Arrogant In Tagalog Novels & Stories

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Tumingin siya sa akin na tila ba nagulat sa naging sagot ko. "SIGE NA ALIS KANA" pagtataboy niya ulit "IT IS OKAY WITH YOU?" alanganin kong tanong "BAHALA KA" tanging sagot niya. Yan na naman tayo! Bahala means, either ayaw niya o nagbabanta. "UPO KA DITO" utos niya sa akin sabay turo sa may kama. Nagtataka man ako pero umupo parin ako. Mahirap na at baka mahampas na naman ako ng wala sa oras.

“Hindi ka pa ba susuko?” Ngumisi si Argus, ang ngiting may halong paghamon. “Ako si Argus De Luca. Wala sa diksyunaryo ko ang salitang ‘sumuko.’” “Heh.” Tumawa nang mapanlait si T. “Gano’n? Mukhang desperado ka. Halatang mahal mo talaga siya.” “Kung mahal ko man siya o hindi, wala kang pakialam!” sagot ni Argus, nagliliyab ang mga mata sa galit.

Pu-ni-tive? Gusto kong umiyak sa inis.. Pakiramdam ko ay lalo akong naging mangmang sa harap niya. Ang tanging malinaw ko lang na naintindihan ay ang huling apat na salita. "H-Hindi ko po kayo maintindihan..." bulong ko, pilit na nilalabanan ang panginginig ng boses ko.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

Bakit ko 'to nararamdaman? "A-Ang init mo," sabi ko sa kan'ya at itinaggal na niya ang pagkakahawak sa braso ko. Hindi niya ako sinagot at bigla na lamang siyang napa-ubo. Kinabahan ako kaya agad kong hinawakan ang noo niya gamit ang palad ko. Agad ko rin itong tinaggal dahil sa sobrang init nito.

“Mababalik ba ang baby ko kapag nagpaliwanag ka?” “Hindi na,” malungkot nitong sagot sa kaniya. “Pero puwede tayong gumawa ng bagong baby kapag nakinig ka sa paliwanag—. Aray naman, hon! Kailangan ba talagang pitikin ang ilong ko?” “Bastos ka eh.” Hinawakan nito ang kamay niya. “Sorry.” “Nakakain ba ‘yang sorry mo?”

Agad na nagulat at nagalit ang maraming tao sa arogante at nanghahamon niyang mga salita. ‘Napakaarogante ng taong ito. Masyado siyang arogante.’

Lovely At agad Naman akong nakaalis papuntang US. Sa tulong ni Joel at Mary joy. Pagdating ko doon ay sa condo ni Mary joy ako tumuloy. Dahil sa mayaman sina Mary joy at sarili niya Ang kompanya. Madali akong nakapasok sa kompanya niya. Mag iisang buwan na ako dito sa US. At mag iisang buwan na Rin noong iniwan ko si Kiel Kasama si Ara. Isa ako sa engineer sa kompanya nila Mary joy.

"May trabaho yung tao kaya hindi maaring isturbuhin." "Then may trabaho din ako at ayaw paisturbo." Aroganteng sagot ni Troy. Hinawakan ni Dante ang leeg at sinadyang ipakita iyon sa kaibigan. Halos hindi na maipinta ang hitsura nito nang mapatitig doon. "Mayroon din ako niyan kaya huwag mong ipagyabang sa akin iyan." Inis na binuksan ni Troy ang ilang butones ng suot.