Anong Oras Na Ba นิยาย & เรื่องราว

saka patapon kong inalis ang braso niya. Ang sakit kaya sa puson. Pumasok na ako ng banyo, at kinusot kusot ang mata ko. Ano na bang oras? Paglabas ko para alamin kung ano yung oras. Nalaglag ang panga ko. 1:36 pm. Seryoso?! “Sira na ba ang orasan mo Jeff?” Ngunit yung tinatanong ko wala na pala sa higaan. Ayun na sa may terrace at nakikidebate kung sino man ang kausap niya.

Kaze Mahigit isang oras na ako dito sa kwarto na ito, napatingin na nga ako sa wall clock at nakita kong 10 a.m na. ''Saan ba umorder ng pagkain ang babaeng 'yon sa ibang planeta?'' nasabi ko saka ko biglang hinagis ang remote at padabog na tumayo para lumabas. Nakakainis Bukod sa nagugutom na ako, sa lahat pa ng ayoko ay yung pinag hihintay ako kaya mabilis akong lumabas ng pinto.

“I am redi since 12:30!” “Bakit may oras?” “Anong oras sa relo niyo ngayon?” “12:35,” sagot namin. “‘Di ko kasi alam ingles ng kanina kaya nilagyan ko ng oras,” sagot ni Aning. “Talino mo talaga, ANing!” “Ako pa ba? ‘Di ko nga alam ba’t ‘di ako na honor,” saad pa ni Aning. Nagtawanan kaming magtropa pati si Aning pinagtatawanan ang sarili.

Third POV “Damn! Bakit parang ang haba nang naitulog ko?” Inikot ko ang paningin ko sa buong kuwarto at nakita ko sila Dark at Orson na gumagalaw na rin. “Brent anong oras na?" tanong sa akin ni Dark. “Wait, I'll check my phone. Sabi ko sabay hugot ng cellphone ko na nasa bulsa ko pa pala. 8pm pa lang?"

“Anong oras naman, besh?” “Seven p.m. Sakto lang pahinga muna kayo ng inaanak ko para looking fresh bago tayo lumabas." "Okay deal ako."

Anong oras na ba? “Anong oras na ba?” tanong ko sa kaniya. He looked at his watch, “It’s five in the morning.” Ang aga pa pala kaya tulog na tulog pa si Maia at Trisha sa couch. Mabuti nalang at malaki ang couch. Nakayang pagkasiyahin si Maia at Trisha na ngayon ay himbing na himbing sa pagtulog.

wika ko. "Anong oras pala 'yan, Gela?" ani Osang. "Sorry, girl. Alam ko 3pm siya. E 'di ba may laro no'n sina Yatco?" malungkot na sambit ni Gela. "Awwie, bakit naman gano'n. Sayang at hindi ko mapapanood ang laban nila," saad ni Osang. "Ibig sabihin ba niyan, manunuod ka ng laban ko?" mabusising tanong ni Gela.

I snapped out, trying to get his attention. "Amethyst, it's still 5:23 in the afternoon. Wala pang bar na bukas sa ganitong oras. Alas otso o alas nuwebe pa ng gabi ang start niyon," sagot niya habang nasa camera pa rin ang atensyon.

sagot niya sa akin na ikinagulat ko. “What?” “Hindi ka naman siguro bingi,” sabi pa niya. “Ano oras na po ba?” tanong ko pa sa kanya. “It’s four in the morning,” sagot niya sa akin kaya parang nalaglag ang panga ko sa narinig ko mula sa kanya. “Hindi po ba mamaya?”

Anong oras na ba? Kaya mabilis kong kinapa ang cellphone ko sa gilid ng unan. “10:30 AM” Napamulagat ako. Hindi ako sanay na ganito katanghali na nagigising. Muli na namang may kumatok sa pintuan. “Iya, gising ka na ba? Anong oras na hindi ka pa kumakain.” Ani ng boses na agad ko ring nakilala na galing kay Nanay Helen.