Novelas y relatos de Sisa Monologue

ICE Tiningnan ko ang monitor kung saan makikita si Louisianna. Makikita sa monitor kung paano niya pahirapan ang sarili. Kagagaling ko lang sa Palazzo at narito ako para muling kausapin ito. “She won’t talk,” ani Exodus. “I told you, kahit anong maayos na pakikipag-usap mo sa kaniya ay hindi ‘yan magsasalita. She prefers to die than reveal all she knows.”

--- GABRIELLA MONICA JIMENEZ POV Matapos ang lahat ng nangyari, hindi ko maiwasang sisihin ang sarili ko. Pakiramdam ko, ako ang ugat ng trahedyang ito—ang dahilan kung bakit may nasaktan at muntik nang may mamatay. Kung hindi lang ako nagmatigas, kung hindi ko lang hinayaang lamunin ako ng pride, hindi sana humantong sa ganito.

Dahil hindi pa niya nararanasan ang sobrang sakit, mahihirapan talaga siyang bumitaw. Ito yung daan na walang ibang makakalakad para sa kanya. Siya lang ang makakaramdam at makakaunawa nito nang mag-isa. Napabuntong-hininga si Sierra. “Ayaw mo pang bumitaw ngayon kasi hindi ka pa sapat ang desperada. Kapag naipon na ang sapat na sakit at pagkadismaya, mare-realize mo rin... na sa mundong ito, walang taong hindi mapapalitan. Lahat pwedeng mawala at lahat matututuhan mong pakawalan.”

Hangang sa napagod na ito at nag pasyang umalis ng pilipinas. Ngunit sa kabila ng galit sakaniya ni Monique ay hindi niya mapigilang umasa na sana ay makuha parin siyang patawarin ng dalaga. Na sana sa oras na subukan niyang muli itong suyuin kahit na mahirapan siya ay bigyan parin siya nito ng pagkakataon. “I’m Sorry Mr. De Silva, but if you don’t mind please give me a moment, I’ll be right back.”

biro pa ni Nazzer na tinawanan nang malakas ni Sisa. ​"Naku, Nazzer, wala ’yan kaibigan kundi ako lang. Pero hep, may asawa na ako. Magpa-party ka na lang at baka sakaling may pumuntang mga dalaga," tawang-tawa na sabi ni Sisa. ​"I’m open for single ladies, single moms, and well... may asawa?" He laughed. "Kidding aside. Alis na ako ah? Doon ko na lang hihintayin ang turon ko."

maiyak-iyak niyang sinabi habang pinupunasan naman ang mga silverware displays sa opisina. Para na talaga niyang ini-internalize ang role ni Sisa dahil sa pagmo-monologue niya habang nagtatrabaho. She wiped her imaginary tears because her moistening eyes wouldn’t cry for some reason. “What’s up?” She stopped wiping the expensive displays when she heard a familiar voice. Kuryoso siyang bumaling sa may pintuan dahil doon niya narinig ang boses. Umarko ang kilay niya nang makita ito.

​Lumingon si Sirius, at sa sandaling magtama ang kanilang mga mata, naramdaman ni Haven ang pamilyar na kuryenteng tila laging naroon simula nang magtagpo ang kanilang mga landas sa magulong mundo ng showbiz at sibil na digmaan. ​"Iniisip ko lang na bukas, babalik na naman tayo sa impiyerno," sagot ni Sirius, pilit na ngumingiti. "Sa loob ng isang linggo rito sa isla, unti-unti ko nang nakalimutan ang takot. Ngayon, bumabalik na naman siya."

Sandaling natahimik ang grupo, parang inaalala ulit ang eksena. “Pero yung ginawa niya kay Monica kanina…” bulong ni Lisa, saka napailing. “Grabe, parang wala siyang takot kung pano niya sinipa yong tuhod at pilipitin yong braso non, di man lang siya nag dalawang isip.” “Eh kasi gano’n siya,” sabi ni Marites, sabay ngiti. “Masungit na bakla siya sa trabaho, pero sa staff… parang siya yung tipo na ‘ako bahala sa inyo’.”

Para akong sinakluban ng langit at lupa ng makita ko sila kahapon. Kaya pati si Maya kanina nasungitan ko, masama na nga ang pakiramdam ko ganyan pa pinapakita. Naku at talagang makakatikim ang impaktang yan sa akin. Kita mo ngayon nag dradrama, alam ko na ang gustong mangyari niyan. Gusto niyang kausapin ko siya. "Girl, musta ang pagiging agent sa ibang bansa. Balita ko mayaman ka na raw," ani Sasha na naka ngisi.

Sinisisi niya ito dahil pinag-iinitan nito si Monica. Sa wakas ay mapaos ang boses ni Mrs. Jane na nagsalita. “Pwede bang wag na muna nating pag-usapan ito ngayon? Mheilin, nahihirapan na siya nang husto. Hindi mo ba siya nakita matapos siyang lumabas ng emergency room kanina? Suka siya nang suka hanggang sa hindi na niya magawa na uminom ng tubig…”