Novel & Cerita Ang Aking Pamilya Sanaysay

“Balita ko maayos ang trabaho ng anak mo sa Manila. Sa maganda mo pa namang paaralan siya pinag-aral diba?” Hinila ko na yung isang upuan. Sa tingin ko kasi, marami akong matutuklasan sa kanila kung sino nga ba si Angie, at baka may makuha akong butas. O paraan para tuluyang masira ang pangalan niya. Kitang-kita ko naman sa mukha ng pamilya ni Angie na proud na proud sila sa isang basahan na kapamilya nila. Yes, basahan. “Syempre, anak ko yun. Katas siya ng sakahan na sinasaka ko. Di naman ako nito nabigo.”

Ito na rin siguro yung ganti ko para sa pananakit nila sa kaibigan ko. Let's start, the battle!. Nakatitig sakin ang masamang tingin ng bawat pamilya. Na kahit anong oras pwede na kong mamatay sa matatalas nilang tingin. "Hindi nyo ba alam na ang Alcantara at Alvarez ay nagsasanib pwersa? Yes tama kayo ng narining, Mrs. Arriane Alvarez and Mr. Jes Alcantara is having a fair." Matigas kong sabi nag bulong-bulungan naman ang bawat myembro ng pamilya.

"Oh? Bakit parang hindi ka masaya na nagka-ayos na kayo ni tito?" Napansin niya na medyo malungkot pa rin ako kahit na nagka-ayos na kami ni tatay. May kulang pa rin kasi, e. Kahit na okay na kami ay kulang parin ang pamilya namin. Gusto ko mabuo ang pamilya namin pero imposible na 'yon. Maagang kinuha sa amin si nanay at si kuya naman ay hindi pa rin namin nahahanap.

si Anthony. "E ano daw, papanagutan ba ni Angelo ang baby?" Tanong ko. "Oo" sagot ni Anthony. "Well, that somehow good. Pero naiintindihan ko rin ang clan n'yo, syempre mas maganda pa rin na nakapagtapos ka ng pag-aaral at successful ka na bago pumasok sa isang pagpapamilya. Though, mayaman at successful naman na kayo" ani ko.

seryosong bigkas ko "Ganoon ba? Naku, usaping pamilya at medyo magulo nga. Pero hayaan mo, iho..isasama ko kayo palagi sa aming mga panalangin. Sana magkasundo ang pamilya niyo para sa katahimikan ng lahat." ani naman nito sa akin. Nakangiti naman akong tumango "Maraming salamat po, Mother." buong puso ko ding sagot sabay ngiti

Ang isang buwan namin na bakasyon ay hindi ko malilimutan na bakasyon, marami kaming napuntahan na magagandang lugar at ang kultura na rin ng bawat bansan na pinuntahan namin. Alam ko na hindi biro ang perang ginastos ni Gabriel at lalo na si Pierre dahil sa barko ng pamilya niya ang ginamit namin. Pero sabi ni Gabriel ay worth it naman ang gastos niya para sa amin na pamilya niya. Dito ko lalong minahal ang asawa ko dahil inisip niya kami lahat at kasama ang mga kapatid ko at si nanay.

tawag ni Nanay. ​Naupo kaming lahat sa mahabang mesa. Ang bawat isa sa amin—mula sa mga magulang ko hanggang sa mga Titans na itinuring na naming pamilya—ay may kani-kaniyang kwento ng tagumpay. Ang amoy ng pagkaing Pinoy at mamahaling wine ay naghalo, sumisimbolo sa aming pinagmulan at sa aming narating.

Ay mali, sila lang pala ang masaya dahil kahit anong gawin ko, hindi ko talaga kayang magsaya. Nakamasid lang ako sa kanilang buong pamilya. Masaya, nagtatawanan, nagku-kuwentuhan. Nakakainggit. Ganito rati ang pamilya ko, e. Ganitong-ganito, maliban na lang sa marangyang buhay, pero ganito talaga ang relasyon namin noon. May magagawa pa ba ako para ibalik sa dating ayos ang pamilya ko? Kasi sa tingin ko, isang malaking lamat na ang nangyari at taun-taon ay unti-unting lumalaki ang lamat.

Mabuti at hindi pa siya naha-highblood. Naglakad-lakad lang ako, maraming tao sa kalsada, marami ang umiinom dahil nasa probinsya ngayon ang mga nasa city. Kapag undas, nag-uuwian ang buong family. Nagkakasama kaya nagkakainuman din ang mga magpipinsan. Ang saya ng malaki ang family tapos mayayaman pa. Ako, walang ganoon. Oo, may mga pinsan naman ako, pero hindi kami magkaka-close. Karamihan nga sa mga pinsan ko ay nasa ibang bansa, nagwo-work at maganda na ang buhay ngayon. Ang pamilya ko na lang ata ang nahuhuli. Kami ‘yung hanggang ngayon ay hindi pa umaasenso. “Azia, ganda, tagay oh!” alok nung mga lasinggo sa kanto.

I mumbled Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Hindi ko kailanman makakalimutan ang apelyidong iyon. Ang pamilya na sumira sa pantasya ko. Ang pamilya na nagbigay sa'kin ng matinding kahirapan anim na taon na ang nakalipas.