Ali Baba And The Forty Thieves Summary の小説・ストーリー

Nakita ko siyang dumukot sa bulsa niya at mabilis na humakbang patungo sa isang food stall at ibinili kami ng donut. Iniwan ni Papa saglit ang mga bagaheng bitbit niya. May isang batang lalaki ang lumapit at walang anu-ano'y bigla niya na lang kinuha ang isang maleta. Nagsisigaw kaming dalawa ni Alena. Kaagad namang sumaklolo ang isa ring batang lalaki, hinabol niya ang magnanakaw, at pagkalipas ng ilang minuto ay bumalik na siya kasama ang isang batang babae na sabi niya ay tumulong upang makuha ang maleta ni Papa mula sa magnanakaw. Nagkuwento si Alena sa mga ito. Ayaw ko na sanang malaman pa ng kahit na sino ang pinagdadaanan namin.

Nakangiting sabi ni Pat Albano. Nang marinig ito ng batang babae, tumalon siya. Nagpakita ng kawalang-kasiyahan si Trik Mercader at sinabing, "Ang mga batang babae ngayon ay walang alam sa anumang asal. Hindi man lang sila makapagpasalamat sa iyo. Napakagulo pagkatapos sabihin ito ni Trik Mercader, bigla siyang lumuhod sa lupa kasingbigat ng isang libong catties ang idiniin ng kanyang mga balikat.

“Hmm... since you're a thief and are in a gravely debt?” Halos matawa ako dahil sa sagot niya. “Wala talagang preno 'yang bibig mo 'no? Ganyan ba talaga kapag mayaman? Parang wala ng pakialam sa nararamdaman ng iba?” may halong inis ko nang sabi. Tinawanan niya lang naman ako. “Nagsasabi lang ako ng totoo, it was kinda funny... how a thief like you can be so... sloopy?”

Sagot ng babaeng nasa bente lang mahigit na isa ding init na init. Pinansamaan ng may-edad na babae ang kasama. "Tumahimik ka na nga lang diyan, ano bang alam mo? Tiyahin n'ya ako kaya dapat lang ay sunduin n'ya ako, saka bilang pagtanaw na rin ng utang na loob n'ya sa kin, no...... Aba, hindi nila ako puwedeng pagpakitaan ng ganyan, kung hindi ay ipapamukha ko sa kanila ang naiambag ko sa mga buhay nila. Kung tutuusin ay utang na loob nila sa aking mag-ina kung nasaan man sila ngayon." Pagmamalaki nito habang nakataas pa ang noo. "Hoy, hoy, hoy! Sino ka? Bakit mo kinukuha ang mga gamit namin?" Bulalas ng n'ya nang may bigla na lamang lumapit na isang matangkad na lalaki na naka-business att

hindi makapaniwalang tanong niya. "Mommy..." rinig kong iyak ni Johannah sa di kalayuan. Nang lingunin ko ay nasa baba na siya ng hagdan hawak hawak ang kanyang stufftoy na bunny. Nagkukuskos pa siya ng mata nang lapitan ko siya. "Hija, nagiiyak eh hinahanap ka." paliwanag ni yaya Ada sa akin kaya binuhat ko siya at nagpasalamat kay yaya Ada na umalis rin kaagad.

Alam ko na gusto na rin nilang makaalis dito pero bakit maiiwan kaming apat? "Wala na tayong magagawa sa desisyon ng inyong Lolo. Dumito na muna kayong apat at kayo, mag-impake na kayo." Napaawang ang bibig ko sa sinabi ni Abuela. Sumang-ayon siya sa gusto ni Lolo? I can't believe this!

Umamba itong aalis pero hindi iyon na tuloy dahil na kita ko ang daddy niya na papasok sa loob ng restaurant. Hindi napawi ang ngisi sa labi ko nang dumiretso ang matanda sa lamesa namin. “Ayusin mo ang katarantaduhang ginawa mo, Draven!” mariing sambit ng senyor. Nang aasar akong bumaling kay Draven at sinupil ang isang ngisi dahil alam kong hindi niya ma tatanggihan ang kanyang ama. His father is known as a dictator, bata palang siya ay sunod sunuran na siya sa kanyang ama kaya hindi nagka mali ng pinili sina daddy.

Stefan, parang alam mo na kinuha ko ang fifty thousand dollars sa bahay? Sa mga taong dumating na naghahanap sa matandang babae, ang nasa unahan ay ang panganay na anak ni Neo, si Stefan. Tinuro niya ang matandang babae. Walanghiya kang matandang babae na may malagkit na daliri! Nagnakaw ka talaga ng pera sa sarili mong bahay! Totoo na mahirap magbantay laban sa magnanakaw sa pamilya! Nakikinig sa paraan ng pagsasalita mo, inaamin mo na ninakaw mo ang limampung libong dolyar ng tatay ko? Namula ang matandang babae ngunit nanatiling kalmado. Kinuha ko. Hindi ko ito ninakaw. Sa katunayan, kinuha ko ang limampung libong dolyar sa bahay.

Pinauulanan sila ng bala ng mga lihim na kalaban na nagtatago sa mga matatayog na puno at matataas na damo. Alessio shouted for his life and instructed his bodyguards to escape. The vivid dream terrified him and he jolted awake, soaked in sweat and disoriented. He took a moment to regain his composure, his heart still pounding from the nightmare. ******* BACK IN ARABELLA’S ROOM Matapos ang ilang sandaling pagpupumilit na makatulog, tahimik na lumabas si Arabella sa kanyang silid. Malamlam ang ilaw sa pasilyo. May mga magagarang painting na nakasabit na nagsisilbing palamuti sa mga dingding, palatandaan ng kadakilaan ng mansyon.

anang tsismosang kapitbahay niya na si Aling Martha. "Sabi ko naman sa'yo Aling Martha mag-aasawa ako ng mayaman. Kaya palagi mo akong pauutangin dahil kapag yumaman ako, unang-una ka sa aambunan ko ng biyaya." paismid niyang sagot saka nilayasan ang kapitbahay. Pagdating sa bahay ay tuwang-tuwa siyang naupo sa kama. Ang plano niya ay magpa-hard to get dahil halata naman na sanay na ang lalaki sa mga babaeng easy to get at mukhang pera.