Always Look On The Bright Side Of Life Eric Idle 소설 & 이야기

Hindi niya napigilang tumawa, "Napaka-bukas ng isipan mo. Sana all na lang, hindi marupok." "Hiwalay lang naman sa lalaki, hindi naman namatay. Ang ganda ng buhay ngayon. Dapat nating i-enjoy ang kasalukuyan at huwag nang ikulong ang sarili sa masasamang alaala. Huwag mo nang isipin ang mga negatibong bagay. Maging masaya ka." nakangiting tugon ni Era sa kanya, saka muling tiningnan ang mga batang naglalaro.

Nagpalit si Eric ng puting suit para sa kanyang huling kanta at kumikinang sa ilalim ng mga spotlight. "Maraming salamat sa pagpunta sa concert ko. Ngayon, dalawang announcement ang gagawin ko. Kapag tapos na 'yan, ipe- perform ko 'yung huling kanta, 'Goodbye'," aniya, dahilan para magwala ang mga manonood. Napailing- iling pa si Elliot sa mga hiyawan sa paligid sa kabila ng suot nitong earmuff na nakakapagpawalang- bisa ng tunog.

tanong niya, isang tanong na tumama ng diretso sa puso ko. Natahimik ako. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin. Pero sa loob-loob ko, alam kong tama siya. Tumayo si Eric, iniabot ang kanyang kamay sa akin. "Halika, maglakad tayo. Palamigin mo ang ulo mo. Ang mundo mo ay hindi lang dapat umiikot sa isang tao. Narito ako, handang makinig, pero sana makita mo rin ang iba pang posibilidad sa buhay mo."

muling usisa ni Eric na napapakamot na sa ulo nguit isang masamang tingin na naman ang nakuha niya. "Lord, ang hirap maging sidekick ng bulag sa pag-ibig. Nagiging manghuhula din. Sana kasama itong serbisyong ito sa sahod ko." Sambit nito ng pabulong sabay scroll ulit sa contacts nito hanggang sa nahagip ng mga mata niya ang naka capslock na pangalan ni Jared dahilan para mapangiti siya. Agad niyang tinawagan.

Humalaklak pa ito at inakbayan si Vladimir kaya kaagad akong nag-iwas ng tingin. Gulong-gulo ang isip ko at marami akong tanong sa kanya pero nagpa-ubaya ako nang hilain na ako nina Erica at Sandy na makisayaw sa bandang harapan kung saan mas malakas ang tugtog at mas magugulo ang mga taong naroon. "We gonna party like Party like, like it's the end of the world We're gonna party like, like it's 2012~"

“Nakakasigla kung sa maliwanag ang isang kwarto. Ano ang pakiramdam mo ngayon? May masakit ba na parte sa katawan mo?" Lumingon si Eric at tumingin sa tanawin sa labas. “Hindi, walang masakit sa akin at medyo okay na ako. Hindi niyo naman ako kailangang bantayan sa lahat ng pagkakataon. Wala ba kayong mga trabaho? Gawin niyo lang ang karaniwang ginagawa niyo. Hindi naman agad ako mamamatay. Hinihintay niyo na lang ba na makita ako sa huling pagkakataon?"

“Lahat ng tao, may bright side. Alam mo ba ‘yung kasabihan na habang may buhay, may pag asa? Parehas lang din ‘yon ng sa bright side kasi habang buhay ka, may bright side ‘yang buhay mo. Hindi pwedeng wala, ano ka ba? Hindi ka lang talaga marunong maghanap o hindi mo lang hinahanap. Hindi mo makita kasi focus ka masyado sa dark side ng layp mo” Sa pangalawang pagkakataon ay muli na namang tinamaan si Chase sa mga sinabi ng dalaga. How could she be accurate on everything that is going on with his life? Naisip tuloy ni Chase ang mga nagdaang pangyayari sa buhay niya. When his co workers tried to surprise him, all the efforts that were shown to him by everyone around him, and all such stuff. Ma

“Napapansin ko rin ‘yan, parang iba ang turing niya sayo.” “Yes, so glad you noticed that,” saad niya sa sarkastikong tono. “Find a job now,” anito. “Kung hindi ka na hihingi kay auntie simula ngayon, mamamatay ka sa gutom kapag wala kang trabaho.” Pumikit siya. “It might be better being dead.” “Gaga.” “I won’t kill myself, okay? Pero kung may pagkakataon na—” Hindi niya naituloy ang sasabihin niya nang paluin siya ng mahina ni Tori ng libro sa ulo, kadarating lang nito.

And as we go the traffic lights Watch them glimmer in her eyes In the darkness of the evening I looked at him. He didn't seem to mind what others might say to him. He was enjoying the ride as if he it was the first time he went to travel, and made fun while spitting his true colors. Minsan nagugulat ako kasi parang ibang tao ang kasama ko, malayong-malayo sa stiff and boring Ricci na nakilala ko. Oh and I've got all that I need Right here in the passenger seat

Ngunit hindi niya rin ito natiis, at nang sambitlin niya ang mga salita, naging isa na lamang itong nagsusumamong pakiusap. Matapos magsalita, tumayo si Erich at isinara ang bintana. Ang maliwanag na buwan ay nakasabit nang mataas, at ang malinaw na maputing liwanag nito ay tumatama sa kanyang mukha. Hindi mapigilan ni Erich na pagsalikopin ang kanyang mga kamay nang may paggalang. Sabay tingin sa langit. "Panginoon, kung magiging ligtas at maayos si Harvey at magigising siya ng maaga, handa akong bawasan ang buhay ko ng limang taon, hindi, sampung taon ay ayos lang."