Amor Patrio Romane & Geschichten

ANGELO APAT na platera pa ang kailangang malagyan upang sa gano'n ay matapos na ang gagawin namin dito sa kwartong ito. Hindi ko akalain na kahit maraming ipinalabas si Padre Tiago kagabi ay masagana pa rin ang kanyang katas na bumubulwak na lang talaga sa kanyang matigas pa ring ari.

Nagkasalubong ang mga mata nila pariho tila nangungusap. Para naman siyang na estatuwa sa gitna ng ulan. At sa hindi inaasahan tumulo ang mga luha niya. Habang nakikita sa mga mata ni Amari ang labis na pag-alala sa kaniya. "You're crying, Why?" Sa malamig na boses. "Nothing... I just miss my husband." She said here crying. "I'm sorry." Tanging nasabi sa kaniya. Bubuka pa sana ang kaniyang bibig ng may sasakyang dumaan. Walang pag alinlangang kinawayan niya ito at sumakay sila agad.

bilin ni Amor. Pagkaalis ni Amor ay siya namang dating nina Adrian at Anne. Agad silang sinalubong ni Sabrina at binati. Biglang nawala ang mga ngiti sa mga labi ni Anne nang makita si Sabrina lalo at malayo pa lang sila ay nakita nitong masayang nakikipag-usap si Amor dito. Pinagkatiwalaan pa itong pakiharapan ang mga bagong dating na mga bisita kaya hindi niya maiwasang mainis dito.

Wala akong maintindihan! "N-ngunit patawarin n'yo ako... D-dahil hindi ganoon kalaki ang pagmamahal ko sa ating bansa para magpakamatay nang dahil sa mga Amerikano..." sagot ni Kuya Conrado dahilan para lalong magalit at sapakin s'ya ni Ama ng napakalakas. Napatakip ako sa aking bibig. "Hindi nagpakamatay ang mga bayani natin para sa mga duwag na kagaya mo," huling sabi ni Ama at umalis na.

Hindi niya mabasa ang iniisip nito. “Nakamit ko na ang lahat ng gusto ko pero narealize kong hindi pala ako masaya. Akala ko lang na magiging buo ang pagkatao ko, na magiging masaya ako kapag nasa pinakatuktok na ako pero isang malaking pagkakamali. Hindi ko man tunay na anak si Aurora pero itinuring ko siyang isang tunay na anak kahit na hindi ko yun naipakita sa kaniya. Mas nanaisin kong mamatay kesa ang traydurin ang buong bansa. Alam mo kung anong mangyayari sa bansang ‘to kapag hinayaan natin ang mga dayuhan na sirain ang sariling atin. Ikaw ang mag-ingat sa magiging desisyon mo dahil kahit masama akong tao hindi ko isusugal ang bansang ‘to kapalit ng kapangyarihan at kayamanan.” Litany

May punto rin naman sila. Halos ilang buwan na kaming nagde-date, pero hindi ko pa rin alam ang tunay na pangalan ni Amore o kung anong trabaho nito. Mabilis na lumipas ang mga araw, linggo, at buwan. Halos gabi-gabi kaming magkasama ni Amore. Dahil sa saya na dulot ng pagiging magkasama, hindi namin naisip na hindi pa nila ipinapaalam ang tunay na mga pangalan nila. Ngunit habang tumatagal, naging curious na ako, ang akward na tawagin ko siyang Amore gayung hindi ko siya kilala. Hindi normal sa isang lalaki ang laging magyaya ng date kung wala itong kaya. May sasakyan din itong Lexus na mamahalin, at makikita sa suot niyang mga damit na hindi basta-basta. Nagtanong na ako kay Amore.

Maluha-luha kong turan. “Salamat my Preciosa sa pagbibigay ng saya sa malungkot kong buhay. Bata pa lang tayo isang ngiti molang sa akin sa tuwing nalulungkot ako. Lahat napapawi mo. Binigyan mo ng kulay ang buhay ko. Ikaw lang ang naging kaibigan ko at alam kong bata pa lang tayo minahal na kita.” Mahabang litanya ni Alejandro. “Lahat gagawin ko para sa inyo ni Abby. Ganun ko kayo kamahal. Please promise me one thing.”

“I’m so proud of you, Amore Mio. You faced them with your head held high. You were so dauntless as you avenged and defeated the demons of your past.” Hindi ko mapigilang yakapin siya nang mahigpit. Thank you for staying and not leaving me throughout of this war. Ti amo, Amore Bambino.” “Ti amo tanto, Amore Mio.” he whispered affectionately as he hugged me tightly.

"salamat" Silang dalawa ni carla ay kumuha narin ng pinggan at sumalo na rin sa pagkain."senyorito ivan totoo bang magbabakasyon po kayo dito...?"tanong ni carla dito. "oo kasama ko rin sina mommy at daddy..."sagot nito sa tanong ni carla. "kung ganon po sa america po kayo magkokolehiyo..?tanong pa ni carla "oo un kasi ang gusto ni mommy at daddy..'

Subalit malayo rito si Amarie. After losing her twin, Amarie Cielo Torres has to pretend as Amber Michaella, and that includes Marrying her boyfriend, Blaze Damon Castro. Will Amarie success of deceiving everybody in Amber's life? Without them knowing the truth she was hiding all along? Papaano kung magkatotoo na ang lahat ng nararamdaman niya? At mangyari ang mga bagay na hindi inaasahang mangyayari. Will she survive doing the big task of existing in Amber's life? And being the wife of the CEO?