Anong Oras Na Novels & Stories

"Huwag mo na akong abalahin ngayon." "Anong huwag abalahin? Aba, eh iba ka rin nga naman, ah!" nakangisi kong tugon habang nakapamewang pa sa harap ng kama niya. "Sa halip na iki'y magpasalamat dahil ako ay narine at nagpupuyat para bantayan ka, ay nagmamayabang ka pa rin diyan sa higaan mo? Hindi mo ga nakikita kung anong oras na sa iyong mamahaling orasan? Alas-dos na ng madaling araw, Angelo!" Lumapit pa ako nang kaunti sa kanya para mas makita niya ang mukha kong nagwawagi sa asaran.

🤗 Your author, Bing😘🫶 It's 7 o'clock in the evening pero wala pa rin hanggang ngayon si leonardo,tapos na rin akong maghapunan,at ngayon ay nasa terasa ako,hinihintay siya.mukhang uulan pa dahil ang dilim ng langit,puno ng itim na ulap at parang anumang oras ay papatak na ang ulan.

Anong oras na ba? Anong oras ba siya nakatulog? Ang kanyang paningin ay dumako sa orasan na nakakabit sa wall. Ganun na lang ang panlalaki ng kanyang mga mata. Alas dos na ng tanghali. Napahilamos tuloy siya sa mukha. “Oh, fvck!” mura niya. Kasalanan talaga ito ng pusang gala na iyon.

kalmadong sagot ni Zein. ‎Parang expected na. ‎ ‎"Bukas na lang. 10 a.m. Civil Affairs Bureau." ‎ ‎“Noted,” ani Anya. Pero hindi niya mapigilan, “Grabe no? Sobrang ganda ng relationship syo nung una,para ngang fary tale e.” ‎ ‎Ngumiti si Zein, at sa liwanag ng araw, ang luha niya kumislap parang diamante. ‎

“By the way, anong oras schedule mo sa OB?” “Mamayang 4 PM.” ngumiti siya, may bahid ng excitement sa boses. “Mag-aalas dos na. Dito ka na lang. Malapit na akong matapos, sasamahan kita.” Tumango siya, nakangiti. Sa mga sumunod na oras, tinapos ko ang mga papeles sa mesa habang si Audrey naman ay nagbabasa ng magazine sa sofa. Paminsan-minsan, sinisilip ko siya, ang tahimik niyang mukha, ang maliit na ngiti sa labi. Every glance reminded me how lucky I am.

"Ano na naman ang ginagawa mo rito?" Napangiti ako. "Na-miss mo ako?" "Kapal ng mukha mo. Hindi kita na-miss. Huwag kang delusyonal.” "Tingnan mo nga ang oras. Dapat umuwi ka na.” "Maaga pa naman, ha?” "Alas dose na ng gabi, anong maaga don?”

Tanong naman nito sa akin. Anong maaga pa eh 10: 30 na kaya ng umaga. Hindi lang kasi namalayan nito ang oras kasi nga ay tuwang tuwa siya sa tubig. Parang bata nga ito kung titignan mo na sabik na sabik eh. "Hon 10:30 na po ha. Hindi mo lang namalayan. Maligo ka lang dyan at mag ihaw lang ako saglit at sasamahan na rin kita dyan maya maya lang." Sagot ko naman dito.

Pagbukas nito ay pumasok ang isang babae at may dala itong pagkain. Nilakasan ko na ang aking loob upang tanungin ito. "A-ah...excuse me, puwede ko bang malaman kung anong oras at araw na ngayon?" 'Sana naman ay sagutin niya ako.' "Bawal ko po kayo sana kausapin pero sige sasagutin ko po," aniya. "Miyerkules na po ngayon at alas onse ng tanghali, magda-dalawang araw na po kayong tulog," dagdapa nito na ikinagulat ko.

wika ko. "Anong oras pala 'yan, Gela?" ani Osang. "Sorry, girl. Alam ko 3pm siya. E 'di ba may laro no'n sina Yatco?" malungkot na sambit ni Gela. "Awwie, bakit naman gano'n. Sayang at hindi ko mapapanood ang laban nila," saad ni Osang. "Ibig sabihin ba niyan, manunuod ka ng laban ko?" mabusising tanong ni Gela.

20 out of 100? "Anong nangyari sa 'yo? Distracted ka the whole hour na nag q-quiz tayo." bulong ni Kyle habang nag-aayos din ng gamit niya. We're done with our afternoon class. Isa lang naman subject namin sa hapon ngayong araw.