Ang Pangit Mo Novels & Stories

Pangasar ang muka eh " hi shin !" Bati pa nya sakin na hindi pa rin naalis ang ngiti sa labi. Napataas naman ako ng kilay. Anong nakain neto ? " problema mo ?" Nakakunot kong tanong. " Ikaw lang naman ang problema ko eh. " sabi nya na lalong ikinataas ng kilay ko.Aba? Ako pa daw ang problema. " pinamomroblema mo ko kung pano ka magiging akin." Sabi nya sabay ngiti ng wagas sakin. napangiwi naman ako sa sinabi nito. corny e.

Pftt. “Tumigil ka nga.” nahihiyang anito bago naghilamos ng mukha. Sinamahan ko kasi ito sa CR pero syempre nasa labas lang ako at nakabantay rito. “Okay ka na ba? Pfft.” tinakpan ko ang aking bibig para pigilang matawa baka kasi mag apoy ito. Hahaha. Namumula na kasi ang tainga niya sa kahihiyan. Psh.

“Hindi ko napansin naparami. Kumain ka na?” “Ngiting aso ka palagi kapag napapagalitan ka. Napagalitan ka na, nakangiti ka pa. Ang lakas ng trip mo,” “Hahahaha! Masarap kang panooring magalit. Namumula ang pisngi mo.”

Pero sa halip na magulat o tumigil, isang tipid at mapanuyang ngiti ang gumuhit sa kanyang maputlang labi. Isang ngiti na tila nagsasabing, '𝑃𝑎𝑛𝑜𝑜𝑟𝑖𝑛 𝑚𝑜 𝑘𝑢𝑛𝑔 𝑝𝑎𝑎𝑛𝑜 𝑘𝑜 𝑠𝑖𝑦𝑎 𝑘𝑢𝑘𝑢𝑛𝑖𝑛 𝑠𝑎'𝑦𝑜.'

Hindi porket guwapo siya at mayaman eh may karapatan na siyang manlait ng itsura ng iba. “Hey, I didn’t say that.” Bigla ay sumeryoso ang mukha nito. “Walang pangit sa mundo. We are all beautiful in our own way. You were actually the one hiding your face.” Tapos ay bumuntong-hininga ito ng malalim. “Are you ashamed of yourself? Napapangitan ka ba sa sarili mo kaya ayaw mong ipakita sa akin?”

proud na sabi nito pero pinag sawalang bahala naman ng isa dahil wala naman itong paki "What abugago" pang uulit nalamang nito kahit narinig naman niya ng maayos maya maya pay dahan dahan silang gumapang hanggang makarating ang mga ito sa tabing dagat kasabay nag pag kawala nitong ng malay

AT TUMINGIN AKO DITO? "BAKIT SOFIA, TANGUNIN KITA BAKIT MAS PINILI MO ANG PANGARAP MO, KAHIT KAYA KO NAMAN IBIGAY ANG LAHAT SAYO ISINAKRIPSYO KO ANG PANGARAP KO PARA MASUNDAN KITA SA ITALY?! HANDA AKONG MAG HINTAY SAYO, PERO ANO NAKITA KO DON "AHH. NAKIPAGHALIKAN KA LANG NAMAN SA IBA, PERO KAHIT GANON. TATANGGAPIN. PARIN. KITA PERO, BAKIT,,BAKIT HINDI, MO NAGAWANG PUNASAN ANG MGA LUHA KO NOONG NAG MAMAKAAWA AKO SA HARAPAN MO?

"Pero aminin n'yo, hindi kayo maka-move on till now." "Aba'y ipokrita ka kung tumanggi kang 'di kinikilig sa kanya. Nakasabayan pa natin kanina. Sh*t... makalaglag panty! Gumuwapo lalo no?" "At ang sarap n'yang kagatin sa lips!"

Puno ng pagsusumamo kong pahayag ngunit mas lalo lang siyang nanggagalaiti sa galit. "You know what? Gusto kong sabihin sayo na napakakapal ng pagmumukha mo! Sa awa ng Diyos, yung batang hindi mo inako ay napalaki ko naman ng maayos. Yung batang muntikan ng mawala sa akin dahil sa pagiging selfish mo ay maayos na maayos ang kalagayan ngayon.

Lumapit siya hanggang halos magdikit ang mga labi namin. “Huwag mong kalilimutan kung sino ang may kapangyarihan dito.” Tiningala ko siya, hindi umatras. “At huwag mong kalilimutan kung sino ang may pinakamaraming dahilan para lumaban.” Nanikip ang panga niya. Tahimik ang paligid. Hanggang sa ibinulong niya— “Masisira ka.” Ngumiti ako, mahina, halos di mapansin.