Ano Ang Bunga Novels & Stories

Kate's POV Magkahawak-kamay na kami ni Nathaniel na naglalakad sa farm nila. Ang daming puno ng mangga. " Ang galing naman, they bear fruits even they still young." tukoy ko sa mga mangga na may bunga na kahit hindi naman kalakihan ang puno. " That's called marcotting,honey.Hindi mo ba alam ang ganyan?" napakunot-noo niyang tanong sa akin.

Ngunit kaagad din akong natigilan ng may makita akong hindi familiar na kotse na nakaparada sa labas ng gate na sinasara ni Kuya Alex. May bisita ba? "Kuya Alex." tawag ko sa guwardiya namin. Kaagad s'yang napalingon sa akin. "Ma'am?" "Pwede mo ba akong tulungan kumuha ng bunga no'ng mangga? Hindi ko kasi maabot e, wala 'yong panungkit, nandun sa taas ng puno." Tumawa s'ya habang marahan na hinihimas ang kanyang batok. "E.. ako po ang naglagay no'n doon Ma'am."

Mababagot lang siya roon. Nagsisimula na nga silang maglagay ng mga bunga sa karton. Ibinigay naman sa akin ang isang mangga ni Nong Titing. Tinuruan nila ako paano alamin kung matamis ba ang mangga na hindi nilalasahan. Amuyin lang daw ito sa dulo, sa may naputol na tangkay. "Oo nga, sayang hindi pa puwedeng kainin," sabi ko.

Napakarami ng puno ng manga, ang iba ay may bunga, ang iba naman ay wala pa. Pinatay ni Rico ang makina ng sasakyan at lumabas. Sunod na lumabas si Seb at inalalayan akong makababa, medyo mataas kasi ang jeep. “Nandoon sila tatang at sila mang Nestor, nag-ha-harvest ng manga. Ang dami kasing dapat anihin ngayon, sir kaya nag-overtime sila sa pagkuha ng bunga para hindi maabutan ng paglanta.”

"Ang aking ama." Ang berdeng kulay ay nagmumula sa mga puno at halaman, violets ang bunga ng baging, ang kulay ng langit ay tila marunong sumabay sa ganda ng tanawin, at ang kulay kayumanggi naman ay mataba at magagandang lupa. Hindi mailipat ni Crystal ang paningin sa paligid dahil sa sobrang saya. “Woah... Pambihira ang lawak ng ubasan na ito. Bahagi rin ba ng property ni Spencer ang lugar na ito?" tanong niya habang nakatitig pa rin sa mga pananim.

Naglakad lang kami ng naglakad at nakaabot kami sa isang malaking puno ng manga, sa gilid no’n ay isang puno ng saging at santol. “Omg! Gio, ang dami ng bunga!” manghang saad ko sa kaniya at tinuro ang namumungang mga puno sa aming harapan. Bigla ako naglaway sa nang makita kong mga hinog na ang mga mangga. “Halika na!” excited kong sabi at hinila siya palapit sa mga puno.

Sabi ko. “Buko?” “Niyog, ‘yong mataas at iisang katawan lang ang puno. May mga tapyas sa bawat gilid upang mapatungan ng paa at kamay. Mahahaba ang dahon ay bilog at malalaki ang bunga. Iyon ang buko. Nakakain at naiinnom ang lamaan non.” Pagkwento ko. Bigla tuloy akong natakam at tila gusto makainom ng sabaw nito.

Ano ba talaga ang punong ito? Ipinaliwanag ni Haestra, “Ayon sa ating mga sinaunang talaan ito ay tinatawag na Tree of Life, samantalang ang bunga nito ay tinatawag na Fruit of Life. Ang bunga nito ay nagtataglay ng makapangyarihang Life Power.

So sila ang piling mga nilalang na iniulat na ang tadhana bago pa man sila isilang. Ang bunga ay maglalaho. Natigilan ako habang ina-analisa ang linyang ito. Ang bunga? Anong bunga ang tinutukoy rito? Si Eros ba? Ang bunga ba ng dalawang may hawak ng sumpa ng kontradiksyon. Ang bearer ng darkness and death. Pero bakit ganito? Paanong maglalaho eh buhay na buhay naman si Eros. Takte bakit parang ang hirap naman? Si Eros nga ba ang tinutukoy rito? O baka naman hindi. Napailing ako bago magpatuloy.

Kumpleto kami, pwera wala lang sila Kuya. “Ano yan Ate Zhia?” Yung malalaking bunga ng parang isa sa Citrus Fruit. Ang sabi… LUKBAN, ni Manong Ardo. Bikol term. Para sa dalandan ata? Hehehe.. Dunno. Di ako si Kuya Kim. Tinuro ko na lamang yung ilan pang puno na nakapalibot. Pili, Star Apple, Santol at nadaanan din namin sa likuran, kung saan may pinto papuntang kusina. Naroroon ang alagang manok ni Tang Ismael. Ang pananiman. Ang kulungan ng baboy.