Novel & Cerita Alcohol In Tagalog

mayamaya lng Nandito paren ako sa office at naka kalahati na ng mga papeles mukang mag pupuyat nanamn ako neto kaagad kong kinuha ang paper bag na dala ko saka kinuha ang dala kong al*k saka nag salin sa wine glass eto lng kaseng al*k nagsisilbi kong karamay pag malungkot at masaya ako ewan ko ba ang sarap ng pakiramdam ko pag umiinom ng al*k nawawala lahat ng problema ko ako nalang kase mag isa sa buhay at binubuhay ko ang sarili ko kaya ung al*k un ung ginagawa kong karamay ko sa lahat ng bagay

“Ayaw ko nang marinig.” “Duguan siya, tapos mukhang magdamag binubuhasan ng alcohol ng mga tauhan ni Atalia. Amoy na amoy sa damit at katawan niya ang alcohol e. tapos, kada liliko ata ang sasakyan at tinatadyakan siya sa kahit na anong katawan niya, tapos ganoon ulit, bubuhusan ng alcohol ang dumudugong sugat niya.”

sabi ko sa kaniya habang napapailing. “My God, this is what I hate about you being in the Philippines. Ang tigas ng ulo mo, Chusan! I told you not to drink any alcohol yet because you still have a lot of work to do!” sermon niya na lalong nagpasakit ng ulo ko.

Gagamutin ko ang sugat niya. "Ang angas-angas, gwapo at kilalang mayaman takot lang pala sa alcohol."

Chapter 19: Alak "You want to drink?" tanong ni Khalil. "Hindi nga ako umiinom 'di ba?" bulong ko sakanya bago mahinang natawa. "Why don't you try? Masarap ang lasa ng alak, nakaka-adik." bulong niya sa tenga ko bago hinalikan iyon. Isang mababaw at parang nang-aasar na halik, iyon ang ginawa niya dahilan para mapalunok ako.

nakasimangot kong sambit. "Love, alam mo naman na hindi ako pwede mag inom kasi may work ako sa pag uwi natin ayokong ma detect sa medical ko ang alcohol drink. I hope you'll understand, okay lang 'yan panuorin na lang kita kong paano ka malasing at gumapang palapit sa akin." biro nito. "Naku! May masamang balak ka na naman pala sa akin." biro ko.

i said bago inubos ang beer sa bote I hope alcohol can ease the pain Sana nga lahat ng bagay kayang malampasan kahit alam mong iyon ang kahinaan mo Lalaban ako hanggat kaya ko

Natawa naman ako nang mag-alisan ang mga nakaupo sa mesa na akala mo’y may nakakahawa akong sakit. Sumimsim muna ako ng wine sa basong hawak ko, at napatango-tango ako nang matikman ang masarap nitong lasa. So, ganito pala ang lasa ng wine ng mga mayayaman. Ang wine kasi sa probinsiya namin ay sobrang tapang. Natikman ko na ang coconut wine, o tuba sa tagalog. Mayroon din kaming wine vinegar doon. Pero itong wine na hawak ko, sobrang sarap. Parang kaya kong ubusin ang limang bote nito.

Mukha akong bampira na kakakain lang ng dugo ng tao. "Shutang kabayo!" mahina kong reklamo na ikinatawa pa niya ng mahina. Narinig pa nga. "Huwag mong panggigilan ang mukha mo. May alcohol ako rito, baka makatulong," wika niya at sandaling huminto sa pagkain. Binuklat niya ang bag niya at kinuha ang alcohol na sinasabi niya. Para akong tanga na nakanganga sa kaniya habang siya ay iniaabot sa akin ang alcohol niya. Nakatango pa siya sa akin.

Ay, auto-like talaga kapag gano'n. "Tapusin na natin 'to dito. Sa huling pagkakataon, itagay natin 'to! Cheers!" turan ni Angelica. Sabay sabay naman kaming nagtaas ng shot glass namin at nag-cheers bago ininom 'yung alak. Napangiwi na lamang ako dahil gumuhit talaga 'yon sa lalamunan ko, walang pa-calamansi o asin, puro talaga.