Ang Aking Pamilya Novels & Stories

Kaya ngayon ay Masaya kaming magkakasama Ng pamilya ko at kaibigan. the end

Tahimik kong naisip: Minsan, ang pamilya ay hindi lang dugo. Minsan, ito’y mga taong dumating sa oras na kailangan mo sila—at piniling manatili. Ngumiti ako. Handa na ulit sa panibagong araw.

sabi niya. “Pero kahit magtunggali pa kami nang buong-buo, hindi pa rin kayang tapatan ng pamilya ng tiyahin mo ang pamilya namin. Malaki ang angkan namin, nagkakaisa kami, at marami kaming mga kamag-anak na makapangyarihan. Ang maging kaaway ng pamilya natin ay parang naging kaaway mo na rin ang ilang malalakas na pamilya nang sabay-sabay.”

"Unang apo ko iyon!" "Oo, unang apo mo siya, Papa." Napakagat-labi ako nang maramdaman ko ang puso kong tila kinakarayom. "Pero marami ka nang apo ngayon! At silang lahat ay masaya nang mawala ang ama ko!" "That's not true, Shianna. Pamilya tayo rito!" "Pamilya?" Halos itakwil ko ang salitang iyon. "Pamilya ko kayo pero kailanman ay hindi ko naramdaman sa inyo 'yon."

utos ko dito na natatawang sinunod naman nito. I have big and happy family. Big kasi madami kami. Lima kaming magkakapatid kaya bali pito kaming lahat, isama pa ang anim naming mga aso. Hindi malaki ang bahay namin pero hindi din naman ito kaliitan. Kumbaga ay sakto lang at nagkakasya naman kaming lahat.

Isa na rito ang pagmamahal ng pamilya. "Maraming salamat, Ma," sagot ni Alona, na hindi nakaligtas sa mga mata ni Gina ang malalim na kaligayahan na nag-aalab sa kanyang puso. "Alam kong hindi ko kayang mag-isa. At hindi ko na kailangan pang maghanap pa. Ang pamilya ko, narito na sa aking harapan."

pagsang-ayon niya kaya’t muli akong napangiti. We’re a family now. Hindi man official pero alam namin sa sarili namin na pamilya na kami ngayon at masaya kaming lahat. Iyon naman kasi ang mahalaga, hindi ba? Ang masaya kami kapag kasama ang isa’t-isa. “Mama.” “Daddy.”

Umiwas ako ng tingin. Natahimik ang lahat at ramdam ko ulit ang tensyon. Tita zoe is my new family, si migz at yna, sila ang tinuring kong pamilya kase naramdaman ko ang pagmamahal sa kanila. I feel it. Mahal nila ako at ang swerte ko dahil meron akong tulad nila.

“Gusto kong umuwi ng La Union.” Napahinto siya sa pagtawa at napakunot-noo. “Why?” “I suddenly miss my family. Ang tagal kong ‘di na sila nakikita.” Kahit pa nakakausap ko sina Mama sa chat, sa video call or call ay ay iba pa rin kapag talaga ‘yong nakikita at nakakasama ko sila. Ang mga Kuya ko’y may sarili ng pamilya at busy din kaya minsanan ko ring nakakachat.

"They're also my family too. Gusto ko din silang makilala. Nakilala mo na ang mga magulang ko dapat makilala ko din ang mga magulang mo. As simple as that." Napalunok ako habang nakatingin sa kanya. Paano ba ito? Fictional lang din ang pamilya ko at nasa America ang Dad ko! "N-No way, pangit ang bahay namin." "I don't care about that. Ang gusto ko lang makita ay ang pamilya mo." Daebak! Waaaa! Kailangan ko ng panibagong plano! "Wife." "Ha?" "Ayaw mo ba silang ipakilala sa akin?"