April Sayings Novels & Stories

"Kailangang pumakli kapag sasagot? Bwisit 'to! Ako na nga itong nilumpo mo tapos ikaw pa diyan ang may kapal ng mukhang magsungit." "For the love of the anemic American frog, April. Maayos naman ang pagkakasabi ko na manatili ka lang muna riyan. Alam kong matalino ka kaya sumunod ka na lang." His voice turned soft this time. "Matalino your face!" Pakli ni April. Umayos siya ng upo sa gilid ng higaan and did some leg stretching. Mahigpit ang hawak niya sa kumot na nakatakip sa katawan niya. Mahirap na baka tumiwangwang na naman ang hindi dapat tumiwangwang.

Pakiramdam niya, kahit anong sabihin niya, patuloy pa ring pipiliin ni April na dalhin mag-isa ang lahat ng problema nito. Ganito rin siya noon. Akala niya kaya niyang akuin ang lahat hanggang sa dumating ang araw na halos madurog siya sa bigat ng mga iyon. “Kung nahihiya kang sabihin kay Tita Faye,” seryoso niyang sabi, “pwede mo namang sabihin sa akin.” Napatingin si April sa kanya. May bahagyang pagtataka sa kanyang mga mata.

Wala pa rin sila kapwa saplot. April’s about to close her eyes because of too much exhaustion when she heard the funniest lines she has ever heard from him. “I love you, April.” Sensual na bulong nito sa kanyang tenga. The way he spoke those words is full of passion and feelings. Sandaling hindi nakapag salita si April. May ilang segundo ding tumigil sandali ang pagtibok ng kanyang puso. Pero agad din naman siyang nakabawi sa sinabi nito.

Agad namang lumapit ang kanyang ama, marahas ngunit may halong proteksyon sa kilos: “Honey, tumayo ka diyan! Wag mong pagaksayahan ng oras ang katulad niyang suwail!” Sigaw niya, at ramdam ni April ang bigat ng bawat salita—parang bakal ang bawat titik, tila binibigyang-diin ang kanyang kapangyarihan at galit. Tumigil si April sa kanyang paglalakad palabas ng silid, huminga ng malalim, at tumingin sa kanyang ama na may malamig na mata. “Simula ngayon, kakalimutan ko kayo bilang magulang ko!”

Bigla namang sumimangot si April dahil sa sinabi na iyon ni Rose. “Naku… wag nyo na munang hangarin na makilala siya. Saka na lamang kapag matino na siya at kaya na akong panindigan. Masyado pa niyang pinapainit ang ulo ko kaya hindi ko na lang din muna siya ipapakilala sa inyo,” sagot ni April at tila ba bigla na namang kumulo ang dugo niya ng maalala niya ang kanyang nobyo.

saad ni Althea sa tabi ni Gino. "Ayaw ko!" mataray na sagot ko bago bumaling ako kay Lucas na nakatingin sa'kin. "lilibre mo kami, 'di ba? Nagugutom na ako, eh!" "Oh, yes!" tugon niya bago bumaling sa apat. "libre ko kayo kaya order lang kayo ng gusto niyong pagkain." nagtaas siya ng dalawang kilay habang nakangiti. Umiling ang apat. "Mamaya na iyan," sambit ni April at tumingin sa'kin. "gawin mo yung dare. Hindi ka namin tatantanan hanggang hindi mo ginagawa."

Saad ko na ikinabigla naman nilang lahat dahil tila lumagpas na ako sa aking limitasyon at hindi ko na siya ginalang bilang mas matanda sa akin. "Huwag mong pagsalitaan ng ganiyan si nanay. Marahil naduwag siyang sabihin sa iyo ang totoo ngunit wala naman siyang balak ilihim sa iyo ang tungkol kay Clara." Ang sabi naman ni April kung kaya't nabaling ang tingin ko sa kaniya sabay napangisi naman ako.

nanlalaking matang sabi ni April. Binatukan naman siya ni Jake. "Arrayyy!" daing niya. "Ba't ka nambabatok?!" Inis niyang sabi kay Jake. 'Di naman siya pinansin ni Jake. "Kung ano-ano kasi iniisip mo, eh!" sabi naman ni Kevin. "Baka lang naman," napa-pout na sabi ni April. "Umayos ka nga mukha kang pato,” sabi ni Jake.