Novel & Cerita Aklat Drawing

Nakaramdam na ako ng matinding hiya. "A human skeleton. What kind of sketch is this?" Lalo namang lumakas ang mga tawanan. "Even maybe in grade school it doesn't pass. Wala man lang mukha." Hindi nga ako marunong mag-drawing kaya walang mukha, kung may mukha iyan baka mas lalong hindi mo ikatuwa. Saka teka, pakialam ba niya sa drawing ko? Isip-isip ko.

Tapos nagtawanan ang mga ito. Hindi niya na halos magawang mag-angat ng tingin. Ayaw niyang salubungin ang mga nangiinsultong tingin ng mga kaklase niya. Matapos ang unang klase sa umagang iyon ay recess na. Wala rin naman siyang pera. Wala siyang pambiling pagkain. Kaya hindi na siya tumayo para bumaba. Nag-drawing na lamang siya sa notebook. Magaling siya mag-sketch. Mama niya lang nakakaalam niyon. Dinu-drawing niya ang nag-iisang upuan sa unahan.

Chemical Engineering ba talaga itong lalaking ito? Binuklat ko yun sa last page at nakita ko nga doon ang assignment niya. Binaliktad ko ang notebook at doon muna ako mag s-scratch. At lalo pang tumaas ang kilay ko ng may makita akong drawings na ang gamit ay ballpen. Tiningnan ko ang mga ito at namangha ako dahil ang galing niya mag drawing! Every line is very defined. Kabaligtaran ito sa hand written niya.

Para saan niya kaya 'to gagamitin? Napatingin naman ako sa mga bond paper, may mga shapes na naka-drawing dito at may mga sizes and angles, 'yun bang sa Math. Basta, pang-engineer siya. Kinuha ko ito. Grabe naman ang galing. Ang perfect ng pagkakadrawing, nakakatuwa. Ngunit napadako ako sa pangalang nakasulat sa taas nito. Nangunot ang noo ko, hindi kaniya ang activity na 'to. Nang ibalik ko ang tingin ko sa mga iba pang bond paper ay saka ko napansing pare-pareho pala ang mga drawing.

Nagulat ang instructor. "Ang linis pagkaka-drawing mo sa kanya. Base ito sa imagination mo? Nakita mo na ba siya ng personal? Dali na, ibigay mo sa akin ang photo. Yung drawing mo… nakaupo lang siya sa bahay niya? Wala akong nakita na litrato na ganito sa internet. Saan mo 'to nakuha?"

Kasabay ko siyang naglalakad habang tulak ko ang maliit na basket na pinaglalagyan ko ng mga gamit na bibilhin. Kumuha ako ng iba’t ibang klase ng pencils, markers, colored pens, pati na rin ng dalawang malalaking sketchpad. “Grabe,” natatawang sabi ni Sofie habang pinapanood ako. “Mukhang babalik ka talaga sa pagdo-drawing ah.” Ngumiti ako habang tinitingnan ang isang set ng charcoal pencils. “Namiss ko kasi.” “Eh bakit ngayon mo lang ulit ginawa?”

"I drew all of us!" Tinanggap iyon ni Graziel at agad siyang napangiti nang makita niya ang sinasabi nitong ginuhit nito. Simple lang naman ang drawing ni Junie, kasi nga bata. Pati ang drawing nito ay simpleng crayola drawing lang. May tatlong malalaking stick figure lang na magkakahawak-kamay. Agad siyang napangiti. May isa pang maliit na pigura sa tabi ng isang kuneho.

Nakita ko siyang nag-aabang, at nang makita niya kami ay agad siyang lumapit nang kaunti—ngunit huminto agad siya nang makita niyang mabilis na humawak si Kael sa kamay ko at humigpit nang sobra ang hawak niya, parang takot na baka kunin siya ng lalaki. “Magandang hapon ulit,” bati niya nang mahinahon, hindi na lumalapit pa nang mas malapit. “Hindi ako magtatagal at hindi ako lalapit nang sobra. Gusto ko lang sabihin kay Kael na… nakita ko ang gawa mo sa paaralan noong nakaraang linggo. Ang drawing mo tungkol sa kalikasan—napakaganda at napakatalino ng mensahe mo. Ipinakita pa ito ng guro mo sa ibang klase.”