Aklat Drawing Novels & Stories

Sobrang abstract ng pagkakaguhit—malabo pero kapansin-pansin ang imahe ng isang matanda na may akay-akay na tatlong maliliit na bata habang nakatalikod. Hindi ito galing sa internet. Mukha itong drawing ng isang maliit na bata. Bahagyang dinaluyong ng kakaibang kaba ang dibdib ni Jaxon habang pinalalaki ang litrato sa screen. Nanliit ang kanyang mga mata, puno ng selos at matinding pagdududa ang kanyang boses nang bumulong siya sa tila bakanteng silid.

Rea. Sinimulan niyang sukatin ang katawan ko. Inilabas niya naman ang isang sketchbook na naglalaman ng naiisip niyang disenyo. Hindi ko mapigilang mamangha sa ganda ng drawing niya, masasabi kong napaka-professional talaga nito.

Lumapit sa kanya ang lalaki at ibinigay ang sketch book. Kinuha niya iyon at sinilip ang drawings nito. Iginuhit siya nito sa magkakaibang anggulo. Frontal, side-view in two opposite directions at close-up. In fairness, napakahusay ng mga kamay nito. There was not even a single stroke that is imperfect. "Para yatang exaggerated naman ito. Masyado akong maganda dito sa drawings mo." Pahayag niya.

Nang buksan ko puro papel na may drawing. Tiningnan ko isa isa. Puro family drawing na iba iba ang background. Merong nasa bahay lang, merong nasa park at mall. Tapos may initial na C.M. Pero parang nakita ko na to. Hindi ko alam kung saan pero parang... Nang maisip ko, bigla akong bumaba para puntahan ang kotse at binuksan ko agad ang likod. Nandoon kasi ang mga drawing ni Charles at Charlotte. Nang tingnan ko kaparehong kapareho!

Kailangan nila gumipit o mag drawing ng parte ng mga tao. Tumango ako at kinuha ko naman ang notebook ng kambal. Nakita ko na gagawa sila ng bulkang yari sa illustration board na kina ngiti ko na lang. “Mama kakain na po tayo?” Napa lingon ako sa tanong ng anak kong si Aithne. “Yes sweetie, may project pala kayo nila kuya bakit hindi kayo nag sasabi?” Tanong ko dito at binasa ko din ang kay Pyrrhos.

At matapos nyang mag-isip, bumalik na siya sa pagd-drawing sa tablet. “Okay! Let me show you my drawing na lang po!” She flipped her tablet and showed me the screen. Nature scenery artwork ang ginagawa ni Celine. Very detailed and well-colored. Grabe, gawa niya ba talaga ito? The last time I checked her works, puro stickman pa lang ‘yon ah. When did she manage to improve this much? Bilib na bilib akong tinitigan ito at ngumiti sa kanya.

Pero sa loob-loob niya: You won’t know a thing, Zayed. Hindi ako nagpapahuli. Hindi ako pumuputok. Nang umalis ito, ibinalik ni Gray ang tingin kay Alliyah. “Anong dino-drawing mo?” tanong niya. Dahan-dahang inabot ng bata ang papel. Isang drawing ng isang malaking bahay… …at isang babae na nakahawak sa kamay ng isang batang babae.

"Pero seryoso ako dun ha? Lahat muna ng mga mamahalin mo, dadaan muna sa akin. Tignan ko kung deserve ka nila." Ganyan kami ka close ni Ate, minsan kapag may assignments ako sa MAPEH ay siya ang gumagawa lalo na sa Arts. I really hate it! Ayaw ko magdrawing o gumawa ng mga scrapbook! Yung pag guhit sa sabon! Unang beses kong sinubukan iyon ay hindi naman nagmukhang gusali.

Kaya naman sa loob lamang ng ilang minuto, mabilis niyang natapos ang isang simpleng portrait sketch. “Okay na.” Ibinaba ni Katreese ang hawak niyang paintbrush bago marahang iniangat ang papel. Ngumiti siya kay Ranran. “Ranran, tingnan mo nga… hindi ba kamukhang-kamukha mo itong drawing ni Ninang?” Dahan-dahang tumingala si Ranran. Pagkakita niya sa drawing ay bahagyang bumuka ang kanyang bibig sa pagkabigla habang kumislap ang kanyang mga mata sa paghanga.

Patakbo siyang lumapit sa tabi ko at ipinatong ang kaniyang gawa sa ibabaw ng aking kandungan. Inalis ko ang mga kamay ko sa keyboard at hinarap ang anak ko. Sa drawing niya, may tatlong taong nakatayo sa tapat ng isang malaking bahay na may pulang bubong. Isang lalaking matangkad, isang babaeng may mahabang buhok, at isang maliit na bata sa gitna. "Wow, ang ganda naman nito, love. Sino itong mga nasa drawing mo?" tanong ko habang itinuturo 'yung maliit na bata.