Ama Batangas Novels & Stories

Chapter 48 Jenivah's POV Mabuti na lang at andito ako sa Batangas, hindi masyadong traffic. Mama gave me the adress, malapit lang naman pala dahil sa Anilao lang yun. Andun kasi si Tata Dodong. I smiled when I realized I was close to Anilao. I could already see the beautiful trees as I got closer and closer. I winced when the car I was using suddenly went crazy.

Para bang sanay na sanay ito sa pagiging tatay. Bago magtanghali, nakarating sila sa isang maliit na bayan sa Batangas. Hindi ito tourist spot, pero may nakita si Luna na simpleng inn sa search app. Wooden-style, dalawang kwarto lang, may maliit na veranda na tanaw ang ilog. Tahimik. Walang crowd. Pagbaba nila, agad tumakbo si Callyx papunta sa veranda. “Mommy! Ang laki ng tubig!”

CHAPTER 96: Mga Bagong Pangarap at Pundasyon ​Valderama Private Beach House. Batangas. Linggo ng Umaga. ​Payapa at napakasarap ng simoy ng hangin na nagmumula sa asul na dagat. Malayo sa maingay at magulong siyudad napagpasyahan nina Solene at Art na dalhin ang kanilang mga napapangasawa sa resthouse ng kanilang pamilya sa Batangas para magpahinga at magplano para sa kanilang mga kinabukasan.

BASCO, BATANES Pagdating nila sa Basco, Batanes, agad bumungad sa kanila ang kahanga-hangang tanawin at preskong simoy ng hangin. Hindi maialis ang mga mata ni Elvis sa kanyang paligid—mga berdeng kabundukan at ang malawak na karagatan. Talagang kahanga-hanga ang natural na ganda ng Batanes.

Pero hindi lang iyon, mayroon ding maliit na bouquet. Hawak niya ang maliit habang ang malaki naman ay binigay niya sa akin. Magtatanong sana ako nang bigla niyang hawakan ang kamay ko at hinila patungo sa buhanginan. Matataas ang puno sa paligid kaya hindi ito gaanong mainit. “Nasaan tayo?” “We’re in Batangas.” “Anong ginagawa natin dito, bakit mo ako dinala rito?”

Saka pa lamang lumiwanag ang mukha ni Ninong nang marinig ang aking pagpayag. "Good. May rest house ang BAS sa Batangas na maaari mong pagbakasyunan," natutuwang sabi niya akin. "Maganda ang mga beach resort sa Batangas kaya natitiyak ko na magi-enjoy ka roon." Tumango lamang ako at hindi sumagot. Ngunit sa aking isip ay umaasa ako na sa aking pagbabalik ay may nakahanda nang misyon para sa akin.

Medyo malayo-layo rin ang binaybay nila bago maraanan ang iilang villas at private properties na ang ilan ay tila nagtatago pa sa matataas na puno at mga kahoy. Laiya, Batangas. Isang signage ang nabasa niya sa daan. Kaya pala ganito kaganda ang dagat .at minsan ay lumalabas ang puntong-Batangueña ni Ate Celia. Ilang minuto pa sa tahimik na paglalakbay ay mas naging klaro ang dagat. Hanggang sa huminto sila sa isang lugar kung saan tanaw ang malawak na dagat at puting dalampasigan.

“Aayain ka sana namin ni Matet na mag-out of town. Tayo lang tatlo, punta tayo sa Batangas. Beach na beach na ’ko.” Batangas? E, narito na nga ako. Tumikhim ako. “I’m in Batangas.” “Ha? Nasa bakasyon ka na? Sino’ng kasama mo? Wait, kakausapin ka raw ni Matet.” The next thing I know, si Matet na ang kausap ko. “Oo nga, nasa Batangas ako ngayon.” “Hanggang kailan ka diyan? Saan ka tumutuloy? Diyan na lang kami sa ’yo para mas marami tayong pambili ng alak.”

Para bang umurong saglit ang kanyang mga dila. “Ah, sa Batangas lang, Ate,” sagot ni Kikay sabay bitbit ng maleta. Pinilit niyang maging casual ang tono. “May bagong resort doon, gusto ko lang mag-unwind. Saglit lang naman ako, three days.” Nagtaas ng kilay si Ate Ikay, habang nakasandal sa handrail ng hagdan. “Batangas? Hindi na lang sa resort natin sa Cavite? At least doon, may mga tao tayo. Safe ka pa.”

Sa bawat galaw, ramdam ko ang bigat ng gabing hindi ko na maibabalik. Napansin ko ang isang sobre sa lamesita sa tabi ng kama. Puting sobre. Walang pangalan. Walang emosyon. Kinuha ko ito, at may marahang takot habang binubuksan ko ang sulat. Namutla ako nang mabasa ang maikling sulat sa loob: > “₱20,000,000 kapalit ng iyong pagkababae. – A.V”