Archangels Raphael Novels & Stories

“This is my first time to meet his brother Xerxes, they said he has intimidating aura and he is the leader of the Mafia Organization.“ Sabi ni Raphael sa akin na inalalayan na akong bumaba at pinagbuksan nito ng pinto si mama sa kabilang sasakyan at si Riley at ang magkapatid. Hindi ko na lang sinabi dito na minsan ko na rin na nakaharap ang lalakeng iyon, he is right unlike Xanty who is happy go luck type that man is serious and dangerous. “Pare buti naman dumating na kayo.“ Salubong sa amin ni Xanty na nakipagkamay kay Raphael at napatingin sa akin pero sinamaan ko lang ito ng tingin kaya napatawa ito.

"My name is James! Not Jamimits! Ayus-ayusin mo Julios ah! Baka may uuwing baog rito!" Napahawak naman sa pagkalalaki niya si Julios at masamang tiningnan si James. "Huwag mo namang idamay ang mga anak kong nanahimik James! You might gling to kill an innocent angels!" Napahalakhak naman sila Raphael, Sebastian, Devian, Theodore, Justine, and Santiago. "B*liw! Ginawa pang anghel mga sperm cells niya!" saad nung Devian.

Hawak pa rin niya ang kamay ko habang nagmamaneho, parang sinasabi ng haplos niya na kahit hindi ako magsalita, naiintindihan niya. Pagkarating namin sa tapat ng building ay bumungad agad ang presensya ni Arcanghel. Kagagaling lang niya sa sasakyan niyang itim na parang kaka-park lang. Pababa pa lang siya nang sabay kaming bumaba ni Raven. "Arcanghel?... Anong ginagawa mo rito?" tanong ko agad, nagtataka.

Saka nagkakamalay na din ang tanga. Hangang sa nai-angat nga niya ang kanyang ulo, at dahan-dahan na bumukas ang mga mata niyang… Bigla na lang ako napasinghap. Ang gwapo nito… Isang perpektong mukha ng lalaki na kahit si Homer hindi nga kayang sabihin ang nakikita ko ngayon. Isang anghel na bumaba mula sa langit? Ano ang ginagawa dito ni Rafael Archangel? Napa-ismid siya ng luminaw na nga sa paningin niya kung nasaan siya. At sa sinuswerte nga naman ako, ako kaagad ang nakita nito.

Baka kasi pagnagkataon ay malaking eskandalo ito at alam kong pagpi-piyestahan na naman ng mga tao ang buhay ko. “Then where am I?” “Raphael the Archangel Medical Hospital.” He answered casually. Ngayon ko lang napansin na hindi na pala siya nakasuot ng coat. His muscular physique was curved into the long sleeve polo shirt he is wearing, making him looks cool and visually attractive. I managed to stare at him for several heartbeats. The way he speaks to the doctor, the way he places both hands in his pocket, and the way he postures himself screams authority.

Mahal niya si Gab. At naramdaman din niya sa halik at haplos nito na may kung anong puwang rin siya sa puso nito. Bahagya siyang suminghot. Hindi niya namalayang tumulo na pala luha niya. Ayan kana naman Sofia! Tigil-tigilan mo yang kakadrama at anong oras na! May bukas pa! Akma na sana siyang sisinghot muli ng maramdaman niyang biglang lumubog ang matress sa kanyang likuran. "Angel..."

Sagot pa ng lalaking berde ang buhok. "Crystal Magic: ArchAngel." He said before a pair of wings sprouted in his back. A pair of crystal shield and sword appeared from both of his hand. "Damn! Kailangan nating matulongan si Maica. He's going to kill her!" Bulalas pa ni Rim at tutulongan na sana si Maica.

Ang mabigat na pinto ng simbahan ay bumukas ng dahan-dahan, at pumasok ang grupo ng mga anghel, ang kanilang liwanag ay labis na nagpapalabas sa dilim ng paligid. Kabilang sa kanila si Michael, ang arkanghel na dati kong pinagkakatiwalaan. "Anong ginawa niyo sa akin?!" singhal ko. "Ang sabi mo ay tuloyan ko na itong makokontrol? Pero ano itong nangyayari?!" "Seraphina," tawag niya sa akin, ang boses niya ay puno ng awtoridad. "Ginawa namin ito para sa iyong kapakanan, para sa balanse ng mundo."

Pagkaupong-pagkaupo niya ay siya namang pagdating ni Raphael. Tumayo si Daniel bilang pagbati. "Magandang araw sa iyo, Mr. Arizcon." "Magandang araw din sa iyo, Mr. Montenegro," balik na pagbati ni Raphael at saka nakipagkamay rito. "Maupo ka."

April, will appreciate it. Isa pang paglingon ang pinakalawan nya kay Archangel, nang magpatiuna siya ng paglalakad at hindi nya akalaing nakasunod din ang tingin nito sa kaniya— nandoon ang masayang ngiti sa labi nito. Wala sa sariling gumanti din ng maluwag at bukal sa loob na ngiti si Lucy dito. Kumaway sa kaniya si Archangel; hindi naman siya gumanti ng kaway dito nang muli siyang tumalikod.