Ano Ang Kasalungat Ng Higpitan の小説・ストーリー

Mula sa Poot Patungo sa Pag‑ibig Simula ng Paghihiganti Sa likod ng matayog na pader ng malawak na tahanan ng mga Sullivan, namuhay si Daniel Sullivan na puno ng nagniningas na poot mula pa sa murang edad. Sa kanyang isipan ay nakaukit ang isang tiyak na paniniwala: ang pamilyang Adams ang may gawa ng marahas na pagkamatay ng kanyang mga magulang. Lumaki siyang pinakain ng kwento ng pagtataksil at pagdurusa, itinuro sa kanya na ang tanging paraan upang maging buo muli ay ang paghiganti. Habang lumalaki, naging matigas ang kanyang puso — walang puwang para sa awa, walang paniwala sa pag‑ibig. Ang buong kayamanan at kapangyarihan na minana ay ginamit niya upang ipaghanda ang pinakamalupit na g

Hindi ako naka-imik sa pagkagulat. Nataranta lang ako ng maramdaman ko ang higpit na pagkakasakal niya sa akin. Nagpapasag ako pero lalo pa niyang hinigpitan ito kaya hindi ko napigilang napaluha. Mukhang katapusan ko na sa isip isip ko. Hindi rin ako makapagsalita dahil sa higpit ng sakal nito. Nawawalan na ako ng hininga ng bigla niya akong bitawan kaya napa-upo ako sa sahig. Umubo ako ng sunod sunod at hinahabol ang aking pag hinga.

“Higad! May higad sa balikat ko! Tanggalin mo, dali!!!’’ histerikal na tili nito. Sa pagkataranta nito ay ni hindi na nito naisip pang mabobosohan nila ito sa pagtataas nito sa laylayan ng suot nitong damit. Tuloy pati siya ay nataranta. Agad niyang ihinarang ang sariling katawan sa harapan nito at sa manghang pagmamasid ng mga tauhan niya sa kanila. ‘’Relax, relax,’’ sinubukan niyang kalmahin ito para lang umani ng matalim na tingin mula dito. ‘’Ipakain ko kaya sa iyo ang higad na iyon?! Tignan ko kung makapag-relax-relax ka pa diyan!’’ inis na asik nito sa kanya.

Halos umangat ang aking likod mula sa higaan habang mahigpit niyang yakap ang aking katawan. Sa huling pag-ulos nito ay kulang na lang lumubog ang katawan ko sa malambot na kama ngunit hindi ko alintana ang bigat nito bagkus ay mahigpit ko pang niyakap ang pawisan niyang katawan. Tuluyan naming narating ang r***k ng pagnanasa at masasabi kong higit na mas masarap ito kaysa sa mga babaeng naikama ko….”

Ang kanilang paglalaban ay parang banggaan ng dalawang kalamidad, walang gustong magpatalo, walang gustong yumuko. Humigop si Supremo Atcandis ng lakas mula sa kaniyang dugo, nagningas ang kaniyang mga mata na pula at tila naglalagablab. Hinampas niya ang lupa gamit ang mga palad, dahilan upang lumabas ang napakaraming matutulis na haligi ng kadiliman na sumugod kay Pinunong Harez. Ngunit sa bawat patalim na tumatama sa kaniya, bigla itong nadudurog at natatapon sa ere dahil sa matinding puwersa ng kaniyang pag-alulong.

“Kung hindi ka namin kinupkop, saan ka pupulutin?” “Malamang mas mataas pa sa kinalalagyan ko ngayon,” sagot ni Calestine, diretso sa mata nila nakatingin. “Kasi sa tuwing sinusubukan kong umangat, kayo ang una-unang humihila pababa.” “Mahiya ka naman!” sigaw ni Margarita.

Napaigtad pa ako nang dumapo ang kanyang palad sa aking d****b at unti-unting natagpuan ang korona sa tuktok. Hanggang sa ang kanyang h***k ay nagiging mapusok na may kasamang mahinang pagkagat at gigil. Gumapang ang kanyang h***k papunta sa aking panga at pinaharap niya ako sa kanya. Kasabay ng aking pagtihaya ay ang pagsakop niya sa aking labi at isang marubdob na h***k ang iginawad sa akin na buong puso ko namang tinugon.

"Tat---" Natigilan ako nang bumukas 'yon bago ko pa matapos ang pangatlong bilang. Natulala ako nang makita siyang hinang hina na nakaupo sa sahig. Nakasandal ang ulo sa bowl na nakatakip. Taas baba ang balikat niya sa paghahabol ng hininga. Pulang pula ang buong leeg at dibdib niya. Gano'n din ang magkabilang braso at kamay. Para siyang pantal na tinubuan ng mukha.

halinghing nito kasabay ng pagkagat ng mga labi habang nakapikit, na mas nagbigay sa kanya ng ganang ipapatuloy at pagtibayin ang ginagawa. Mas lalo itong naglumikot, kaliwa ‘t kanan na ibinabaling ang ulo. Napapakapit na rin ito ng mahigpit sa kobre kama. Pero hindi pa nagtatapos doon ang ginawa niyang pagpapaligaya rito. Nang halos sobrang dulas nan ang kaselanan nito, ay dahan-dahan naman niyang ipinasok sa butas nito ang pang-gitnang daliri niya, na siyang nagbigay rito ng mas lalong kakaibang sarap sa pakiramdam.

Hanggang sa ilang segundo ang lumipas ay walang kumag ang h*******k sa akin! Dahan-dahan kong idinilat ang isa kong mata upang silipin siya . . . at ang g*go, nakatitig sa akin, habang bahagyang magkasalubong ang kanyang makakapal na kilay— timatawanan ako! Idinilat ko ang aking mga mata, saka yumuko habang nasa harapan niya. Paksyet. Nakakahiya. Sobrang nakakahiya!