Amoureux À Longue Distance 소설 & 이야기

Alam niyang mahirap, at may mga pagkakataong pakiramdam niya ay nawawala ang koneksyon nila, pero sa bawat tawag, sa bawat mensahe, at sa bawat pangako, nararamdaman niyang may bagay silang pinanghahawakan—ang pagmamahal na hindi kayang sirain ng distansya o oras. Habang sila ay nag-uusap, naramdaman ni Cherry ang mga alon ng dagat na parang kasabay ng kanyang mga emosyon. Parang ang bawat alon ay nagsisilibing paalala na ang lahat ng mga pagsubok ay malalagpasan din, basta’t magkasama sila.

⸻ Ngunit hindi pa rin mawawala ang selos. Habang nagtatrabaho, may mga sandali na may ibang analyst na tumatanong kay Clara. Hindi ko maalis ang pakiramdam ng pangamba, kahit alam kong wala akong karapatan. Ngunit sa halip na magalit, napagtanto ko: Ang pagmamahal sa long-distance ay tungkol sa tiwala, hindi sa kontrol. Kaya pinipili kong maniwala sa kanya.

nang-aakit ang tono ng boses nito. Bawat salitang lumalabasa sa hugis-pusong mga labi nito ay sapat upang paralisahin ang bawat buto sa kaniyang katawan. Tumango-tango siya sa kahit anong sabihin ng estranghero. Parang wala siyang karapatang tanggihan ito ng mga oras na iyon. Inilapit ng binata ang mukha niya sa dalagita. Unti-unti lumiliit ang distansiya sa kanilang mga labi hanggang sa tuluyan na iyong magdikit. Ginawaran siya nito ng malililit na halik. Nalalasing siya sa labi ito at sa mga sensasyong bumabangon dala ng lalaki sa kaniyang katawan. Naging mapusok ang mga halik nito. Ginagalugad ng mga dila nito ang bawat panig ng kaniyang baba. Habang ang mga isang kamay nito ay hinihimas

Bumangon ito habang patuloy ang mga nibbles nito sa kanyang lalamunan. Hindi niya nabigyan ng pangalan ang nararamdaman niyang kaluwalhatiang idinudulot ng mga halik nito. Sinabayan pa nito iyon ng haplos sa kanyang likod habang nasa batok naman niya ang isang kamay nito. She returned his kisses as well as his nibbles. Long luscious moments were spent with their mouths locked together. His hands cupped her breasts. "I love you..." His voice was almost whisper.

marubdob na hirit ko habang ang aking mukha ay dahan-dahang bumababa pulgada na lang ang distansya mula sa kanyang nanginginig na labi, ninanamnam ang matinding unresolved love na patuloy na sumisira sa aking malamig na lohika. "Huli na ang bawat hinala mo dahil ang limang taon na tiniis ko kasama si Liam sa kalsada ay hindi na mabubura ng mga pagsisisi mo ngayon... huwag mo kaming gawing laruan ng bilyon-bilyon mong imperyo," hysterical na bulong ni Elaine habang ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakahawak sa aking suit jacket, pilit akong itinutulak ngunit ang kanyang nanginginig na hawak ay lalo lang nagpapaliyab sa aking possessive na pagmamahal na naging isang madilim na romansa na w

Amstel asked again. He's really trying to make bawi on me. "Uh...Suprisingly he didn't but he just shows me that he cares for me but never did he tell nor we talk about it na." "From what I heard kay Ate Grace last time, he's still into you. It's surprising nga na he never made a move in that long 4 years," Amiel told. Napatango-tango lang si Elise. Ngumiti ako nang tumingin siya sa akin bigla, it was an awkward smile though.

"Of course I’m sure! Matulog ka na. I know you’re tired." "Ikaw din matulog na.. madaling araw na diyan sa’yo." "Good night, my love." "Good night too Liam," sagot din nito saka pinatay na ang tawag. Ang saya niya kahit pa pagod siya. Siguradong masarap ang tulog niya ngayong gabi. "Shit, ang hirap lang ng long distance relationship, magkaiba sila ng oras. Pero hindi!... kaya nila ’to. kakayanin nila."

“Eh, kasi... ang awkward. Amo pa rin kita kahit na sa main mansion ako nagtatrabaho. Anak ka pa rin ng may-ari ng lupain na iyon at ng amo ko. Hindi magandang tingnan kung aakto tayo nang ganito sa harap ng ibang tao.” “But, you’re my girlfriend again, right?“ he asked even if in his mind, she‘s his fiancèe again. “Yup! Pero let’s keep the proper distance, okay? Physical distancing is a must.” Napasubsob siya sa buhok nito. He groaned his disagreement. “Why? I want to get close to you at all times.” “Medyo OA yung at all times, ha?“ she chuckled. “I’m serious, baby...”

And yes, mahal ko pa rin siya at iyon ang tanging nararamdaman ko. “Her name is Jennifer. Matagal ko na kayong pinagmamasdan mula sa malayo. Akala ko puppy love lang iyong sa inyo kaya hindi ko masyadong dinamdam ng sobra. At alam ko sa sarili ko na at the end of the day sa akin pa rin ang bagsak mo. Simply that’s because I am your mate and you are my mate. Ang akala ko, sa akin mo talaga mararamdaman iyong totong pagmamahal kasi naramdaman ko agad iyon sa’yo kahit hindi mo pa ako nakikita o nakikilala. I had love you from afar since we were just a kiddo,” pag-amin niya na ikinabigat ng nararamdaman ko.

saad nito, she’s still insisting na mas lamang ang sakit na nararanasan ni Maxwell kaysa sa akin. Tumayo ako at nilapitan siya. Lumuhod ako sa harap niya habang prente siyang nakaupo sa sofa saka ko hinawakan ang kaniyang mga kamay. “Makinig ka Chantal. Hindi dahil sa ako ang nang-iwan ay hindi na ako nasasaktan. Hindi dahil sa siya ang iniwan ay mas lamang na ang sakit na kaniyang nararamdaman. Isipin mo rin ang taong nang-iwan, bukod sa nasaktan na siya dahil sa paghihiwalay nila ng taong mahal niya at patuloy na minamahal ay palagi rin siyang dinadalaw ng konsensya. Ganito, ang nararamdaman ng taong tunay na nagmamahal at mas piniling tapusin ang relasyon nila para sa kapakanan ng iba ay