Anong Oras Na Ba Novels & Stories

The worst, siya ang napiling pet nitong paglaruan! Okay lang ba talaga si Mr. Chingson? Anong oras na ito ah? Huwag niyang sabihing aabutan pa ako rito ng alas kuwatro ng hapon?

Anong oras na po ba? Hindi siya sumagot at itinuro niya ang wall clock kaya pagtingin ko nanlaki ang mata ko. 7:00 in the evening?! Dumako ang tingin ko sa labas nakitang ang dilim na kaya pala ginising na niya ako wala pa akong nailulutong hapunan! "Pasensya na talaga, Sir! Hindi ko namalayan ang oras pagod na pagod kasi ako," todo ako paliwanag habang pababa na kami ng hagdanan.

-STEVE- "Ano'ng oras tayo mamaya?" Naaliw akong pagmasdan ang maamong mukha ng aking asawa. Kasalukuyang sumandal ito sa malapad kong dibdib. "Ikaw, anong oras ka available mamaya. Ikaw lang naman ang hinihintay ko." "How about 5PM?" "Alright," nakangiting sagot nito sa akin. Lihim na namang nagtatalon ang puso ko sa tuwa na may halong kaba.

Proud na sagot ko but my expression change when he showed me his phone. "Are you for real!?" Nanlalaki ang mga mata ko sa cellphone nito na naka-display ang oras. It's 2 in the morning. Nanlulumo na tumingin ako kay Brenan. "What are we gonna do?"

Di bale, makakaraos din ako. "Tanya." Mahilo hilo akong napatayo agad. Shit! Naitulog ko nanaman! Pumikit pikit ako para kahit papaano ay luminaw ang paningin ko. Si Mr. Anderson ay nakatayo sa harap ko, nakahalukipkip at diretsong nakatayo sa akin. "Anong oras na? A-anong oras ka dumating?" "It's already ten o'clock in the evening." Napanganga ako. "And I arrived at seven o'clock."

“Anong oras na ba?” “Alas-sais.” “Alas-sais ng umaga?” “Oo.” “Khaye naman sobrang aga pa.” Kumunot ang noo ko. Sobrang aga na sa kanya ang oras na alas-sais? Ang alas-sais sa aming mga magsasaka ay tanghali na. “Sige. Matulog ka na lang muna. Uuwi na lang ako.” “Paano ka uuwi?” nakamulat ang isang mata niya na nakangiti.”

singhal nya dito. "A-angelo ikaw pala yan... saan na ang mga bata?" gulat na wika ni Jenna. Hindi marahil nito inaasahan na sya ang sasagot sa tawag nito. "Syempre pinatulog ko na! Do you know what time is it here in the Philipines? Its past 10 in the evening!" Galit na wika nya kay Jenna. "Pasencya ka na...may tinapos lang ako photoshoot kaya natagalan ako... pero ngayun ang naman nangyari ito.. pasencya ka na hindi na mauulit." Mahinahon na sagot ni Jenna sa kanya.

What time is it? "Anong oras na?" "4:00 pm, why sweetheart are you hungry or do you need anything?" Nanlaki ang mata ko dahil sa sinabi nito. Grabe bakit antagal ko naman atang natulog. "See what happen you got hospitalized. Anyway I brought something sweetheart" tsaka ko lamang napansin ang hawak nitong basket na punong puno ng mga sariwang prutas. "Sino naman nag-ani nyan?"

“May nag-text ba? Bad news?” “Ha? Wala naman, Sir.” “Eh bakit mukhang kabado ka dyan?” “Tinignan ko lang kung anong oras na,” sabi ko. “Anong oras na?” tanong niya. Syempre hindi ko alam dahil hindi ko naman ‘yon pinansin kanina kaya kailangan ko pa ulit tumingin doon. “11:05 Sir,” tugon ko. “And you have to look at your phone again?”

Ano ba Cally, umayos ka nga. "A-anong oras na ba?"- hindi ko alam kung bakit ko naisip ang oras, sa mga panahong ganito. "It's already 5:45 in the afternoon, malapit na ding lumubog ang araw. Let's watch sunset together"- Nakangiting aniya.