Novel & Cerita Ano Ang Kasalungat Ng Higpitan

Muling napatapon ang katawan ko sa sahig. Napaigik ako sa sakit nang tumama ang latigo sa aking braso. Tuluyan nang napalugmok ang katawan ko pero hindi tumigil si Earl sa paghagupit ng latigo. Kahit saang bahagi ng katawan ko tumama ang latigo ay wala siyang pakialam. Wala siyang awa at sa bawat hagupit ay lumakas iyon nang lumakas. Hindi ko na mabilang kung ilang hagupit ang ginawa ng aking asawa basta ang tumatak sa isip ko ay ang huling sinabi niya bago ako mawalan ng ulirat.

Pumilig-pilig pa ang ulo nito habang mahinang umuungol. “Relax, okay?” si Hagen naman ang nagsalita habang nakataas ang dalawang kamay upang hindi sila kakitaan ng halimaw ng aggression. “Hintayin natin ang epekto ng gamot sa iyo. Ilang segundo lang…o ilang minuto…matatapos din ang paghihirap mo.”

Hinintay niya ang pagbagsak niya sa sahig ngunit ilang sandali pa ang itinagal ng kanyang pagpikit ay hindi pa rin naman siya bumagsak kaya napamulat na siya ng kanyang mga mata. Maiitim na mga mata ang namulatan niyang nakatitig sa kanya. Kaya pala hindi siya bumagsak sa sahig ay dahil sa mga kamay nitong nakapulupot sa beywang niya ng mga oras na iyon at salo - salo siya. Napapikit siya at pagkatapos ay napamulat muli ng mga mata habang nakatitig sa mga mata nito. Bigla siya nitong binitawan at inalalayang makatayo ng makarinig sila ng isang pagtikhim mula sa likuran nito.

Pagkabahala Hindi na lingid sa kaalaman ng lahat, ang paulit-ulit na pagdanas ng luha't pagpapahirap mula sa mga ganid na nakamaskara bilang matataas na opisyal sa buong bayan ng Satrosa.

Wala sa sarili akong napangiti at dahan dahan iniakbay ang kamay ko sa kaniyang leeg, linapit ko ang aking mukha sa kaniyang mukha at marahang pinatakan ng halik ang kaniyang labi Mahina akong natawa ng Makita kung paano magsalubong ang kaniyang nuo sa aking ginawa kahit na nakapikit parin ang kaniyang mata Muli kong pinatakan ng halik ang kaniyang labi bago inalalayan ang kaniyang katawan,kahit na hirap hirap sa pag aalalay sa kaniyang katawan ay maingat ko padin siyang naihiga sa malambot na kama "S***a"bulong ko ng sa wakas ay maihiga ko na siya sa malambot na kama,inabot ko ang kumot sa gilid ng kaniyang katawan bago iyon ikinumot sa kaniyang katawan

Dahil kung hindi ay baka hindi niya ito nasalo kaagad. Hindi niya napaghandaan ang bilis ng mga pangyayari. Nasalo nga niya ito pero hindi niya natantiya ang bigat nito kaya na out of balance siya at nahulog sila sa hagdanan. Mabuti na nga lang at yakap-yakap niya ito nang mahulog sila. Tanging siya lang ang bumagsak sa matigas na sahig ng sala. Tiniis niya ang sakit ng braso ng madaganan ng bigat nito. Napasigaw ang mga kasambahay ng makita sila ni Santina na nakabulagta sa sala.

Nagsimulang umagos ang dugo mula sa kanya. Walang pakialam si Matteo. Tumawa siya. "Hindi ko nga alam kung kaninong baby ito! Pinatay mo ang baby namin. Paghihiganti mo lang ito!" Napasinghap ako ng mariin. God, I was so glad hindi ako nagpakasal sa isang baliw. Bigla siyang lumingon sa akin, ang kanyang mga mata ay mala-salamin, ang kanyang boses ay hindi natural na banayad. "See, Gina? Pinaghiganti ko ang baby natin..."

Kapag pinilit kong umalis sa higaan ay paniguradong magigising ito sa higpit ba naman ng pagkakayakap ng braso at hita nito sa akin. Pero kung hindi ko susubukan ay hindi ako magtatagumpay. Kaya dahan-dahan kong tingnanggal ang braso nito sa ibabaw ng tiyan ko. umungol ito pagkatapos. Pinilit kong ipatong sa gilid nito ang brasong tinanggal ko. Sunod kong binalak na tanggalin ang nakayakap nitong hita sa akin at hindi katulad ng braso nito ay mas mahirap itong tanggalin.

Malakas niya itong sinipa dahilan para mapaatras ito at mahulog sa bangin na puno ng patalim. Tumakbo ang isang higante at sinubukan pang iligtas ang kapwa higante mula sa pagkakahulog pero nahuli na ito. Galit na napatingin sa kanya ang dalawang higante at sumigaw ito nang malakas saka siya sinugod ulit.

At nang sulyapan ko ang higad ay parang tuwang-tuwa pa ito na pinagalitan ako. "Hindi ka ba nasaktan?" Concern na tanong ng hinayup*k ng tuluyang makalapit sa higad. "Bwisit siya ah! Ako itong sobrang nasaktan pero ang higad na yun pa ang tinanong niya?" Inis na sigaw ng aking isip.