Ang Aking Pamilya Novels & Stories

Ngunit iba si Noah. “Noah, top 1 ka sa grades ah, bakit hindi pumunta ang parents mo? Kung ako ang nakakuha ng ganong score, malamang sa malamang ang buong pamilya ko– mga magulang ko, lolo at lola ko at ang mga lolo at lola ko sa motherside ay mag-aagawan sa pagpunta!” saad ng isang batang lalaki na kaklase nila. Nakita naman ni Agatha na kakaiba iyon at nagtanong din, “Ang pamilya mo, ang mga magulang mo, grandparents, at maternal grandparents, hindi ba’t anim na katao iyon? Saan galing ang pang pito?”

Hindi nalang siya umimik at medyo tumahimik . '' ,,anong pamilya kaba kung may pinagmamalaki ang pamilya mo then pwede ka sa pamilya namin .Pero kung wala layuan mo ang kuya ko '' may pinagmamalaki naman ang pamilya niya pero ayaw niyang sabihin at baka malaman nila naglayas siya .Ayaw niyang makarating sa kanyang magulang na nandito siya sa pinas habang inaapi . Kagalang galang siya sa kanila pero dito inaapi lang siya ng kahit sino .

Higit pa nga dahil magulang ko, toong magulang ko ang pumalit kay Alexaiver. Nakilala ko ang malaki kong pamilya sa Antique. Same naman pala taga roon si mommy at daddy. Marami akong pinsan. Masaya pala kapag malaking pamilya. Tapos tanggap pa nila ako kahit ngayon nila ulit ako nakita.

“Paano nangyari iyon?” Napabuntong-hininga si Papa. “Mahabang kuwento, anak.” Pakiramdam ko ay nanlamig ang buong katawan ko. Ilang taon kong inisip na matatag pa rin ang pamilya namin. Na kahit paano ay maayos pa rin ang lahat sa Pilipinas. Hindi ko alam na unti-unti na pala kaming bumabagsak.

Naghihintay na ang mama mo sa Hapagkainan. Nanjan na si Mama'?'' Ang gulat na saad nito, dahil kahapon lang ay nasa USA ito. Grabe, Sinundan ba niya ako rito papa? "Hahaha" You know your mam' Alam mo namang nasanay siyang nasa tabi ka niya,Kay nagpasya nalang din siyang Umuwi nang pilipinas para maksama ka, At magkasam tayo bilang buong pamilya.

--- --- Dahil pamilya na kami. --- --- At ang pamilya ay lugar kung saan maaari kang maging totoo. --- --- THE ARRIVAL --- At dumating ang sandaling hindi ko malilimutan. --- --- Isang iyak. --- --- Isang munting tunog. --- --- Pero sapat para baguhin ang buong mundo namin. --- --- Napaluha ako. --- --- Hindi dahil sa sakit. --- --- Kundi dahil sa saya.

Hindi ko alam kung paano sasagutin ang mga tanong niya. Ngunit hindi pa siya tapos. Mas naging mabigat pa ang sumunod na sinabi niya. “Huwag mong kalimutan, ang ating pamilya ay isa sa pinakamayayaman sa buong Manila. Sa ganitong kalaking pamilya, ang manugang na hindi makakapagbigay ng anak… ay magiging malaking kahihiyan para sa ating lahat, hindi lang yun kukutyain at mamaliitin din tayo ng lahat.”

Ang mahalaga ay ang pamilya ko ay nasa tabi ko, at gagawin ko ang lahat para protektahan at alagaan sila. Ang gabi ay naging tahimik, ngunit alam kong hindi ito ang katapusan ng mga pagsubok. Handa akong harapin ang kahit anong mangyari para sa kinabukasan ng aming pamilya. Aubrey's POV Linggo, Family Day. Kasama si Mom, kaming apat ay pumunta sa isang restaurant na pag-aari ng Gustav para sa tanghalian.

ani ni Daddy at nagawa pang mahinang natawa sa gitna ng pag uusap namin. "Kaya sa takot namin, may isang kasambahay kami rito. At ito ang Nanay mo.....sa takot namin ng Mommy mo, ipina ampon ka namin sa kaniya. Kahit gustong-gusto ka namin lapitan, hindi maari, anak. Pero kahit kailan, hindi namin pinabayaan na mahirap kayo. Lahat ibinigay namin sa inyo. Minahal ko na rin ang pamilya mo noon na parang sarili naming pamilya"

"Pinili mo ang babaeng iyon!" "Pinili mo ang batang iyon!" Parang may apoy na sumiklab sa dibdib ko. Mabilis akong lumapit sa mesa. "They are my family!" Mariin kong diin. "My wife." "My son." "Ang pamilya ko ang pinag-uusapan natin!" Ngunit lalo lamang siyang natawa. "Pamilya?" "Naging pamilya mo lang sila dahil pinili mo sila!"