April Sayings Novels & Stories

Uulitin na sana ni April ang sinabi niya nang biglang pumasok sa loob ng silid si Lucifer. “Come on. While everyone is out,” he said. Dali-dali naman akong bumangon at umalis ng kama. Maagap naman si April na alalayan ako sa ‘king pagbaba ng kama. Siya pa ang nagtapat ng tsinelas sa ‘king harapan kaya agad ko itong naisuot. “Please look after my son,” pagpapaalala ko kay April. She just rolled her eyes at me. “Alam ko at hindi mo na ako kailangang bilinan, duh?”

“Kailangang pumakli kapag sasagot? Bwisit ‘to! Ako na nga itong nilumpo mo tapos ikaw pa diyan ang may kapal ng mukhang magsungit.” “For the love of the anemic American frog, April. Maayos naman ang pagkakasabi ko na manatili ka lang muna riyan. Alam kong matalino ka kaya sumunod ka na lang.” His voice turned soft this time. “Matalino your face!” Pakli ni April. Umayos siya ng upo sa gilid ng higaan and did some leg stretching. Mahigpit ang hawak niya sa kumot na nakatakip sa katawan niya. Mahirap na baka tumiwangwang na naman ang hindi dapat tumiwangwang.

She deserved anything that we did to her in the past,' she thought. "Ate Maya, hindi ka dapat basta-basta nagtitiwala sa mga estranghero at sa mga maimpluwensya at mayayamang taong tulad nila. Langit at lupa ang pagitan niyo. Who knows? Maybe they're just using you or maybe...just maybe ha, they want something from you. Kaya ingat ka. Hindi lahat ng mabuting makisama ay tamang kasama," nakangiting payo ni April.

"Ang swerte mo alam mo ba? At least ikaw nakikita mo siya araw-araw. Siguro hindi mo nararanasan ang ma-miss siya kasi sa isang mansyon lang kaya nakatira," ang kinikilig na winika ni April kinabukasan sa school at oras ng kanilang free time.

Nakangisi rin turan ni April. “Naku po! Ang iba riyan bolera.” Natatawa na lang siya. “To see is to believe raw. Teka tama ba ang English ko?” pakingkoy na tanong ni April. “Iwan ko sa’yo puro ka kalokohan,” natatawa pa rin sambit ni Yza.

Wikang muli ni April sa kanya sa kabilang linya. Gusto niya naman na mainis, dahil gustong-gusto na niyang sabihin sana rito ang totoo niyang pagkatao. Gusto niyang sabihin na kahit siya na ang magpapaaral sa kanya, kahit saang eskwelahan pa nito gusto. “Sige na Rey, ako nalang ang tatawag sa 'yo.” Wika ni April at hindi man lang nito hinintay ang sagot niya. Agad na nitong pinutol ang tawag.

Pwedeng sumabit lang doon ang singsing o kaya ay natabunan ng buhangin. "Kuya!" gigil na tawag ni April. "Tayo na sabi!" Kulang na lang ay gumulong siya sa nakalatag na tela sa kinasasampahan niyang river bank wall. Mukhang ayaw pa rin akong katigan ng swerte ngayong gabi.

Napakunot ang noo ko ng makitang naguguluhan si Alex dahil sa sinabi ni April. "Haha! Naguguluhan kapa? Wow Alex! Ang kapal ng pagmumukha mong sabihin sakin na mag Simula ulit TAYO. Pero Hindi rin pala nauubos ang kalandian mo". Tuluyang bumagsak ang luha ko sa harap nya. " fuck heart! Stop crying! No your wrong! Baliw lang itong babaeng to! GET OUT OF MY SIGHT APRIL NOW". Sabi Nito! Humiling ako at umatras ng bahagya.

"Kailangang pumakli kapag sasagot? Bwisit 'to! Ako na nga itong nilumpo mo tapos ikaw pa diyan ang may kapal ng mukhang magsungit." "For the love of the anemic American frog, April. Maayos naman ang pagkakasabi ko na manatili ka lang muna riyan. Alam kong matalino ka kaya sumunod ka na lang." His voice turned soft this time. "Matalino your face!" Pakli ni April. Umayos siya ng upo sa gilid ng higaan and did some leg stretching. Mahigpit ang hawak niya sa kumot na nakatakip sa katawan niya. Mahirap na baka tumiwangwang na naman ang hindi dapat tumiwangwang.