Novel & Cerita Are You Mad At Me

pahayag ko naman sa kaniya, Nang agad siyang umiling at napangisi, at agad ko naman siyang tinanong, “Oh? Bakit parang masaya ka pa na nag-kaganito ako? Are you insulting me?” tanong ko naman sa kaniya. Agad naman siyang umiling nang sabihin ko iyon sa kaniya, “Hindi naman babe, it’s just don’t be so mad naman—hindi naman yata nila sinasadya na makabangga ka nila or something right?” saad naman niya sa akin

Napanguso naman ako. "Galit ka ba?" biglang tanong ko. Mabilis naman niya akong tinignan. "Is there something I should be mad for? Does this kind of mess on my plate looks like I should be mad at you?" sarkastikong tanong niya sa akin. Napakunot naman ang aking noo. "Nagmamabuting loob lang ako tapos susungitan mo ako ng gan'yan?" nakakunot noong tanong ko.

"Is she mad at me? Oh no, I can't take that!" Nabahala siya sa ideyang iyon, kaya dali-dali siyang magpadala ng sunod-sunod na mensahe. [Tita Mommy, are you mad at me po?] [Why aren't you replying to my message po?] [Tita Mommy, I'm sorry if Mom will be the one sending me to school. You know naman po na ikaw mas gusto ko, ‘di ba?. Tita Mommy, don't be mad at me po, please?]

Hindi bale nang siya ang masaktan. "That's it? Hindi ka pa rin ba marunong mag-sorry hanggang ngayon. Ubod pa rin ng taas ang tingin mo sa sarili mo? Hahayaan mo’kong saktan kita para ano, para quits na tayo? Para ma-satisfied 'yang konsensiya mo na dahil sinaktan kita ay pantay na ang kasalanan natin sa isa'-isa? o baka naman wala ka talagang konsensiya?"

Halos matawa ako sa sinabi niya kaya nag-iwas ako ng tingin. "M*****i ba?" Kalmado akong ngumiti. "How funny, Aran. Is that the reason why you're mad? Nasa iyo na si Mom. Pamilya mo na siya at kasal sila ng ama mo—kaya dapat masaya ka na. O baka naiinggit ka sa akin?"

I want to prove to him na hindi siya kawalan at hindi naging malaki ang epekto ng ginawa niyang katangahan dati "Are you mad at me?" "Syempre, sinong hindi magagalit? You brought me here in you home! Baka ano'ng ginawa mo sa'kin kagabi" sabi ko Wala naman kasi talaga akong alam. Malay ko ba kung habang lasing ako ay may ginawa nanaman siyang kalukuhan. "I didn't touch you" sabi niya at huminga ng malalim "What I mean is are you still mad at me because of what I did before?"

tanong ko sa kaniya. Agad naman siyang napailing at malamig akong tinignan. "No. I'm busy—" "Alam kong hindi ka busy," sabi ko kaagad sa kaniya dahilan nang pagkakahinto niya. "You're just mad at me, right?"

malamig kong sagot sa kanya. Naramdaman ko ang pag-upo niya sa kabilang gilid ko kaya mas lalong naghuramentado ang puso ko. Alam ko na nakatitig siya sa akin pero diretso lamang ang tingin ko sa platong nasa harap ko. "Are you mad at me?" tanong niya. "Hindi," tanging wika ko, hindi pa rin siya magawang tingnan.

hindi ko na naituloy ang sasabihin ko dahil bigla niya kong niyakap ng mahigpit. "I'm not mad at you, I can't be mad at you." sabi nito at hinalikan ako sa noo. Napangiti ako at ginantihan din siya ng yakap. "Hindi mo ko matiis noh." Pang-aasar ko sa kanya. "Yeah. Whatever." sabi nito at niyakap ako ulit. ***

nakangiting sagot ni Raze. “Aba’y panalo!” palihim akong natawa nang pumalakpak pa si tatay. “Bagay na bagay! Parehong magagandang tao!” Naramdaman kong nakatitig sa akin si Raze kaya nag-angat ako ng tingin sa kanya. “Bakit?” “Are you still mad at me?” “Do I look mad?” pinilig ko ang ulo na nagpangiti sa kanya. “Mukha ba akong galit, Kapitan?”