Novel & Cerita Asawa Ng Lobo

“Ang pagiging lobo ay ang pagkakaroon ng ugali ng lobo. Nilalarawan nito ang katatagan at kalupitin na parang isang lobo. Kapag hinuli ng mga mangangaso ang isang lobo mula sa grupo ng mga lobo, susubukan lang nga mga lobo na iligtas ang kanilang kasama, pero hindi sila magmamakaawa mangangaso na buhayin ito!” “Kapag nasugatan ang kasama ng isang lobo, hindi uupo ang lobo na iyon sa tabi ng nasugatan at iiyak, sa halip, ipapakita niya ang mga pangil niya para ipaghiganti ang kasama niya. Makikipaglaban ito hangga’t kaya niya; pero kung hindi, magtatago-tago muna ito at maghahanap ng tamang pagkakataon na umatake ulit!”

Subalit, ang mahabang pana ay masyadong mabilis, at bago pa man mapakawalan ng lobong may tatlong ulo ang atake nito, ang panang nababalot ng kulay asul na apoy ay tumama sa gitnang ulo nito. Kaagad na sumigaw ang lobong may tatlong ulo at bumagsak sa lupa ng mawalan ito ng balanse. Ang lobo ay patuloy na gumulong sa lupa na para bang gusto nitong alisin ang pana na bumaon sa kanyang ulo. “Ayos ka lang ba, young brother?!” isang malumanay na boses ang nanggaling mula sa malayo.

para sa akin? Siya ay sumulpot sa may pintuan, may hawak na tasa. — Oo. Babagay ito sa iyo. Ramdam kong nag-iinit ang aking mga pisngi. — Sobra naman ito. — Hindi. Ang "sobra" ay ang hayaan kang harapin ang araw na ito habang nakakapit ka sa lumang pangginaw. Yumuko ako, litong-lito.

Napalingon naman ako nang may humawak sa beywang ko, it's Von. "D*mn woman! Tutunganga ka lang ba diyaan?" galit na tanong nito sa akin habang namumula ang mga matang nakatingin sa kaharap naming mga lobo. "How amazing... Ganoon padin, alerto sa lahat ng bagay," saad ng kung sino. Palapit ng palapit ang yapak ng sapatos nito sa pwesto namin. Maya maya ay nagsitabihan ang mga lobo sa harapan namin at doon lumitaw ang isang lalakeng lobo, taong lobo kunbaga.

sabi ni Ruby. "Minsan na akong nagtanong kay Lolo tungkol sa sinasabi mo ngayon, at ganito ang sagot niya: 'Hindi ako Diyos na kayang yakapin ang buong lupa gamit ang dalawang kamay ko. May hangganan ako kahit na mayroon akong maraming kayamanan at malaking kapangyarihan. Ang siklo ng buhay ay talagang ganito: nagtutulungan at nagkakaroon ng benepisyo ang isa't isa. Kung gagawin ko ang sinasabi mo ngayon, isipin mo kung gaano karaming babae sa kalsada ang pupunta sa akin para magreklamo? Sa tingin mo ba kayang hawakan ni Lolo ang lahat iyon kahit na mayroon siya ng lahat?'"

"Mr. Dixon, lumbas na ang resulta. Sayo nga ang baby." 3

naka ngiti kong wika dito na kina silay ng ngiti nito. Umayos na ako at binato ko ang isang lobo na agad pumutok gamit ang dart na hawak ko. “May isa na akong panalo..” wika ko at natawa naman si Kohen habang nanonood sa gilid. Sunod kong pinuntirya ang kulay asul na lobo na malaki. Nang ihagis ko ang dart ko. “Yes!” Hindi ko mapigilan hindi mapa ngiti dahil gusto ko manalo talaga.

Parehong yumuko sina Matis at Mel sa takot nang makitang nanggagalaiti si Lobo. “Ano? Bakit di kayo nagsasalita?” Naiinip na sabi ni Lobo. “Mga pipi ba kayo?” “A-Ang totoo, binibiro ka lang namin.” Umubo si Matis at naiilang na ngumiti. “Wala talagang nangnakaw sa'kin.”

Hindi pa ba malinaw ang mga ginawa ko sa inyo para bigyan kayo ng babala na huwag na huwag niyo ng sasaktan o lalapitan ang asawa ko? Kung gano'n ay tama ang hinala ni Lolo na ito ang may gawa ng mga nangyayaring kamalasan sa amin at walang alam si Maya... o baka nagpapanggap lang ito na walang alam dahil ang totoo ay gumaganti ito sa amin.

Magtatanong na sana ako sa kan'ya ng may biglang babaeng lumapit sa 'kin sabay bigay ng isang bulaklak at ng isang lobo. Pagkatingin ko sa bulaklak ay may napansin akong isang maliit na papel roon kaya agad ko itong kinuha at binuklat bago binasa ang nakasulat. 'Kailangan mong paputukin ang lobo' Napatingin ako sa lobong hawak ko. Nang pumutok na ang lobo ay may napansin akong isang papel kaya agad ko itong kinuha at binasa.