Novel & Cerita Ang Aking Pag Ibig Tula

Her smile is as beautiful as sun, It never sets when it shines, She makes me laugh, for she's mine Will never get tired Until we're gone. Para bang natunaw ang aking puso nang marinig ang maiksing linya ng kaniyang tula. Walang humpay sa pagkabog ang aking dibdib at lalo iyong lumalakas sa bawat segundong tinititigan ko s'ya. Lalo s'yang naging makisig sa aking paningin, lalo na nang ngumiti s'ya dahil sa palakpakan ng mga kamagaral n'ya.

"O, magandang diwata Sana'y may pag-asa Pag-ibig ko'y aking sinulat At ikaw ang pamagat Sana naman ay mapansin Himig nitong damdamin Na walang iba pang hinihiling Kun'di ikaw ay maging akin O, ang isang katulad mo Ay 'di na dapat pang pakawalan Alam mo bang 'pag naging tayo Hinding-hindi na kita bibitawan Aalagaan at 'di pababayaan 'Pagkat ikaw sa'kin ay prinsesa" Jusko anong nangyayari?Napahawak aako sa tapat ng dibdib ko.. Ang lakas ng tibok ng puso ko...Para akong aatakihin sa puso.. Sya pa ata talaga ang papatay sakin!!! "Anong ibig sabihin nito deib? at anong pakulo ito?!"Nakasigaw na sabi ko

Ihihinto na lang Hahayaan na lang Hanggang ako'y magkulang Kaya huwag kang susugal sa taong di ka mahal Dahil mas masakit pa ang masampal Ng katotohanang di kanya tunay na minahal Parang ako'y naging panakip Sa Damdamin mong naiinip Na maasam ko lang kung ako'y mananaginip Grabe hindi niya lubos maisip kung paano siya nakasulat ng tula kahit hindi pa naman niya natatagpuan ang lalaking nararapat sa kanya. Pagkatapos niyang matapos ang tulang kanyang isinulat agad siyang pumasok sa kanyang kwarto upang itabi ang kanyang likha at dahil marami rami na rin ang lamok sa labas.

Hanggang sa naging interesado Ako sa iyo Kuya kung ikay tawagin Pero ako'y nagdadalawang isip pa rin Di kita kilala Di rin kita Makita Sa messenger tayo ay nag-uusap Sabi mo ay isa kang meranao Sabi ko nama'y ako'y isang ilokano Takot man Ako sa iyo Pero nagtitiwala pa rin naman Sana ay dika magbago At sana ay Makita Hindi sa f* Kundi sa personal Kung iyung mamarapatin Wag mo sanang kamuhian Ako ay isang bata lamang Na naghahanap ng kuyang mapagkaktiwalaan Hanggang dito na lang Sana iyung nagustuhan Aking tula na galing mismo sa puso at hindi lang sa aking isipan Kung nasaan ka man Mag-ingat ka sana

You're like an angel, Who takes away my worries and sorrows. Your not just beautiful, But so is your heart. You are my strength, In times of my weakness. You're the first to celebrate, Whenever I have achievements. You are the one, Who fills my shortcomings. And you never left me, In the most difficult moments of my life. I love you.. My one and only love, Joy. Muling nagpalakpakan ang mga customers na naroon matapos niyang basahin ang maikling tula na inihanda niya para sa nobya.

Ilang sandali pa, nagsimula na siyang magturo. "Ngayong araw, ang ating tatalakayin ay ang tungkol sa Tula. Ang tula ay isang anyo ng panitikan na nagpapahayag ng damdamin ng isang tao. Ito ay binubuo ng mga saknong at ang mga saknong ay binubuo ng mga taludtod. Inyong napag-aralan na ito noong nasa Sekondarya pa kayo kaya't pinagawa ko kayo ng isang tula sa nararamdaman ninyong pag-ibig sa isang tao. Tignan natin kung magagandahan ako," masungit na sambit niya upang kabahan ang mga kaklase ko. Buti na lang na nasabihan ako agad ng kambal at ni Janus sa pa-asisgnment ni Maestro. Kung wala raw, baka automatic bagsak ako sa unang activity which I can't let happen. I never fail!

panenermon nito "Baka kasi gumawa ka ng eksena kilala kita, baka mamaya sigurin mo si Ice pag nalaman mo yung nalaman ko na na misunderstood ko pala." paliwanag ko "And next time, pakinggan mo muna ako if may gumugulo sa isip mo magsabi ka sakin okay?" ani Ice sakin at hinaplos ang buhok ko. 2 days na pala akong walang malay, gawa narin ng tinurok nila sakin nung i-C-CS ako.

Tumakbo ako, at umiyak ang nanay ko, “Ikinalulungkot ko na kailangan mong pagdaanan iyon, mahal ko.” Lumapit ako sa nanay ko at sumandal sa balikat niya. Napuno ng kaligayahan ang aking puso. Ito ay mahusay. Ang batang babae na hawak ng nanay ko ay biglang nagsabi, “Mommy.” Nandito ang lahat. Napakaganda. [Wakas]

"Hey, why are you crying?" "Masaya lang ako kasi hindi ko na kailangan pang mamalimos ng pagmamahal. Simula pagkabata ko, hindi ko naranasan na mahalin kahit pa ng sarili kong mga magulang. Tapos kay Prince ako ang palaging lumalapit sa kanya para mahalin niya ako. Pero ikaw... Ikaw..." Niyakap siya nito. "Shh... Pinapangako ko sayo na hindi mo na ulit mararanasan lahat 'yon. Mahal kita, Gin."

Hindi ito pag-ibig. Hindi ito init ng puso. Isa lang itong pagtakas. At sa pagkakatakas niya — may isa siyang iniwan na naghihintay. --- Habang si Rheana… Tahimik na bumagsak ang tatlong luha sa kanyang pisngi. Isa — para sa paghihintay. Dalawa — para sa pangarap na pinanghawakan. Tatlo — para sa pusong siya lang ang nag-aalaga.