Aklat Drawing Novels & Stories

basa ko. Ay.... Alam ko na to. Binuksan ko iyon at bumungad agad ang mga drawing nya nuong bata pa sya. Drawing na gamit ang krayola na kasama nya ang isang batang babae. Mayroon pa, nalaglag ang icecream at binilhan nya ito. Ang saya naman niya.

Abala sina Atticus at Atlas sa pagpapakita ng kanilang mga obra para kay Yvee—mga papel na puno ng makukulay na guhit, stick figures na halos magkakadikit, malalaking pusong tila hindi magkasya sa pahina, at isang karakter na kapansin-pansing mas malaki kaysa sa lahat. Napahagalpak si Yvee nang makita niya ang gawa ng kambal niya. “Sandali,” natatawa niyang sabi habang itinuturo ang drawing. “Bakit mas malaki si daddy kaysa sa lahat?” Agad na tumayo si Atticus, tila handang ipagtanggol ang kaniyang likhang-sining. “Dahil giant po siya.” “At scary,” dagdag naman ni Atlas na seryosong-seryoso ang mukha.

Paglabas namin ng kuwarto, dumiretso kami sa kusina habang hawak ko sila sa magkabila kong kamay. Habang naghahanda ako ng merienda para sa kanila, hindi ko napigilang mapansin ang mga drawing na nakadikit sa refrigerator. Isa iyon sa mga ugali ng kambal. Kapag may nagawa silang artwork sa school, agad nila iyong ipinapaskil doon. Napangiti ako habang tinitingnan ang isa sa mga drawing. Nakuha ang atensyon ko. Apat na stick figures. Isang babae at lalake at dalawang bata. Sa itaas ay may nakasulat na ‘my family’. Uminit ang aking mata dahil hindi ko talaga maibigay ang gusto nilang Tatay.

The drawing. Drawing iyon ni Brix. Marahil ay naipasok niya iyon sa briefcase ko nang hindi ko namamalayan. Kinuha ko ang papel. Gusot na nang kaunti ang mga gilid nito. At gaya ng inaasahan, hindi naman kagandahan ang pagkakaguhit. I studied the drawing in silence. The figures were nothing more than stick people and crooked lines, the kind of artwork only a child could proudly create, yet I recognized everyone instantly.

"Auntie Mari." "Hmm?" "Let's draw." Bahagyang napangiti si Marikit. "Sure. Whatever Mithi wants." Agad namang lumiwanag ang mukha ng bata. Naglakad ito papunta sa art area at kumuha ng ilang drawing materials. Habang inaayos naman ni Marikit ang mga gamit sa mesa ay may napansin siya. Isang sketchbook. Bahagya niya iyong binuksan.

Pagkatapos ay naglakad-lakad siya sa maliit na park sa loob ng paaralan. May exhibition doon ng mga drawing ng mga bata. Isa-isang tiningnan ni Clint ang mga naka-display. Hanggang sa nakita niya ang drawing ni Bailey. Isang kagubatan. Malawak na luntiang damuhan. May Deer Auntie. May Antelope Uncle. May Mommy Rabbit. At may Baby Rabbit. Masaya silang kumakain ng damo. Pero walang Daddy Rabbit. Matagal na napatitig si Clint sa drawing.

Ano na naman kaya ang nasa isip ng batang ito? Pagkalipas ng ilang minuto... Masaya niyang itinapat ang drawing sa akin. "Finished!" Napangiti ako at namangha, maganda at magaling mag-drawing si Hershey. Hindi iyong tipikal na Stickman. May potensyal ang batang ito. Pinagmasdan ko ang drawing, nakita ko ang isang matangkad na lalaki. Isang maliit na batang babae. At... Isang babae.

Pero imbes na umiyak, nginitian lang siya ni Kira at nagpatuloy sa pag drawing. Buong klase, hindi nakinig si Akiro. Nakatitig lang siya sa katabi niya. Ang haba ng pilik-mata ni Kira, ang puti rin ng pisngi nito. Sobrang cute kung kaya’t namamangha siya. Biglang ipinakita ni Kira ang bago nitong drawing. Isang batang lalaki na nakanguso at parang galit sa mundo. Pero ang suot nito, katulad ng uniform ni Akiro.

Hapon na nang maisipan nilang dalawin ang silid ni Anjo. Pagbukas nila ng pinto, bumungad ang makalat na laruan, ang half-done Lego set sa mesa, at ang mga drawing na iniwan nito sa dingding. Tahimik silang naupo sa sahig, katabi ng mga laruan ng anak. Kinuha ni Alexis ang isa sa mga crayon drawing. Drawing ito ng isang bahay, at sa gilid ay may tatlong stick figures na isang babae, isang lalaki, at dalawang bata na may korona sa ulo.

Imposible naman. Hindi naman siguro siya iyon. Di ba? Ngunit habang tinitingnan niya ang drawing ay lalo siyang naaaliw. May kung anong nakakagaan ng pakiramdam dito. Walang komplikasyon. Walang agenda. Walang halong pagpapanggap. Isa lamang itong simpleng drawing mula sa isang bata. At marahil iyon ang dahilan kung bakit hindi niya maalis ang tingin dito.