Asta And Noelle Novels & Stories

Tunog ng cellphone ang gumising sa abalang kaisipan ni Ashton. “I found her!” Napatayo si Ashton bigla sa narinig. “Really? Where?” “Sa Santa Luciana. Kasama niya si Jane Castillo.” Biglang dumilim ang mukha ni Ashton at gumalaw ang kanyang panga dahil sa narinig. Anong ginagawa ni Amber sa lugar na iyon? At kasama pa niya si Jane? “D*mn it!” Matindi niyang mura sabay tayo. Kinuha niya ang cellphone at nag-dial saka mabilis na lumabas ng opisina.

Ang umasa sa iba ay magiging resulta lang sa matinding kalungkutan kung mabibigo sila. Marunong siyang lumangoy, kaya ililigtas niya ang kanyang sarili. Hindi na niya kailangan si Shawn. Nag-apply si Noelle sa art academy sa Neloria sa pangalang Aria Byrd. Isinuko na niya ang kanyang pangarap ng pakasalan si Shawn. Sa hinaharap, mabubuhay na lang siya para sa kanyang sarili. “Ano kaya kung manood tayo ng movie ngayong tanghali, Elle?” ideya ni Shawn. “May bagong comedy na ipapalabas, at mapapasaya ka nito.”

"Hindi ako papayag na hindi ma imbita sa okasyong iyon! "Tagasunod mag set ka ng schedule sa araw ng okasyon ng Montalco at ako ay dadalo roon!Balita ko ay may ipapakitang mamahaling fashion design si ashley. Ako ang bibili roon upang makita nilang mayaman rin ako!Ang sabi ni Rowena Albana. "Si Rowena ay si myla Albana,Noon nagpabago lang ito nang anyo dahil sa pang aasar noon ni carra at pagmamaltrato nito sa kanya.Gusto niyang makaganti kay carra!

Sa puntong iyon nakumbinsi ni Justine si Novie na mag apply sa Štok Shoes Company. ‘’Thank you, you are my Gurdian Angel,’’ Sabay yakap at inamoy-amoy pa ito. ‘’Ano ba! Amoy pagkain ka eh!’’ bulyaw ni Justine sa kanya habang lihim na nangiti at kinikilig. ‘’Hoyyy! Mapag kamalan pa tayong mag jowa nito!’’ dag-da ang taboy kay Novie. ‘’Para kang engot di naman ako pangit nuh! Arte mo!’’ Inirapan niya si Justine.

nakangiting sang-ayon naman ni Loisa. “Salamat naman, ikaw kaya Ms. Monteclaro sasama ka rin ba?”Nakangiting tanong ni Noel sa kanyang sinisinta. “Ha? Ah e, kung sasama sina Steve ay sasama na rin ako,”nahihiya pang sagot ni Abegail sa tanong ni Noel. “Well kung ganon hihintayin ko kayo sa resort ngayong linggo,”masayang sabi ni Noel.

"Sino sa kanila si Allie at sino si Noah sa kasong ito?" " Hindi ko na naisip ito kanina. Nakita ko lang ang pagkakapareho sa dalawang pares." "Sa tingin ko si Avery ay si Noah at si Elliot ay si Allie." Mabilis na tumakbo ang imahinasyon ni Tammy. "Hindi, pero si Noah ay nanatiling tapat sa buong panahon, at si Allie ang nagkamali sa kanya... Kaya, si Avery ay si Allie at si Elliot ay si Noah... Hindi rin tama iyan! Si Elliot ay masyadong makulit para maging si Noah! Si Noah ay malayo mas mabuting tao kaysa sa kanya!"

masiglang pagpapakilala ng host. "Kobe, simula na," bulong ko. May gamit kaming device ni Kobe para makapag-usap pa rin kahit malayo kami sa isa't-isa. ["Copy,"] Kabi-kabilang palakpakan ang maririnig ng lumabas si Noelle sa taas. Pababa na siya ng hagdan ay hindi mawala ang pagkaway at ngiti niya sa mga tao. Saglit siyang tumigil sa gitna at humarap sa mga camera na walang tigil sa pagkuha ng kanyang mga larawan. Bahagyang dumilim pa ang paligid at may ilaw na nakatapat kay Noelle. She's enjoying the spotlight. Pagkatapos may sumunod sa likod niya at lumabas si Valerio kasama ang anak kong si Zandra. Binalingan ko si Kobe na bahagyang tumango.

Naroon na si Noel na kanina ay nagpaalam na aalis muna. ''Nandito ka na agad?'' ''Ikaw? Saan ka na naman pumunta?'' Hindi pinansin ni Andrea ang sinabi ni Noel. ''Lola, dinala ko siya sa iyo.'' ''Is he the one you told me?'' ''Yes, yes.'' Inilapit nito ang kargang sanggol sa abuwela. ''Lola, meet Noah Alfonso.'' ''Alfonso?''

“It’s been a year. And still, his killer walks free.” That struck something. His eyes flicked away, his breath caught, and he cleared his throat. “We’re doing everything we can,” he said stiffly. “We have leads. No one’s stopped searching.” Then he leaned forward, voice lower. “But you must stop.” I looked him dead in the eye, letting my silence speak louder than any scream. “You have no power over me,” I said, my face a mask carved from old stone. “Anastasia,” he began softly, “you must trust me.”