Novel & Cerita Are You Mad At Me

Jaguar who's not present in the room asked. "My b*tch is mad at me right now" X frustratedly brush his hair. "I need an advice on what should I do. I think I messed up!" "F*ck that girl! I'm going to make her life miserable! F*ck! F*ck!" Natahimik ang mga tao sa loob. Napatulala sila ng ilang minuto habang hindi makapaniwalang nakatingin sa boss nilang nagpa-emergency meeting para lang pala humingi ng advice dahil nagalit niya ang b*tch niya?

Napanguso naman ako. "Galit ka ba?" biglang tanong ko. Mabilis naman niya akong tinignan. "Is there something I should be mad for? Does this kind of mess on my plate looks like I should be mad at you?" sarkastikong tanong niya sa akin. Napakunot naman ang aking noo. "Nagmamabuting loob lang ako tapos susungitan mo ako ng gan'yan?" nakakunot noong tanong ko.

bulong nito, umalis ako sa kaniyang dibdib at tinitigan siya Namumula ang gilid ng aking mga mata ng haplusin niya ito upang alisin ang natitirang luha ko "H-hindi ka na galit?" parang tuta kong tanong Mabilis siyang umiling at pinatakan ako ng halik sa labi, "I was never mad at you, I was mad at them"

I told him that stop him from walking. "Do you want me to repeat what I just said?" natatawang tanong niya. I pressed my lips to a grim line or I thought was a grim line just to dare for authority, "Yes, Hunter, I dare you..." I replied, looking at him dead serious. He swallowed, "Never mind," he dismissed and started walking again. I followed him, this asshole just called me a flirt. Hindi niya ba alam ang ibig sabihin ng malandi? I can even give an example of malandi if he ever called me like that ever again. Mayana is malandi. Not me. Bakit 'di niya sinabihan iyon ng malandi?!

I decided to answer it even though I was mad. “What do you need?” I asked coldly. “I miss you, Babe. Are you still mad at me? By the way, what are you doing right now?” tanong niya pa kaya mas lalong tumaas ang kilay ko. “As if you care what I’m doing to myself?” mataray na tanong ko sa kaniya habang hindi pa rin naalis ang pagkataas ng kilay ko. “You are still mad at me. I’m sorry, Babe,” sabi niya pa. Muli na namang umirap ang mata ko sa sinabi niya.

I mean, nakalimutan na nya siguro ang tungkol don dahil sobrang tagal na non tapos ito ako ng malaman ko ay nagalit agad. "Actually, I'm mad at your mother."

Hindi ko maiwasan ang mapairap sa ideyang ‘yon. “Why are you getting mad at me? Are you still thinking about us making a baby?” natatawa niyang tanong. Halatang nang-aasar. Tinulak ko naman siya palayo sa akin kaya natawa siyang umiwas ng daan ngunit ang tingin niya’y nasa akin pa rin habang patawa-tawa pa. I don’t really know what gotten into him right now. He’s just really annoying.

🙁 Ang tagal na naman niyang nag reply. Me: Hey! Galit ka ba? Sorry na. Mahapdi pa kasi yung kitty ko eh...😗 Me: Mikho naman... Hubby Ko: I'm not mad at you, Enna. I'm mad at myself. Ipapatingin nalang ulit natin iyang kitty mo bukas sa doktor. Sobrang mahapdi pa ba? Me: Why are you mad at yourself? Don't worry about my kitty there's no need to see a doctor. Na stretched lang kasi kahapon.

Pairap-pairap pa rin siya nang naglakad ito palapit sa kanya at umupo sa tabi niya. “I’m not mad,” patag ang boses nitong wika. “Sinong nagtanong?” “You said I’m mad. I am not mad, Steph Baby.” “Sinasabi mo lang ‘yan. Galit ka, eh. Bakit? Nahihirapan ka na ba sa akin kasi ang arte-arte ko? Iwan mo na kami ni Baby.” “No.” “Oo eh,” pilit niya. “No, you’re not.” “Maarte nga ako. Bakit ba mas marunong ka pa sa akin? Ikaw ba si Amara Stephanie na may baby sa tiyan?” Malakas niya itong hinampas at nagdadabog na tumayo.

“Well, that’s the idea.” “Pagod ako sa paglilinis at gusto ko nang magpahinga.” I sounded grumpy, pero ang totoo, I’m frustrated. Ang init ng pakiramdam ko at hindi ako nilalagnat. This is something else. It’s like I’m in heat. Hindi pa naman ako magme-menopause pero ’yong init ko, naglalagablab. Shit. “Are you mad because I left?” Sa inis ko ay tinanggal ko ang kumot sa mukha ko.