Novel & Cerita Aklat Drawing

Nagulat ang instructor. "Ang linis pagkaka-drawing mo sa kanya. Base ito sa imagination mo? Nakita mo na ba siya ng personal? Dali na, ibigay mo sa akin ang photo. Yung drawing mo… nakaupo lang siya sa bahay niya? Wala akong nakita na litrato na ganito sa internet. Saan mo 'to nakuha?"

depensa ko. “Ang dami pwedeng pag-aksayahan ng ink pero si Chloe talaga? Hindi ka nga baliw sa kaniya, Patricio.” Inilapag pa ni Elliot ang sketch pad sa harap ko na nakabuklat sa page ng sketch drawing ng mukha ni Chloe. I smirked. “Tangina, Yot! Alangan naman mukha mo ang i-drawing ko kanina habang naghihintay rito.”

Noong mga bata pa sila, sa mga araw ng kabataan na puno ng init ng ulo at pride, kung saan ang lahat ay direkta at masidhi. Napanaginipan niya si Carlos. Si Carlos na mahilig mag-drawing katulad ng pangalan niya noong high school, nagde-design ito ng sketch ni Kate habang nasa klase. Nang mahuli niya ito, pinunit niya ang drawing ni Carlos at nag-away silang dalawa, kaya naging magkaaway sila mula noon at hanggang ngayon ay hindi pa rin nagkakaayos.

May lamesa na talagang nakalaan para sa kanya. We are busy doing our own drawings when Claribel entered the room. Nakasimangot ito. "Anong problema?" tanong ko sa kanya. May dala itong tray na may nakalagay na juice at mga prutas na slice na. Ipinatong niya iyon sa table at umupo satabi namin ni Antalia. Nilapag ko ang papel na hawak ko at kumuha ng slice ng apple. Sinilip ni Antalia ang ang gawa ko at nailing-iling ito. "You drawing has no hope."

"I drew all of us!" Tinanggap iyon ni Graziel at agad siyang napangiti nang makita niya ang sinasabi nitong ginuhit nito. Simple lang naman ang drawing ni Junie, kasi nga bata. Pati ang drawing nito ay simpleng crayola drawing lang. May tatlong malalaking stick figure lang na magkakahawak-kamay. Agad siyang napangiti. May isa pang maliit na pigura sa tabi ng isang kuneho.

Nakita ko siyang nag-aabang, at nang makita niya kami ay agad siyang lumapit nang kaunti—ngunit huminto agad siya nang makita niyang mabilis na humawak si Kael sa kamay ko at humigpit nang sobra ang hawak niya, parang takot na baka kunin siya ng lalaki. “Magandang hapon ulit,” bati niya nang mahinahon, hindi na lumalapit pa nang mas malapit. “Hindi ako magtatagal at hindi ako lalapit nang sobra. Gusto ko lang sabihin kay Kael na… nakita ko ang gawa mo sa paaralan noong nakaraang linggo. Ang drawing mo tungkol sa kalikasan—napakaganda at napakatalino ng mensahe mo. Ipinakita pa ito ng guro mo sa ibang klase.”