Amante De Larga Distancia の小説・ストーリー

Nakarinig ako ng mahina niyang hinga Liam was awake. Ramdam ko. Ramdam ko yung inhale niya… yung mabigat na exhale… yung paunti-unting pag-turn niya sa kama. He didn’t touch me. He didn’t pull me closer. Hindi siya nagtanong ng iba pa. At doon ako mas nasaktan. Kasi kilala ko siya. Kapag mahal ka niya, hindi niya kaya ang distansya.

Nanatiling kalmado at seryoso si Lucien: "Mahal ko, ang distansya lang nating dalawa ay walang puwang. Bukod dito, naging masyado na tayong malapit kagabi para sa distansyang sinasabi mo." Ayaw na sanang intindihin ni Samantha ang malisya sa salitang "distansya," pero dahil napakasensyal ng pagkakabigkas ng lalaki at napakapilyo ng tono nito, hindi niya mapigilang mag-isip nang kung ano-ano.

“Four years ago, I went to Singapore to study about cameras and filmmaking. I only visited here twice a year. I became busy, we kind of lost in touch and then, one day, a concerned friend told me that she’s cheating. I flew back here and broke up with her.” Napatango-tango siya. Long distance relationship pala. Isa na namang patunay na ang distansiya ay mamamatay-love life. Pero kung siya ’yong babae, sa halip na magpakagaga siya at magloko, mag-iipon siya ng pamasahe at magma-migrate na lang din sa Singapore. Baka nga mag-aral pa siya ng tungkol sa camera at filmmaking para magkaklase lang sila ni Adam. Ganoon siya kapraning kapag umibig. “How serious are you and the girl?” tanong niya uli.

Napag-isip-isip ko—kahit malayo siya, kahit hindi ko siya mahawakan, kahit hindi ko alam kung kailan muli namin mararanasan ang isa’t isa… May isa akong katotohanan: Ang isang lalaki, kahit sa distansya, ay kayang gawin akong sumigaw ng pagnanasa, kayang pasiglahin ang laman at puso ko, at kayang palakasin ang aking damdamin nang higit pa sa kahit sinong kasama ko sa mundong ito. Lumuhod ako sa kama ko, nakayakap sa unan. Isip ko, katawan ko, puso ko… lahat ay nag-iisa sa init ng alaala niya.

Pero bakit siya nandito sa school? Si Amor yung 'almost boyfriend' ko. Pero hindi na nangyari dahil nga umalis siya ng bansa. Hindi naging kami dahil naisip ko noon na aalis din naman siya so, anong sense na sagutin ko siya? Ayaw ko sa long distance relationship. Idagdag mo pa yung masyado pa kaming bata nung panahon na iyon. Si Cita lang yung nakakaalam nang nangyari sa amin.

Sinulit ni Damian ang kakaunting bakasyon niya para makasama ang kanyang mag-iina. Pinuntahan nila ang mga lugar na sikat na pasyalan sa L.A hindi sila tumigil araw-araw hanggang sa kailangan na ring bumalik ni Damian sa Pilipinas. Long distance relationship na naman ang atake nila daig pa nga nila ang teenager. Pero ang tanging mahalaga sa kanila ay ang kanilang pagmamahalang tapat at totoo.

A-At… mas lalong hindi nakakatulong sa sitwasyong kinakalagyan ko ang maikling distansya ng mga mukha namin ng Zario Emmanuel Del Ferrio, na isang maling galaw na lang ng isa sa amin, mahahalikan na naman namin ang isa't-isa… Bumilis sa ekstra-ordinaryong paraan ang puso ko sa pagp-panict. Sinubukan kong pumiglas sa madiin niyang pagkakahawak sa isa kong braso para sana makagawa ng distansya sa pagitan namin, para mailabas ko lahat ng galit ko sa kanya dahil hindi ko kayang makipag-argumento sa kanya ng ganito kalapit ang mukha namin sa isa't-isa.

Ininom ko na rin ang wine na nasa wine glass ko. "Oo. Desidido siya. Kung mahal ko daw siya susuportahan ko daw siya. Kaya ang mangyayari, LDR kami. Long Distance Relationship! F*ck! Ayaw ko nang LDR pero para sa kaniya magsasakripisyo ako. Ganun ko siya kamahal." wika niya.

Habang nagsasalita si Yolden, hindi niya mapigilang malungkot, “Minsan, ganito talaga ang mundo ng matatanda. Sa kabila ng magandang relasyon sa isa’t isa, mahirap pa ring magkita dahil sa malaking distansya at kanya-kanyang buhay. Kahit nga siguro tatlo o limang taon pa, hindi madali para sa amin nila Ashley na makita ang isa’t isa”

And yes, mahal ko pa rin siya at iyon ang tanging nararamdaman ko. “Her name is Jennifer. Matagal ko na kayong pinagmamasdan mula sa malayo. Akala ko puppy love lang iyong sa inyo kaya hindi ko masyadong dinamdam ng sobra. At alam ko sa sarili ko na at the end of the day sa akin pa rin ang bagsak mo. Simply that’s because I am your mate and you are my mate. Ang akala ko, sa akin mo talaga mararamdaman iyong totong pagmamahal kasi naramdaman ko agad iyon sa’yo kahit hindi mo pa ako nakikita o nakikilala. I had love you from afar since we were just a kiddo,” pag-amin niya na ikinabigat ng nararamdaman ko.