Amaranth In Tagalog Novels & Stories

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

Maaliwalas ang paligid ngayong hapon at mula rito sa teresa ay kitang-kita ang yaman ng San Jose, mga kulay gintong palayan at berdeng mga puno at iba pang natitirang tanim. "Thank you," mahinang usal ni Lance saka nanatili ang braso nito sa baywang ng asawa. Mas lalo lamang akong nasasaktan. "Oh, please, you two get a room," naiinis kong sabi at sabay silang natawa. "Ano ba kasing problema?" At sa wakas ay nakamusta na ako ng aking pinsan. Akala ko'y maglalandian na lang silang dalawa.

Sa taranta ko ay aakyat na sana ako sa taas ng maapakan ko ang bubog na nagkalat sa sahig. “Ahhh!” Daing ko at nakita ko ang pag agos ng dugo sa paa ko. Pero ang mas ikinagulat ko ay ang biglang pagbukas ng ilaw dito sa baba. Lagot “Sha-sha?!” Napatingin ako sa kanila kita ko ang gulat sa muka nila pati narin ang pagtingin nila sa paanan ko. “S-sorry diko sinasadya na marinig ang usapan niyo!”

Tumayo si Emerald upang yakapin ang dalawang taong dahilan kung bakit siya nasa mundo. “Mom, gusto kong magpasalamat sa pagsusumikap mong makapiling ako kahit na hindi mo alam ang iyong gagawin noon. Ramdam na ramdam ko ang pagmamahal mo kaya naman hindi ko minsan man naramdamang wala akong nanay. I want you to know na kahit na yaya ang pagkakakilala ko sayo ay nagampanan mo ng maayos ang pagiging ina sa akin.”

Pinagbuksan ko din naman siya kaagad ng pintuan at tumambad sa aking harapan ang mahigit kumulang limang lalaki na nakamaskarang itim at balot na balot ang buong katawan nila ng itim na kasuotan. "Sino kayo? anong kailangan niyo?" usisa ko sa kanila na may bakas ng pagtataka sa aking mukha. "Arestuyte yego!" sambit ng isang lalaki na nakatayo sa bandang likuran nila at siya lamang ang may natatangging kakaiba ang kulay ng maskara, kulay pula. (Arestuyte yego - hango sa lengwaheng russian na ang ibig sabihin ay, "Dakpin niyo siya!")

CHAPTER seven “ANG PAG-AMIN” "ANO? Pinainom mo siya ng dugo mo kaya siya tuluyang gumaling?" Gulat na gulat si Tiana nang sinabi niya rito kung ano ang ginawa niya para lamang maisalba ang buhay ni Lana.

Hindi maaari, ang kapatid ko! Gusto ko mang sumigaw ay hindi ko magawa. Naramdaman ko rin na tila may likidong lumalandas sa mukha ko. Hindi ito ordinaryong likido dahil kulay pula ito, dugo na nanggagaling sa ulo ng Mama ko. Wala na akong maramdaman hanggang sa bumigat ang talukap ng mga mata ko. Sa aking pagpikit ay hindi ko maiwasan na isipin ang mga masasayang pangyayari sa buhay ko na kasama sila.

Ngiti nito nagpilit ngiti Naman Ako at tumango tango langyang buhay to. " Nga Pala asan na Yung Apple ko na kulay orange saka saging na violet Wala ka manlang dala ah!!" Simangot nito bwiset bat naalala pa nya Yun. " Ah... Kasi Wala Kaming mahanap ng ganun kung saan saan na kami nag hanap Wala talagang ganun" kamot kamot ulo na paliwanag ko.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na