Novel & Cerita Are You Mad At Me

“ Dito ka, ako na mag mamaneho” Agad Naman akong sumunod sakaniya at nag palit Naman kaagad kami ng pwesto. Pinaandar Naman Niya Ang sasakiyan at Pinaharurot na ito. Hindi ko alam kung San kami pupunta, bahala na siya. “ I thought you're mad at me?” Lumingon Naman siya sa gawi ko. “ I am” “ Ba't ka andito? Ba't mo ako Sinamahan?”

“Baby... Can you forgive me?” Hindi pa rin ako sumagot. Kaunting pagpapakipot lang naman. “Baby, still mad at me? Ano ang gusto mong gawin ko para mawala ang galit mo?”

Pareho ba kami? Naghihintayan lang ba kami sa unang lumapit? “Are you still mad at me? Kung gusto mo kong humingi ng tawad sa gag0ng yun, gagawin ko. Kung gusto mong sampalin ako dahil sa ginawa ko sayo noon sa bar, tatanggapin ko. Please don’t think of leaving me. Ayoko. Natatakot ako.”

Parang muling dinadaganan ang puso ko. "Ahm, are you- are you mad at me, Dhiz?" Katahimikan ang syang namayani sa loob ng kotse. I bit my lips in anticipation. What the hell, Franina?! Why are you ruining the mood?! Malamang galit din iyan. Galit ka rin nga sa kanya eh. Ikaw ba naman itago ang bata ng ilang taon! "Nevermind. You don't have to answer --"

I want to prove to him na hindi siya kawalan at hindi naging malaki ang epekto ng ginawa niyang katangahan dati "Are you mad at me?" "Syempre, sinong hindi magagalit? You brought me here in you home! Baka ano'ng ginawa mo sa'kin kagabi" sabi ko Wala naman kasi talaga akong alam. Malay ko ba kung habang lasing ako ay may ginawa nanaman siyang kalukuhan. "I didn't touch you" sabi niya at huminga ng malalim "What I mean is are you still mad at me because of what I did before?"

Tapos ngayong gabi, magpapaalam siyang muli? "Are you mad at me, Sand?" Para akong tinulos sa kinauupuan ko. Napaka-inosente ng tanong niyang iyon. "H-Hindi.. H-Hindi bakit?" taranta ko namang tugon. Bigla akong kinabahan. Biglang takot kong baka ma-turn off siya sa akin. "Sorry, ah. Busy lang talaga, sobra. Pero babawi naman ako. Babawi ako pag-uwi ko, Sand.."

Sambit ng kausap Bigla siyang nakaramdam ng pagngangalit sa inis o galit sa narinig. Subalit, ito naman talaga ang dapat mangyari kaya niya nagawa ang mga bagay na iyon. Inigihan niya ang paghitit at bumuga ng usok kasama pati ang pagbuntong hininga. "That's good for her." "Hanggang kelan ka magmamatigas sa mama mo? Your Dad is dead. Pinababalik kana ni Madam. 2years ka ng pagala gala at tingin ko wala kapang maayos na ligo niyan. You stink bro.."

LEXIE ZIMMERMAN- Isang simpleng babae na puno ng dignidad, nangangarap ng isang simpleng buhay na may kapayapaan ngunit mahirap para sa kan’ya na makaalis sa poder ng mga Terorista. Ang unang misyon ni Lexie ay patayin si Cedric ngunit dahil sa maling impormasyon na natanggap niya, nabigo ang kanyang misyon. Sa halip na patayin si Cedric, iniligtas pa niya ito. Idineklarang traydor sa kanilang grupo ang dalaga, dahilan kung bakit gusto siyang patayin ng mga kasamahan niyang terorista. CEDRIC HILTON- Sa edad na 34 ay naging matagumpay sa buhay, siya ang batang bilyonaryo na naging Governor ng Montenegro City. Naging obsessed sa babaeng nagligtas ng kanyang buhay. Hindi tumigi

“You lunatic! You’re definitely crazy!” “Hindi ah! I’m in my sane mind right now.” I puckered my lips into a pout after I heard him say that. “No! You’re crazy!” “Don’t test me. If I’m crazy right now, you should be afraid. You know what an insane person can do, don’t you?” My voice immediately turned cold as ice in the blink of an eye. “T-then, when are we going to meet?” Nanginginig na tanong niya pagkatapos ng ilang segundong katahimikan.

"Huwag ka nang magtaka kung mabuntis kita pagkatapos Pauleen. Kapag galit ako. Hindi ko makokontrol ang sarili ko. How much more kapag hindi. Baka buong maghapon pa kitang angkinin huwag ka lang mawala sa paningin ko para makipagkita sa walang kwentang ex-boyfriend mo." "Bakit pakiramdam ko ay nagseselos ka?" "Sino bang tanga ang hindi makaramdam ng paninibugho? Matulog na tayo. Bukas na bukas din aalis na tayo dito. Tingnan lang natin kung makapagkita pa kayo."