Ano Ang Ama Novels & Stories

Aniesha's POV LINGGO ANG lumipas ay walang bago. Nagising ako sa pag-ring ng aking cellphone. Dali-dali ko naman itong sinagot nang hindi man lang nag-abalang tignan sa screen kung sino ang nasa kabilang linya. "Hmmm?" Tanging nasabi ko. "Hello, Mom?! It's Amaru. Kuya and I are with Mamita. We're now heading to China!!" Excited na ani Amaru.

I just burped. Sinamaan ako ng tingin ni Ama ngunit binalewala ko lamang iyon. Huwag mong sabihin, masama ding dumighay? “This is my daughter, Princess Ana. Pasensiya na sa dalawang araw na paghihintay, mayroon lamang inaasikaso si Ana na hindi niya maiwan-iwan,” sabi ni Ama at tumingin sa akin, “Hindi ba?”

sagot ko Kaagad namang pinunasan ni Mama Amor ang kanyang luha at nakangiti akong hinawakan sa kamay. "Mika, salamat! Simula noong dumating ka sa buhay ko, doon ko din tuluyang naramdaman ang magkaroon ng isang tunay na pamilya." naluluha niyang wika Hindi ko naman mapigilan ang pakatitigan si Mama Amor Actually, hindi siya matandang dalaga. Nagkaroon siya ng asawa pero maagang namatay dahil sa isang aksidente. AT simula noon, hindi na ulit nagtangka pang umibig itong si Mama Amor.

Paano nauwi sa ganito ang lahat? Sa kanyang alaala, si Amara ay laging masigla, may tiwala sa sarili, at medyo distant—yung tipong natural na namumukod-tangi sa karamihan. Noon, siya ang uri ng ganda na hinahangaan mula sa malayo pero hindi mo magawang lapitan. Marami ang nagkagusto sa kanya, pero walang may lakas ng loob na umamin.

“Huminto akong sumagot. Huminto siyang subukan. Apat na taon na iyon.” Iniikot-ikot ni Lila ang tasa sa mga kamay. “At ngayon nandito ako. K********t ang ama niya. Natutulog sa kama ng ama niya. Suot ang damit na binili sa kanya ng ama niya.”

tanong ama " Medyo nakakapagod ang dami kong ginawa" "Kamusta ang branch natin sa Pasay?" "hindi po kami natuloy dahil inayos ko po yung sa Palawan, hindi pa po kasi sila nakakapagsubmit ng report this month," "Uhm, yung bago mong assistant kamusta naman? "Ok naman po, madali namang matuto," "Talagang napakahusay mo," puri ng ama sa kanya "Dad pasok lang po muna ako sa kwarto ko gusto ko munagn magpahinga'"

Si Ma'am Amerla Lopez , maganda siya ,mukhang kagalang galang at may ipagmamalaki .Sa itsura palang niya halata mo na ang kayamanan. Nakakapangliit ngang makatabi siya sa isang litrato.Lalo na noong hinawakan niya ako .May kakaibang pakiramdam akong nadama sa kanya .Hindi kilig o galit ,pero mas malalim pa .Hindi sapat ang mga salita para sabihin kung ano iyon. Maaaring may saya at p may lungkot, hindi ko maipaliwanag . Ang alam ko lang, hindi dapat ako mapalapit sa kanya .Yung kakaibang pakiramdam ko ,hindi na dapat lumaki pa .Iba ang titig na pinupukol niya sa akin ng araw na iyon , parang kinikilatis niya pati ang kaluluwa ko.Dapat nga ay sanay na ako sa ganoong titig. Ganoon naman ang ti

seryoso nitong sagot sa akin Pakiramdam ko bigla akong nakaramdam ng paninikip ng aking dibdib. Kakaibang lungkot ang bumalot sa puso ko sa isiping nakakaawa naman pala ang ama ko. Imagine, hindi ko maalala ang mukha nito. Hindi ko din maalala kung paano nga ba ako nito alagaan noon bilang isang ama na nag-iisa lang na pinalaki ako

“Alam mo kung bakit? Kasi kahit ngayon pa lang, iniisip mo na kung paano ka magiging mabuting ama. That already says a lot.” Hinawakan ko ang kamay niya na nakayakap sa baywang ko. “Pero paano? Anong ginagawa ng isang ama? Nagbabasa ba ako ng libro? Kailangan ba may alam ako sa lahat ng baby stuff? Wala akong alam, Amara. Kahit pagpili ng feeding bottle, baka mapuyat ako sa kakahanap ng ‘best-reviewed.’” “Tay ka na nga,” sabay tawa niya. “Nagwo-worry ka na sa feeding bottle.”

sabi niya. "Pa'no kung lalaki? Saka bakit Amariah?" "Amariah means gift from God." Yumuko siya at hinalikan ang umbok ng tyan ni Angela. Totoo ang sinabi niya, pakiramdam niya ay regalo ng Maykapal ang baby nila dahil alam niyang may bahagi ni Angela na kinonsidera ang baby nila kaya ito nagpasyang manatili sa kanya.