Ang Aking Pag Ibig Tula นิยาย & เรื่องราว

Sa aking mahal Hindi matatapos na isigaw sa iyo,mahal kita Kahit na bahagyang feeling bata Ang mga hindi nababagabag na damdamin Mapoprotektahan kita Minsan ang pag-ibig ay Malungkot ngunit Lumalaki ang umuusbong na pag-ibig Warm deep within Ah walang sinuman ang makapagpapatigil nito Ipapakita ko sa iyo ang tunay Na aking nararamdaman Minsan hindi makakilos Tuwing minamasdan mo ako Kapag ikaw ay ganoon Ang puso ko ay sumisikip Ah ito ang aking unang pagkakataon, pero kahit ngayon Ang pag-ibig na ito ay totoo Ngayon at bukas Ngunit gusto ko lang malaman ang mo higit pa at higit pa ang gusto ko Ang iyong katauhan, ang iyong katauhan

"Gagawa nalang ako ng tula para sayo. Tugma-tugmang tula para sa aking pinakamamahal na dalaga. Dilag na kasing ningning ng mga tala sa kalangitan." "Hindi naman tugma sa dulo eh," natatawang sabi ko. "Panty mo'y aking susungkitin maamoy lang ang mabango mong singit. At kung kili-kili mo'y maasim ito'y hindi ko papansinin. Sapagkat ika'y aking iniibig. Pansit mo man ay hindi kasarapan ito'y akin paring titikman. Nais kong ipatikim rin naman sayo ang aking masarap, mahaba at matabang hakdog. Maging ang aking itlog ay babatihin upang iyong matikaman at ikay maliwanagang ako'y iyo naman talagang pinakamamahal."

Isinalaysay ni Hailey, "Tulad ng langit na hindi tumatanda, ang ating pag-ibig ay walang hanggan. Ang ating mga puso ay magkakaugnay tulad ng isang lambat na sutla na may isang libong buhol dito!" “Urgh…” “Hubby, anong meron?” “Para akong… nasusuka.” “Naku, kakagising mo lang, kaya huwag ka nang kumain ng marami.” “…” Hindi nakaimik si Jordan. Napakawalanghiya ni Hailey na bigkasin ang gayong tula ng pag-ibig. Kaninong puso ang nakipag-ugnay sa kanya? Sino ang may walang hanggang pag-ibig para sa kanya?!

'Huling pag-ibig na aking matatamasa, Unang kilig sa iyo nadarama, Laging ikaw ang pipiliin sa araw-araw, Iibigin, umulan man o umaraw, Nakaukit ka na sa aking puso, Gagawin ko ang lahat, huwag lang tayong magkalayo.' Iyan ang nakasulat na tula. Tapos sa ibaba nito ay may nakasulat na initials na PDRNG. Naghahanap pa ako ng iba ngunit ito lang talaga ang nahanap kong nararamdaman kong may koneksiyon sa naunang nahanap kasi sa mga letrang makikita din dito.

Dalawang buwan ang nakalipas, nayamot na siya sa masama kong pag-uugali at nakahanap siya ng babaeng halos kamukhang-kamukha ko, at sinimulang iparada ang kanilang pagmamahalan sa harap ko. Nagpadala siya sa akin ng 'di mabilang na mga intimate photos, umaasa na magseselos ako. Tiningnan ko ang mga ito, hindi nagsalita, at sa halip ay kinuha ko ang aking paintbrush na puno ng iba’t ibang kulay at pinuno ko ng mga sunflower ang mga dingding.

Si Alexandro De Luca, ang lalaking nakakaalam ng lahat, na kayang sirain ang isang kumpanya sa isang gabi, na kayang pumatay nang hindi kumukurap, ay hindi alam kung ano ang pag-ibig. "Ang pag-ibig ay kapag gusto mong maging masaya ang isang tao, kahit na kailangan mong isakripisyo ang iyong sariling kaligayahan. Ang pag-ibig ay kapag iniisip mo siya bago mo isipin ang iyong sarili. Ang pag-ibig ay kapag nakakaramdam ka ng init sa tuwing nakikita mo siyang ngumiti. Ang pag-ibig ay kapag natatakot kang mawala siya higit sa anumang bagay sa mundong ito," sagot ko.

malamig ang boses na sagot ko Akmang maglalakad na sana ako paalis nang bigla na lang ako nitong pigilan "Iba-iba ang kapalaran ng tao pagdating sa pag-ibig, Kuya. May minamalas kagaya ni Ate, may nagtatagumpay pero parang nakatakda yata akong makapag-asawa ng mas maaga." nakangisi nitong wika at nang sundan ko ng tingin ang kung sino man ang tinitingnan nito, ganoon na lang ang inis na nararamdaman ko nang nakatitig pala ito kay Tisay

🎵 Sa pagpatak ng bawat oras ay ikaw Ang iniisip-isip ko hindi ko mahinto pintig ng puso Ikaw ang pinangarap-ngarap ko Simula ng matanto na balang araw iibig ang puso 🎵 Napapikit si Amara. Parang para sa kanya ang bawat salita. Bawat linya ay kumakatawan sa pinipiling pasanin. Bawat tono ay sumasalamin sa kaba, sa lihim, sa pangako. 🎵 Ikaw ang pag-ibig na hinintay Puso ay nalumbay ng kay tagal Ngunit ngayo'y nandito na Ikaw, ikaw ang pag-ibig na binigay

Doon ko naramdaman ang huling piraso ng puzzle na nahulog sa tamang lugar. Mahal ko na siya. Hindi ito yung klase ng pag-ibig na nakikita sa mga fairytale. Hindi ito yung klase ng pag-ibig na puro bulaklak at kanta. Ito ay pag-ibig na nabuo sa gitna ng apoy, sa ilalim ng ulan, at sa loob ng isang madilim na yungib. Mahal ko siya hindi dahil sa yaman niya, kundi dahil sa kung paano niya ako tiningnan kagabi—na parang ako ang kaisa-isang bagay na mahalaga sa mundo. Mahal ko siya dahil sa kaniyang mga peklat, dahil sa kaniyang mga sakripisyo, at dahil sa kaniyang paninindigan na protektahan ako.

Tumango naman siya. "Sige na, kumanta ka na. Papakinggan ko." nakangiting sabi niya. Nakaka-in love talaga ang ngiti niya. "Sa isang mundong puno Ng misteryo Nakilala ko ang isang tulad mo Nung una'y parang laro lang Di makapaniwalang Tayo'y pinagtagpo Anong klaseng pagta-tagpo Ito?" pumikit ako habang kumakanta.