Ang Pangit Mo Novels & Stories

Lumapit siya hanggang halos magdikit ang mga labi namin. “Huwag mong kalilimutan kung sino ang may kapangyarihan dito.” Tiningala ko siya, hindi umatras. “At huwag mong kalilimutan kung sino ang may pinakamaraming dahilan para lumaban.” Nanikip ang panga niya. Tahimik ang paligid. Hanggang sa ibinulong niya— “Masisira ka.” Ngumiti ako, mahina, halos di mapansin.

Pang gagaya ni Faith sa ekspresyon nito saka muli itong inirapan nang samaan siya nito ng tingin. “Ano? Tinitingin mo diyan? Sa masama talaga ang ugali mo ah? Pwede mo naman ako ibaba ng maayos, kailangan mo pa talaga akong ihagis? Aba kahit malambot ang pesteng kama mo masakit pa rin sa likod ano, try mo kaya?” Mahaba niyang litanya saka tumayo mula sa pagkakasalampak sa tila mamahalin ring kama nito.

That is true, bakit naman ako magiging masaya kung ang possessive non na pakinggan. Damn you, pussy. Calm down, you borikat!

aniyang mababakas sa tinig ang panunukso. "What? Are you crazy? Kung sa'yo ay okay 'yon. Sa'kin ay hindi," singhal ko. Sinikap ko pang ipakita ang iritasyon sa pagmumukha kahit ang puso ko ay parang kinikiliti sa t'wing ngingiti ang damuho na 'to sa'kin.

"Ha? huwag na noh" "Bakit? sino magbubukas sayo ng pinto? may susi ka ba?" pamimilosopo ko kung nasa tamang wisyo pa ako ngayon panigurado akong ganito sasabihin ko "Hintayin kita sa may pinto" "Ha? huwag na noh" "Edi huwag" tapos may pafollow up pa na banat ng "Bahala ka sa buhay mo"

Bakit tila lalo yatang dinaga ang dibdib niya? “PAKASALAN MO AKO. PANAGUTAN MO ANG BATANG DINADALA KO SA SINAPUPUNAN KO. SAGIPIN MO AKO SA PROBLEMANG IBIBIGAY KO SA LOLA KO SAKALING MALAMAN NIYA NA NILOKO LANG AKO NG LALAKING PINAGKATIWALAAN KO. TATAPATAN KO ANG PABOR NA IBIBIGAY MO SA AKIN, MR. ANGELES. NAME IT AND YOU WILL HAVE IT.”

Third Person's POV "Puto! Puto kayo d'yan!" Mataas na ang sikat ng araw ngunit heto siya at dala-dala ang malaking bilao na may lamang mga puto. Maya-maya lamang ay maglalabasan na ang mga estudyante ng pampublikong paaralan sa barangay nila kaya siguradong marami na namang bibili ng tinda niya. "Ano ba 'yan? Ang init." Pinunasan ni Trixie ang mga pawis na tumutulo sa kanyang leeg at noo gamit ang maliit na tuwalyang nakasabit sa balikat niya.

"Dramatic? Takot na takot ako kagabi!" "At ngayon nandito ka na, ligtas sa loob ng kotse ko, kaya pwede ba, manahimik ka na lang muna?!" singhal niya, pataas nang pataas ang boses. "Sinundo kita ngayon, 'di ba? Sinusubukan kong bumawi sa'yo pero nakakabwisit na yang ugali mo." Ang mga salita niya ay parang sampal sa mukha ko.

Hindi ako umimik. “You look so pangit and hagard. Mukha ka ng losyang! Wala ka pa ngang anak mukha ka nang inahin. Paano ka pa magkakanobyo niyan? Tingnan mo nga yang paligid ng mga mata mo nangingitim. Mukha ka na talagaing si Panda.”

Hindi lang mukha feeling ko pati tenga ko namumula. Tapos I'm just teasing you daw pero kung makangiti kasi wagas. Sarap bigwasan ni pogi. Ngumuso ako upang pigilan ang bahagyang pag-angat ng mga labi kk upang ngumiti. Sheeet na malagkit. Bakit ang gwapo talaga nito pagnakangiti. Makalaglag panty mga bes'.