Archangel Guardian の小説・ストーリー

Parang… “So, you’re awake. That’s good.” Lumingon siya sa pinanggalingan ng baritonong boses na iyon saka ngumiti. She saw a man staring directly at her. Nakasandal ito sa pader ng maputing kwarto na kinaroroonan niya habang nasa loob ng bulsa ng pantalon nito ang dalawang kamay nito. He looked superbly handsome in his gray inner shirt and his black denim jacket. He was wearing a black denim pants and a pair of black rubber shoes. Umabot naman sa mga mata nito ang maitim at wavy nitong buhok. “You look like an angel,” she smiled. Hindi niya aakalain na totoo pala ang mga anghel. “Are you my guardian angel?”

Huminga siya nang malalim at bumulong, “I’m not letting you go again. Kahit anong mangyari, Ella… you’re mine.” Napapikit ako. Alam kong mali na basta ko siyang patawarin, pero sa sandaling ito, sa init ng katawan niya at sa tibok ng puso naming sabay na kumakabog, alam kong wala pa rin siyang ibang katulad. Neil Beaumont Archangel is my greatest love.

"Huwag kang magalit, ha? Pero ikaw—isang assassin—magtatago bilang madre? Alam mo bang napakalaking insulto niyan sa relihiyon?" Nagkibit-balikat ako. "Hindi ko naman sinabing magpapariwara ako sa loob ng kumbento. Magpapanggap lang ako hanggang sa mawala ang banta sa buhay ko." Biglang nagseryoso ang mukha ni Angel. Alam kong nag-iisip na siya ng posibleng paraan para maisakatuparan ang plano ko. "Hmm…" Tumango-tango siya. "May punto ka rin. Ang mga simbahan at kumbento ay bihirang galawin ng mga assassin. Sacred ground ‘yan para sa maraming organisasyon."

Muli niyang nilingon si Allen. Nakangiti na tumangu-tango si Allen na tila ba pinagmamalaki nito ang sarili. "Yes, yes, I'm your guardian angel. Siniguro kong walang nakakita sa atin kagabi nang umuwi tayo rito sa barrack." Mas lalo pa siyang napasimangot. "What do you mean guardian angel?"

Pero alam ng Diyos kung gaano ko siya nami-miss! "Hindi mo ako nami-miss? Heartless ka talaga," pagtatampo niya. "Paano naman kita mami-miss? Nandito ka naman sa tabi ko, 'di ba?" katwiran ko. Natigilan siya. "A... tama. I'm your guardian angel." Guardian angel... Sana nga. Sana huwag niya na akong iwan kahit kailan. Sana bantayan niya na lang ako. Dahil alam ko, hangga't nasa tabi ko siya, ligtas ako.

Ang sinumang makakakita at mamakahawak sa aking anak ay mabubura sa mundo. Hindi na umimik pa ang dating modelo. Nakakatakot si Andromeda. Iyan ang pumasok sa isipan ni Yehudi. "An angel that has so many dem*ns" Mas maigi na lang na hindi talaga magkita ang dalawa. Mahina ang pangangatawan ng tunay samantalang desperado naman ang isa. Hindi maaaring mapahamak ang powerhouse ng dalawang angkan kaya protektadong protektado ang kanilang anghel.

Pero sa loob ng maikling panahon na iyon, naging malapit ang loob ko sa kaniya, lalo na't wala siyang inatupag ng mga sandaling iyon kundi bantayan at alagaan ang anak namin ni Ron. Alam kung may mali na sa kaniya no'ng araw na marinig ko ang usapan nila ni Ron, ngunit hindi ko naman lubusang maisip na siya ang bagong pinuno ng Angels of death. Isang organisasyon na kinatatakutan ng marami. Makapangyarihan at higit sa lahat, Protector. Siya ang nagsisilbing boses ng mga krimeng hindi patas sa mundong salapi ang umiiral.

Huling salitang binitawan ni Angel bago niya iwan ang mga tauhan ni Red. Magpupumilit pa sana ang mga ito ng bigla na lamang silang harangin ng napakaraming security guard and body guards ng pamilyang Martinez. Bumalik na si Angel sa kwarto kung nasaan si Atanasha at agad itong hinila, "Oh, okay na? Aalis na tayo?" Takang tanong ni Atanasha.

Kapag ganun na ang tawag sa akin alam kong galit na siya kaya lalo akong nagmakaawa kay ma'am Evelyn. "Give me the phone Angel and I will be the one who will talk to him," aniya. Ngumisi kaming mga tauhan ni Boss bago ko binigay ang tawag sa kaniya. "I will talk to him for a while there ok," mahinhing pahayag nito kaya nag thumbs up naman ako agad.

mapansin ang babaeng nakalong sleeve ng puti at nakapalda ng kulay blue. May belo ding kulay blue sa ulo at nakalaylay sa kanyang dibdib ang malaking rosaryo. Maputi, makinis ang balat, mapupula ang mga labi, kulay rosas ang mga pisngi at higit sa lahat expressive ang bilugan nitong mga mata. Halos hindi siya kumurap habang nakatingin sa babaeng nag-aabot ng donation sa baba. Para kasi itong anghel habang nakangiti sa mga tao. Sa pagkastarstruck niya sa babae ay hindi na niya ito nalapitan upang tanungin ang pangalan nito. Nang sumunod na araw ay hindi na niya nakita ito, nalaman na lamang niya na isa itong madre at pumasok na ito sa monesteryo upang maging ganap na cloistered nun -yun bang