Amor Patrio นิยาย & เรื่องราว

mariing sambit ko rito. "A-anak alam kong nagmamatigas ka lang, hayaan mo akong gawin 'to gusto kong makita kang masaya ulit, at hindi na lang kadiliman ang nakikita mo. Anak please pumayag ka nang sumama sa amin sa America at magpa-opera." "F*cking NO Mom, if you want me to be happy again..." pambibitin ko. "Ano?" "Bring Corazon back, only seeing her can stop my tears, siya lang ang makakapagpasaya sa akin no f*cking else."

Kahit gaano man siya katapang at katigas pagdating sa labas at sa mga misyon ay ganoon din siya kalambot mapagmahal pagdating sa loob at sa kanyang mga anak. "When will you be back, mommy?" tanong ni Amora sa mababang tono. "We miss you already." "After my work, baby," tipid niyang sagot at nagpaalam na kaagad dahil baka maiyak na naman siya. Ngayon lang siya nawalay nang ganito sa kanila at alam niyang nahihirapan din si Amora na mag-adjust dahil wala siya. "Sinabi ko naman sa iyo na dalhin na lang natin sila rito para—"

Ramdam ng puso ko na ako ang tinutukoy nito sa kinakanta niya. _Tu amore is like the sun That lights up my whole world I feel the warmth inside Tu amore is like the river That flows down through my veins I feel the chill inside_ Naalala ko na ang kantang kinakanta at ginigitara ni Efraim. Kanta itong Your Love ni Alamid na napapakinggan ko minsan sa radyo pero sa version ni Efraim ay may iba itong lengguwahe na binanggit at Spanish iyon.

Pwede ko bang sabihing kalahating tao kalahating tae? "A-ang Ama ko po ay isang mestizo samantalang si Ina ay isang Indio na may lahing Intsik" Panimula ko. Tama ba yung mga sinasabi ko? "Naging mahirap po ang pamumuhay namin dahil itinakwil si Ama ng kanyang pamilya at hinayaan kaming mamuhay na parang daga, si Ina ay nagkasakit na siyang kinamatay niya. Si Ama naman ho ay nalunod sa dagat ng siya ay naabutan ng taib (high tide/Atab sa katutubong salita.),tungkol naman po sa Pangalan ko, Azalea Felicia Avalon po ang buo kong ngalan" paliwanag ko.

sabi na lamang ni Amara at ngumiti sa binatang amo. Ngumiti si Anton, " Ipinapangako iyan, Amara," sabi nito. "Ipapangako ko na hindi ako magiging pabigat sa'yo. Mananatili akong matatag para makalakad na at mapatunayang mahal kita at gusto kong alagaan ka at ipaglalaban ang pagmamahal ko sa'yo." sabi pa ni Anton. natutunaw na si Amara sa mga magagandang salita nito, parang guasto na niya itong sugurin ng yakap at halik.