kang nahihirapan kaya itinago ko ang lahat. Mas pinili kong pasanin ito ng mag-isa kahit mahirap!" "P*tang Ina, Erza! Sino ba ako para sa'yo?! Asawa mo ako at sa lahat ng dapat unang makaalam ng lahat tungkol sa'yo ay walang iba kundi ako! I'm your f*cking husband, Erza! I am your f*cking husband!"

LEXIE ZIMMERMAN- Isang simpleng babae na puno ng dignidad, nangangarap ng isang simpleng buhay na may kapayapaan ngunit mahirap para sa kan’ya na makaalis sa poder ng mga Terorista. Ang unang misyon ni Lexie ay patayin si Cedric ngunit dahil sa maling impormasyon na natanggap niya, nabigo ang kanyang misyon. Sa halip na patayin si Cedric, iniligtas pa niya ito. Idineklarang traydor sa kanilang grupo ang dalaga, dahilan kung bakit gusto siyang patayin ng mga kasamahan niyang terorista. CEDRIC HILTON- Sa edad na 34 ay naging matagumpay sa buhay, siya ang batang bilyonaryo na naging Governor ng Montenegro City. Naging obsessed sa babaeng nagligtas ng kanyang buhay. Hindi tumigi

desperada lang talaga ako.  Whenever we're together Wishing that goodbyes would turn to never 'Cause with you is where i'll always wanna be Whenever i'm beside you All i really wanna do is hold you No one else but you has meant this much to me I cant pretend That i'm just a friend 'Cause i'm thinking maybe we were meant to be Napapikit ako para pigilan ang luha. But when I open it again. I met Adonis eyes. "No one else but you..."

I guzzle again on the wine I'm holding and cursed hard when I heard the intro of the song. "Godd*mn it!" I hissed when the song starts, it's lyrics is hitting me hard. (Kakayanin Kaya By Maymay Entrata now playing) "Natulala nang makita kang may kasamang iba at sa aking puso ay may kaba" the heck. "Nagtataka kung saan nga ba nagkamali o nagkulang ba? Ano nga ba'ng meron siya?" I chuckled, malamang walang problema sa matres no'n, magkaka-anak na nga sila e.

Sunod sunod na wika ni Morissa. "Tumigil ka, Morissa. Alam kong para sa 'yo ay wala lang itong pagbubuntis ko. Hindi mo alam kung gaano ko gustong ingatan ang pagkababae ko pero dahil sa kalasingan ko hindi ko na matandaan! Naisuko ko ang sarili ko sa taong hindi ko man lang kilala! Sa tingin mo may oras pa ako na makilala siya!?" Inis na wika ni Thelma.

sabi ni Morris at saka tumihaya sa pagkakahiga sa kama ko at nginitian ako. Ngumiti na lang rin ako ng pilit at iniiwasang tignan ang katawan niya. Gwapo at matangkad si Morris at may lahing Spanish si Tito Kai na mahahalata sa mestiso nilang itsura. “Mahiga ka na rin, Clang, ‘wag mo sabihing nahihiya ka sa ‘kin?” nakangising sabi ni Morris.

Wala talaga akong idea kong saan kami pupunta? "I know, you excited but trust me magugustuhan mo ang pupuntahan natin"pahayag ni Morris. Mahigpit kong hawak ang mga braso niyang nakayakap sa beywang ko. Malakas ang hangin kaya tinatangay ang mahaba kong buhok. "Siguraduhin mo lang talaga na magugustuhan ko 'yun, ah"paninigurado ko. "No doubt, baby"anito sabay halik sa balikat ko.

Parang sinaksak ang puso ko sa mga salita niya, pero sinubukan ko pa ring balewalain ito. "Mason, saan nanggagaling ang lahat ng ito?" tanong ko sa nanginginig na boses. "Sabi mo maganda ako, sabi mo mahal mo ako." "At naniwala ka naman?" tumawang pang-uyam ang bartender mula sa kama. "Tama ka nga, Mason. Ang daling lokohin ng isang 'to."

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang