Ano Ang Bunga Novels & Stories

'Wag mong sabihing. 'Wag mong sabihing aakyat ako d'yan? Nakakuha ako ng mangga noong nakaraan dahil may panungkit naman. Kaonti lang din ang nakuha ko. Pero hindi ko kayang umakyat ng puno. “Kunin mo lahat ng bunga ng manggang ito. May panungkit, pero 'yong iba hindi na abot ng panungkit kaya kailangan mong akyatin mismo sa puno,” paliwanag niya na para bang makakatulong iyon sa akin.

Gayon din, sapat ang laki ng bakuran upang makapaglaro, ma-relax at makapagtanim ng mumunting gulay gaya ng: talong, okra, dahon ng ampalaya, sili, malunggay at marami pang iba. May ilan na punong mangga rin ngunit wala ng bunga dahil tapos na panahon nito, pero ang lamig na naibibigay nito’y sadyang nakapagpapagaan ng pakiramdam kahit pa tirik na tirik ang haring-araw. “Mukhang maaga na namang nagising si Mamang, ah,” nangingiting tunghay niya sa malinis ng bakuran, at tanging ang paisa-isang hulog ng dilaw at berdeng dahon lang ang naroon.

Sa malapitan ay makikitang mayroon itong mga bunga na pula. Mayroon ding bunga na itim. Hindi mga mansanas ito o anumang prutas. " Ito ang Puno ng Buhay, ang nagbubuo sa Elysium. Sagrado ang mga bunga nito sapagkat ito ang unang pagkain ng mga kaluluwang tutungo rito. " paliwanag ko " Unang pagkain? " tanong ni Elina " Oo, ang bunga nito ay sumisimbolo ng panibagong buhay at kalayaan. " sagot ko

Kaya nagpatuloy kami tumatakbo. Malayo na kami sa bayan kung saan ang Villa. Ngayon napunta na kami sa baryo. Magdalawang oras na kami naghahanap ngunit wala pa rin. Gaya sabi ni Maru, may puno naman ngunit wala pa bunga. Mayroon naman kami nakita may bunga ngunit mga bubot pa mas malaki pa nga limang piso kaya hindi p'wede. Hanggang sa napunta kami sa barangay nila Jonas. Malayo na ito sa amin pero sige lang basta makakuha lang kami ng gusto ni Misis. “Boss! Tingnan mo maraming bunga iyong Indian mango,” tinuro ni Bruno hindi kalayuan.

Baka unggoy talaga siya sa past life niya? Truth to be told, mula sa gate ay nakahelera na ang mga pine trees sa gilid ng daan. Mayroon ding mga mababang niyog ngunit napakarami na ng bunga. Tuloy ay nagningning ang mata ko sa berdeng nakikita sa paligid. Pakiramdam ko ay magugustuhan ko rito dahil pakiramdam ko, nakauwi na ako sa probinsya!

Naguguluhan niyang tanong sa sarili gamit ang kaniyang isipan. Naglakad siya palayo sa lugar na iyon at narating ang isang kumikinang na puno na malapit sa isang Talon na may kulay rosas na tubig. May pula itong mga bunga na hugis puso kaya naman lumapit siya. Akmang pipitas na siya nang sitahin ng isang balbas sarado na nagbabantay doon. "Nandito ka bang muli upang kumuha na naman ng bunga mula sa aking puno upang magpalit na naman ng wangis?" Tanong ng matanda gamit ang galit na boses.

tanong ni Miss Sharon habang naghihintay kami ng dessert. "Sige po, Miss Sharon," sagot ko. Agad kong inilabas ang mangga at bagoong mula sa eco bag. Pinunasan ko ang mangga at binalatan ng kaunti bago ko ito hiniwa. "Wow, ang bango! Na-miss ko tuloy ang ganitong pagkain," sabi ni Miss Sharon habang inaabot ang isang hiwa ng mangga. "Salamat, Anne."

" Excited ka na bang lumabas? Masyado pang maaga, Azalea. " Hindi pa man nakakalabas ang bata sa sinapupunan niya, may naghihintay ng pangalan sakaniya. Azalea, isang uri ng bulaklak na sumisimbolo sa pagmamahal at kahinahunan. Pinanindigan na niya ito at hindi na binago dahil ang pangalan na Azalea ay kakaiba ang dating sakaniya.

May nahulog nang apat na bunga pero mukhang wala pa itong balak na bumaba. "Babaratin nya ata lahat ng bunga!" Hindi nga sya nagkamali at syaka lang ito bumaba nang maubos na ang bunga. Bigla pa itong nawala sa kanyang paningin nang muli itong may puntahan. At halos mahulog ang kanyang panga ng makitang pabalik na si Axcel at may dala itong isang puno ng saging na madaming dahon na nakapatong sa kanan nyang balikat. Habang hawak naman ng kanyang kaliwang kamay ang isang katerbang buko!

KINABUKASAN Maaga pa lang ay gising na si Rose, tahimik na naghahanda ng almusal. Sa bawat paghahalo ng lutong itlog at pritong tuyo, tila isang pangkaraniwang umaga pero hindi sa kanilang tahanan. Ang hangin ng dis-oras na ito ay may kabigatan na nagsasabing may mga pusong naglalaban, at mga tanong na hindi pa nasasagot.