Quotes About Distance Love Novels & Stories

“Kasi dito, kahit gaano ka kalayo sa city, kitang-kita mo pa rin lahat. Pero hindi mo na ramdam ‘yung ingay. Parang… you can watch everything from a distance, pero hindi mo kailangang sumali sa gulo.” Napangiti si Veronica. “Para kang nagfi-philosophy sa kalagitnaan ng gabi.” Tumawa si Eros. “Sorry, napasarap lang. Pero totoo, e. Minsan, ‘yun ‘yung kailangan natin—‘yung distance para mas ma-appreciate natin lahat.” Tahimik lang siya, pero may kurot sa puso niya. Totoo ‘yung sinabi ni Eros. Minsan, kailangan mo lang talagang lumayo para makita mo kung saan ka na talaga.

Bright. Tumingala siya at sinabunutan ang buhok. “How can I be desperately inlove with someone even when I haven't spoken to or even seen her for years? I think it's incredible how despite the distance between two people, you'll never stop loving them. That's just how love works I suppose, you either love them forever or your never loved them to begin with. Love doesn't leave just because the person does,” wala sa sariling aniya. "You look wasted, dre. Si Inna na naman ba ang problema mo?" Saint asked saka tinunga ang boteng inagaw nito sa kanya.

Hindi dahil ayokong marinig ang boses niya, kundi dahil alam kong mas lalong sasakit. At sa gitna ng lahat ng iyon, unti-unti kong natutunan ang isang bagay: na ang katahimikan, kahit masakit, ay minsan ring uri ng tapang. Na ang distansya, kahit hindi patas, ay maaaring maging anyo ng pagmamahal.

nakangiting sabi ni Cris. "Until then, Babe. I love you too. " huling sagot ni Sol. Kahit magkaibang bansa, magkaibang oras, at libo-libong kilometro ang pagitan nila, hindi pa rin pumalya ang araw na hindi sila nagkumustahan. Dahil para sa kanila, ang distansya ay hindi naging dahilan para mawala ang kanilang pagmamahalan. Naging paalala lamang ito na bawat araw na lumilipas... ay isang araw na mas malapit na silang muling magkita.

sabi ni Jarred, ang boses ay may kalakip na lakas, ngunit sa mga mata ni Veronica, may nakatagong pangarap na tila hindi pa natutugunan. At sa mga salitang iyon, naging malinaw ang isang bagay: Ang distansya ay isang paraan ng paghahanda. At ang bawat hakbang na kanilang tatahakin ay hindi para pagtakpan ang mga tunay na damdamin, kundi upang makita kung paano pa nila mapapalalim ang koneksyon sa kabila ng kontrata—at sa huli, ng mga pag-aalinlangan na maaari nilang iwanan.

“After… everything.” “I didn’t think I needed to,” sagot ko. “You disappeared,” sabi niya. “I chose distance,” sagot ko. “There’s a difference.” He smiled slightly. “There always is with you.” Hindi ko alam kung papuri ba iyon o obserbasyon lang. “I’m trying to respect that,” dagdag niya. “The distance.” “Good,” sagot ko agad. “But,” sabi niya, nag-aalangan, “it’s hard.”

In the middle of the grand dining area,all the luxury item that defines what standard they should have. I guess ,love isn't one of it. They have prove me that love isn't something you just gain just because you two were connected.It wasn't something that will keep you together just because you two become parents. Love is a faraway thing only a few can reach. My body immediately wait for the same cold voice that usually bounces whenever she's pissed. "Azazel you've got something for us?" And there it is.I stop eating,drop the utensils on my plate and wipe the sides of my mouth.This has been rehearsed for years and it took quite an ample of time to get used to it.Never bothering to raise my h

saad nito, she’s still insisting na mas lamang ang sakit na nararanasan ni Maxwell kaysa sa akin. Tumayo ako at nilapitan siya. Lumuhod ako sa harap niya habang prente siyang nakaupo sa sofa saka ko hinawakan ang kaniyang mga kamay. “Makinig ka Chantal. Hindi dahil sa ako ang nang-iwan ay hindi na ako nasasaktan. Hindi dahil sa siya ang iniwan ay mas lamang na ang sakit na kaniyang nararamdaman. Isipin mo rin ang taong nang-iwan, bukod sa nasaktan na siya dahil sa paghihiwalay nila ng taong mahal niya at patuloy na minamahal ay palagi rin siyang dinadalaw ng konsensya. Ganito, ang nararamdaman ng taong tunay na nagmamahal at mas piniling tapusin ang relasyon nila para sa kapakanan ng iba ay

Nang makita ko siya ng malapitan noon, manghang mangha ako sa ganda niya. Lagi ko siyang pinagtritripan para mapansin niya lang ako, hanggang sa hindi ko na namalayan na nahuhulog na pala ako sa kaniya. *3 years ago* "Wife" malambing na sabi ko dito. "Ikaw ah! Ang tanda tanda natin!" "I love you". *5 years ago* Matanda na kami naka wheelchair na, nandito kami sa garden kung saan kami lagi kaming nag uusap noon, at isa lang ang masasabi ko doon saksi siya sa lahat lahat.

Prologue: Could love be made? Iyan ang tema para sa gaganaping valentines program sa paaralan, malalim ang tingin ng limang taong gulang na bata na nagngangalang Alexander Ford Santiago sa blackboard kung saan nakasulat ang mga katagang nabanggit.