Anong Oras Na Novels & Stories

Nasasaktan din siya oo pero pano namn ako "Sa panahong kailangan ko ng ina nasaan ka? Panahong gusto kong magsumbong kasi inaaway nila ako? Nasaan ka? Sa panahong gustong gusto ko ng masasabihan ko kasi pinuri ako ng guro namin sa language kasi mahirap daw yun pero ako nasabi ko ka agad, yung kaarawan ko? nasaan ka ha?" Napaluha ako ng makita ko ang luha sa mga mata niya. ngayon lang ako nagsalita tungkol sa totoo kung nararamdaman pero bakit na kokonsensya pa ako?

“I’m sorry, but this was all I could do. I hope you forgive me. I’m sure there are ways I can make it up to you.” “I know you’re pretending to be someone else because I’m your mate,” I mutter. “I know deep within you, you’re someone else, who you know if I saw, I would be scared of. You know I would never even try love you.” He doesn’t answer right away. When I glance back over my shoulder, he is finally dressed. He wears black pants and a forest green tunic. Perhaps I would have found it comical a moment ago. “We are here, a million years from where you came from. Almost two million. Right now, at this time, I’m a little boy, just created by the Moon, but not yet aware of his powers,” Time

*** "ANO na? Anong oras na, oh? Kailangan ko pa ng beauty rest. Matagal ako mag-make-up at mag-ayos ng sarili. It's almost 5:30. Nasaan na ba siya?" Kanina pa ako tinatanong ng mga kasamahan ko kung nasaan na ba raw si Cason. Kanina pa rin kasi kami naghihintay sa parking area dahil hindi kami makaalis hangga't hindi siya nakakausap. Nakakailang tawag na ako sa kaniya ngunit hindi pa rin ito sumasagot. Nahihiya na ako sa mga kasamahan ko subalit wala akong magawa kung hindi tawagan lamang nang tawagan si Cason.

Ilabas mo ako rito! To: Athelia Nandiyan ba si Ena? Tinanong ko pa rin dahil baka hindi siya nakatakas. Ang sabi naman noong dalawa kong kaklase kanina na paiba-ibang araw ang schedule kaya hindi malaman pero kadalasan ay sa katapusan ng Hunyo o simula ng Hulyo. Baka lang malasin ngayong araw si Ena. Nag-vibrate ang cellphone ko para sa sagot ni Athelia.

Gising na pala siya. "Hi-hi..." pangiti-ngiti ko pang bati sa kanya. Tinugunan lang niya ako ng hikab. Saka ipinikit ang mga mata... Pagtingin ko sa labas... Ay aba... gabi pa pala?... Time check... May malaking orasan... twelve.... thirty-two. Hahaha...Ako na itong multo bigla. Teka? Babalik ba ako sa higaan?... W*-wag na lang...

“Perfect. What time ang start ng foundation day ng orphanage?” “1 PM—” nanlalaki ang mga matang tumitig ako sa kanya. “How did you know, Sir?” “Doon din ang punta ko. Panauhing pandangal ako.” A small O formed in my lips. “We still have time,” tinapik nito ang glass partition matapos sipatin ang Rolex. “Sir?” Tanong ni Jaques matapos ibaba ni Kamahalan nang kaunti nag salamin.

"Nasaan ba kasi si 'Nay Meding? Tanong kong muli sa kanya. "Umuwi ng Sorsogon!" "Seriously?"Halos pasigaw kong sambit. "Imposibleng umuwi 'yon! Dahil wala naman siyang binanggit sa'kin." "Umuwi nga!" Paangil niyang tugon. "Liar! Nandito lang 'yon kaninang alas tres ng madaling araw."Panggagalaiti ko pa rin sa kanya. Nagkibit balikat lamang ito.

The Moon and Stars "...3, 2, 1." Narinig ni Alessa ang pagnguya ni Christelle ng chips pagkatapos nitong magbilang, "Guys, it's 7:30. Time to move." Napatingin si Alessa sa suot na wristwatch. Eksaktong 7:30 na, kaya tumayo na ang auctioneer sa auction block para i-anunsyo ang pagsisimula ng dinner para sa gabing iyon.