Ano Ang Bunga Novels & Stories

Narinig kong sigaw ni Kaizen pero hindi ako nagpatinag. Nasa taas kasi ako ng puno at kumakain ng bunga, bunga ng bayabas. May bayabas dito sa bakuran namin at medyo malaki siya. Marami naman siyang sanga kaya madali lang makaakyat. Mababa pa nga ito eh. “Bakit? Ang daming bunga rito eh. Halika akyat ka rin.” Hindi niya ako makapaniwalang tinignan.

Chapter 30 Margarita Sa unahan ay mga bagong tanim pa lang, tapos dito banda ay marami nang mga bunga at namamatay na rin ang iba dahil sa hinog na ang mga bunga ng mga gulay. "Wow, ang dami naman gulay dito. Saan n'yo po binibenta, Nanay, ang mga gulay na ito?" tanong ko habang iginagala ang paningin sa kapaligiran.

nakangiti niyang muling bigkas! Hindi ko naman malaman kung ano ang isasagot ko! Isang Dela Fuente si Bella at kaya ko bang sumama sa kanya? Paano na lang kung malaman ito ni Bryan? Eh, wala pa naman akong balak na magpahanap!

Ang boring dito sa loob akala ko ba magiging masaya ako dito? Ewan ko ba kung anong naisip ko pero sinundan ko kung san nag punta yong dalawa na yun. Huminto sila don sa may maliit na kubo at nilibot ko ang paningin ko sa paligid ang daming puno ng mangga at punong-puno 'to ng bunga. Mukhang masarap yang mangga ah, natatakam tuloy ako. "Ayo, Tiyo Berting?"

Nararamdaman ko nanaman tuloy ang pagiging bata ko. Habang nasa puno ako at namamahinga ay kumukuha ako ng bunga ng rambutan at kinakain. Mamaya maya ay aalis na rin kami. “Ang payapa naman dito, walang sumisigaw at nag uutos. Ang sarap pa ng bunga,” sabi ko at kumuha ulit ng panibago.

Nasa sakahan na ako ni hindi na ako kumain ng lunch para makatulong sa pagharvest kailangan magdouble time para ma deliver na ito sa isang malaking planta sa manila. At work to divert my attention here kesa sa walang kwentang engagement. Pabagsak ko nilalag ang bunga ng cocoa dahil sa iritasyon nararamdaman. Hindi ko alam kung saan nanggaling. "Naku ma'am masisira po ang bungang cocoa." nilapitan ako ni Ismael at ngayon ay tinuturuan ng tama pagkuha ng bunga at kung paano marahan na paglagay sa basket.

"Silang Elementary School" Ito agad ang bungad sa arko ng entrance gate. Tanaw ko ang mga halamang tinanim namin dati. Naroon pa rin ang matatandang puno ng mangga na hitik sa bunga sa tuwing malapit na ang bakasyon. Naalala ko pa noon na marami sa mga kaklase ko ang umakyat sa mga puno upang kumuha ng mga bunga. Labag man iyon sa alituntunin ng paaralan.

seryosong sagot ni Red. "At ang mga ito?" tanong naman ni Gonzaga. "Ito baho-baho, dahil sobrang baho ng mga ugali ng mga hayop na yan. Ito naman santan, hindi ko alam basta nakita ko lang at hinablot doon. At ito naman Sampaguita, dahil sa kabilang buhay ito ang pagkakakitaan nila," mahabang paliwanag ni Red.

Hindi ba pwedeng patahimikin na ng mga ito ang nakaraan? “Totoo. Kung ano ang puno, siya ang bunga. Kitang-kita naman sa pagmumukha ninyo, hindi ba?” Aniyang napangisi habang nang-uuyam ang mga mata na tila gusto niyang ipagsigawan kung gaano kapangit ang mga ito.

“Nasaan si Lolo?” Kinuha ni Lady Severe ang mga sulat sa mesa at binigay ito kay Angeline. “Ito ang sinulat ng lolo mo kagabi.” Umabot si Angeline at binasa ito. Ang nakasulat ay, ‘Nagsusunog ang mga tao ng kahoy upang magpakulo ng bunga ng puno, habang ang bunga ay humihiyaw. Parehas tayong nanggaling sa iisang ugat, bakit kailangan nating patayin ang isa’t isa?’