Ano Ang Argumento Novels & Stories

Tiningnan muna niya ito, bago nagbitaw ng sagot. “It’s called empathy. Legal doesn’t mean cold.” “Empathy should not weaken the argument.” “And criticism should not undermine the purpose.” Tahimik ang mesa. Walang gumalaw. Si Rica lang ang patuloy sa pagta-type ng notes habang napapailing sa loob-loob. ---

Diretso ang tingin ni james kay Boris, may makahulugang ngiti na naglalaro sa kanyang mga labi. Gayunpaman, kinuha ni Boris ang Disc ng Eight Trigrams at tinanggihan, "Tapusin na lang natin ang kalokohang argumento na ito. Pagod na akong mag-debate kung ang disc na ito ay anting-anting o walang silbing piraso ng kahoy. Sigurado akong alam ng lahat ng naroroon na ang bawat anting-anting ay may habang-buhay. Sa tuwing i-activate mo ang array nito, mauubos nito ang enerhiyang nasa loob ng walang kabuluhang argumento na gusto ko!"

"Malay mo naman, viral! Pero oo nga, isang libo lang naman ‘yan, Pipay. Sa yaman mo, parang barya lang ‘yun." Napailing ako at napahinto sa pagsasalita. Ang ganda sana ng argumento nila kung hindi lang nila binanggit ang kayamanan ko. Napalakas tuloy ang buntong-hininga ko bago ako sumagot, "Hindi ito tungkol sa kayamanan, okay? Ang nais ko lang ay simple lang—kapag nangako ka, tuparin mo! Wag kang paasa!"

Hindi umaayon ang aking sarili sa sinasabi ng utak ko. "Heto na nga lang ang kakainin ko tapos kakainin mo lang. Pagkain ito ng mahihirap lang at hindi gaya ng pagkain mo na puro masasarap kaya bakit kaylangan mo pa itong kainin," garalgal ang boses na sabi ko. Imbes na magalit ako kinalma ko na lang tuloy ang aking sarili dahil para akong napagod sa kakaaway sa lalaking ito. Nakakapagod din pala makipag argue sa kanya.

dagdag ko at saka na ako bumangon mula sa kama. I don’t wanna sound defensive kahit totoo ang hinala niya, pero hindi ba niya ako pwedeng hayaan muna? Maging ako ay maraming katanungan sa kanya pero ayoko na basta-basta na lang makipag argumento lalo na’t wala naman akong ebidensya.

sagot na naman ni Argus kaya hindi ko na mapigilang mapagtaasan siya ng boses “Ano bang problema mo?! Ano bang akala mo sa amin ni Mang Lito? Walang konsensya? Na kakain kami tapos ikaw hindi?” “Faith, wala akong problema! At hindi ko iniisip na wala kayong konsensya ni Mang Lito! Ang gusto ko lang, makakain ka ng maayos dahil hindi mo magagawa yan pag nasa harap mo ako!” kalmadong paliwanag ni Argus sa akin “What?!”

Tumaas ang isang kilay niya. “Privacy?” Parang hindi siya makapaniwala sa narinig. “You kiss me whenever you want tapos sasabihan mo ako tungkol sa privacy?” Napabuka ang bibig ko. Sa totoo lang, wala akong maisip na maayos na sagot. Dahil sa paraan ng pagkakasabi niya ay parang ako pa ang may ginawang mali. “Still,” sabi ko habang pilit na binubuo ang argumento ko, “hindi ibig sabihin noon na—”

Hindi ko alam kung ilang segundo o kung inabot na ba ng minuto na nakatitig lang ako sa kanya. Tama nga naman ang lalaking 'to. Minsan nagsasabi tayo ng sorry, o humihingi tayo ng tawad dahil kusa na lang iyon na lumalabas sa ating bibig. Minsan wala na talaga para sa atin ang tunay na ibig sabihin no'n. Minsan sinasabi na lang din natin 'yon para matapos na ang isang argumento.

sabi niya, ang tinig ay puno ng determinasyon. “Hindi lang ito basta proposal. Kailangan nating ipakita kung gaano ka-importante ang ating layunin. Kailangan ng mas solidong argumento at mas mahusay na data,” dagdag ni Nikolo. “Baka kailangan natin ng tulong mula sa ibang tao, mas maraming impormasyon, o kaya’y mas malawak na network.” “May mga kakilala ako sa ibang kumpanya. Siguro puwede tayong magtanong kung anong mga aspeto ang nakita nilang maganda sa proposal ng iba,” mungkahi ni Abigail.

O baka may iba pa siyang ibig sabihin? Napatakip ako sa bibig ko nang marealize kung anong ibig sabihin ni Argus. Wala sa sarili akong napangiti at gumulong-gulong sa kama. Parang akong bulate na hindi mapakali at tumakbo sa banyo para tingnan kung may feminine wash pa ako. Sinipat ko rin sa salamin ang itsura ko. He wants to do it tomorrow...