Anong Oras Na Novels & Stories

I stared down at the food as my stomach grumbled lightly. “Wait!” She turned back to face me, and so I continued, “I’m sorry to bother you, but I have no idea what time it is right now. I honestly can't tell whether it's morning or nighttime.” “It's currently 9:38 a.m. We're in the morning now.” “Oh, I…”

“Let’s go?” Liel walked up to me, lahat ng kaklase ko ay ready na. I turned my phone on and looked at the time. “Uh yeah, we should get going.”Nagmamadali kong saad sabay dampot sa bag ko. “Why? What’s wrong?” Tanong naman ni Nic na biglang sumulpot sa tabi ko. “We’re late. It’s already 7:13.” Kita ko ang panlalaki ng mga mata ng kaklase ko.

seryosong ani ko kaya natawa na naman si Belle. This woman would never take my words seriously. She is so hardheaded but in a very good way. “L-late na ba tayo?” Tanong niya kaya naman napatingin ako sa orasan sa may kamay ko. Alas 8 pa lang ng umaga kaya hindi pa kami late para makapag-yacht. It is actually the best time for me to go and drive in the vast oceans. You can see the sun and sometimes calmer waves during this time.

Mukhang hindi pa ito tapos sa pagluluto nang magising siya. Mukhang maaga ako nagising ngayon, ah. Anong oras na ba? Pinasadahan ko ng tingin ang orasan naming luma na, pero gumagana pa din. Napagtanto kong alas-kuwatro na pala. Lumingon naman siya sa akin at bumati nang nakangiti. "Ano po 'yan?" Tanong ko sa niluluto niya nang makalapit. Mukhang nage-experimento na naman siya. Humarap siya sa akin pagkatapos niyang haluin 'yung niluluto niyang pagkain.

Ipinikit ni Jay saglit ang kanyang mata ngunit natuluyan na siya nilamon ng antok dahil sa pagod. Kinaumagahan ay nagising si Jay dahil sa sikat ng araw na tumama sa kanyang mukha. Kinapa niya ang kanyang cellphone na nasa table malapit sa kanyang kama at tinignan ang oras. Alas siete na ng umaga kaya bumangon siya sa kanyang hinihigaan. Alas dos pa ng hapon pa ang kanyang pasok sa trabaho kaya may oras pa siya para sa kanyang sarili.

Isang oras ang byahe mula rito sa HQ. "Good morning, Elie." Bati ni agent 00012 sa'kin. Nginitian ko siya. "Good morning din." Nagpatuloy ako sa paglalakad papasok at sumabay siya sa'kin. "Anong oras ba ang transaksyon?" Tanong ko. "Alas siyete yata. Alam mo na ba?" Kumiling ang ulo ko pabaling sa kanya. "Ang alin?"

Hanggang Kailan KAGAYA ng nakasanayan, nauna na akong magising bago ko pa marinig ang ilang katok mula sa aming pintuan, alas- dos na ng madaling araw iyon nang tingnan ko ang aming orasan, pinagbuksan ko ang aking mister na halatang pagod na pagod at puyat na puyat mula sa magdamagang operasyon. Tinanong niya agad ang mga bata at sinabi kong maayos naman sila at mahimbing ang mga tulog.

Dumapa muna ako sa kama habang nag checheck ng messenger ko Bab sent you a message Binuksan ko ang chatbox namin at binasa ang message nya Bab: Is it ok na mapapaaga? Mga 12? May lakad pala si dad ng 1 eh kaya dapat maaga daw. Naka ready ka na ba? Tinignan ko ang orasan. Quarter to 12 na Me: Ok lang naman, naka ready na ako eh Bab: Ok, we're on our way

Nagkwentuhan pa kami nila Mama at Papa tungkol sa kung ano-anong mga bagay bago ko naisipang magpahinga na. Nagising ako sa sinag ng araw na dumadampi sa mukha ko. Pagtingin ko sa orasan ay alas syete na ng umaga. Nag madali akong bumangon at magbihis dahil ayokong malate sa klase ko. "Goodmorning 'nak. Nalate ka ata ngayon." bungad sa'kin ni Mama sabay abot ng baunan ko.

nakangisi niyang sabi rito. Malakas siyang tinawanan ng lalaki. "hindi kita binobola. By the way, anong oras ang pasok mo?" tumingin siya sa cellphone niya. "Mamaya pang 1:00 pm hanggang 4:00 pm." Malawak ang naging ngisi ng lalaki sa kan'ya. "Bakit na naman?" taas kilay niyang tanong dito.