Amante De Larga Distancia นิยาย & เรื่องราว

Hindi raw ito magagalit kung maghahanap siya ng iba at hindi na sila magkakatuluyan ni Amber. But how could he do that when Amber left him with all the love he’s capable of? Hindi niya kayang magmahal ng iba dahil ang kakarampot na kakayahan niyang maramdaman ang estrangherong emosyon na iyon ay inara lahat ni Amber El Greco. “Don’t come here for a year or two, Primus,” wika sa kanya ng ama nang minsan ipinatawag siya nito.

paliwanag ni Lance. Matamis na ngumiti si Claire sa kanya. "Kakayanin natin ito, mahal ko. Nasa digital age na tayo, kaya hindi na malaking isyu ang long-distance relationship sa loob ng apat na taon. Pero ipangako mong apat na taon ka lang doon, ha? Huwag mong lalampasan ‘yon, kundi mababaliw ako!" natatawang sabi niya.

The afternoon sunlight slowly filled the living room. Somewhere across the ocean... Liam was probably preparing for another flight. And here I was... Finally breathing a little easier. I silently whispered to myself. "Maybe love isn't measured by distance." "Maybe it's measured by the effort two people make to find each other despite it." Behind me, DC crossed his arms and smiled. "Ano'ng iniisip mo?" Napangiti ako habang tumingin sa kanya. "Iniisip ko lang..."

Hindi dahil ayokong marinig ang boses niya, kundi dahil alam kong mas lalong sasakit. At sa gitna ng lahat ng iyon, unti-unti kong natutunan ang isang bagay: na ang katahimikan, kahit masakit, ay minsan ring uri ng tapang. Na ang distansya, kahit hindi patas, ay maaaring maging anyo ng pagmamahal.

Isang walang kamatayang paksa na paboritong saluhan ng lahat, mapabata man o matanda. Subalit habang iilang metro na lang ang layo ng nasabing isla ay hindi niya mapigilang mangamba. Paano kung siya ang susunod na biktima? Paano kung hindi na siya kailanman makauwi katulad ng ipinangako niya sa kaniyang Ina? Nagkakaugat sa kaniyang diwa ang ganitong nga ideya. Parang mas gusto niyang na pahintuin ang bangka at bumalik sa kaniyang nakalakihan. Ngunit wala na rin naman siyang magagawa dahil ng puntong iyon ay dumaong na ang bangka sa buhangin. Nalalanghap na niya ang mabigat na hanging pumapalibot sa El Grande. " Nandito na tayo."

Pero, handa na nga ba siyang ibahagi lahat rito ang kwento? "Don't worry about me, Xan. If it's just inside my workplace, I can handle it," she said, attempting to reassure Xander. His handsome face still bore a look of concern for her. Saka gumuhit ang ngiti sa maninipis na labi ng binata, kaya napangiti na rin si Magz sa naging reaksyon nito. "I miss you terribly, babe. I never imagined a long-distance relationship would be this tough. If it weren't for considering your desires, you'd be right here with me now," he murmured softly, his voice laden with intense longing.

Tulalang tumango ako. Kahit na may kalayuan pa ang distansya naming dalawa ay amoy na amoy ko na ang mamahalin niyang pabango na hindi masakit sa ilong. Ang tamis ng amoy niya na parang candy lang na masarap kainin.

--- Habang nasa veranda ng dorm siya kinagabihan, hawak ang maliit na music box, naisip niya: “Hindi pala hadlang ang distansya kapag buo ang tiwala. At kapag mahal mo ang isang tao... hindi mo kailangang araw-araw siyang kasama. Kailangan mo lang maalala, sa puso, na hindi ka kailanman iniwan.”

Pahabain pa Pinakawalan ni Colten ang isang malalim na hininga habang tinatanaw ang distansya. Ang babae sa kanyang harap ay tila isang anghel na bumaba mula sa langit, ngunit sa kasalukuyan, ang kanyang presensya ay nagdulot ng kalituhan sa kanyang puso. Hindi niya agad naagapay ang kanyang hakbang, patuloy na nakatitig sa likod ng babae na tila humahagulgol sa katahimikan ng gabi.

"Ibig sabihin... nahihibang ka sa ganda ko?" Kahit tatlong taon na silang nagsama, alam na alam niya... mahilig talaga ito sa magaganda. Habang nag-uusap sila... Biglang kumunot-noo si Nardo. Aray! Bigla niya itong kinurot nang mahigpit sa tagiliran! At habang napapangiwi ito sa sakit, mabilis na itinulak siya palayo ni Amara at lumikha ng distansya sa pagitan nila.