Aswang Real Stories Novels & Stories

Nandito kami ngayon sa barangay hall, dinala namin sina Tiya Vangie rito para palamigin kahit papaano ang gulo, pero mukhang hindi iyon mangyayari. Sumasakit na ang sintido ko kakaisip sa bagay na 'yon. This is beyond my imagination. Mas lalong kakamuhian kami ng tao dahil dito. All because of Mama. She isn't in her right mind—her sanity has long since fractured... so, naturally, she becomes the convenient scapegoat for everything that goes wrong. People here rely on the unreliable, clinging to superstitions and hearsay because it’s what they’ve always known. I couldn't stop them, it was their way of life. Aswang. Mangkukulam. Mambabarang. Mamamatay tao. Ano pa ba? Ano pa ba ang gusto nilang

"Sadyang maliit lang talaga sila. Native na baboy ang tawag diyan kaya hindi na lumalaki ang mga iyan." "Basta ayoko! Subukan mo lang ibigay!" diin na saad ko rito. Hindi ko naman mapigilan ang paghikbi. "Damn! Oo na, hindi ko na ibibigay! Tumigil ka na sa pag-iyak at gabi na, baka marinig tayo ng aswang!" Napatigil naman ako. "M-May aswang?" mahinang tanong ko rito. Hindi naman niya ako pinansin.

Kinikilig na kuwento ng aking anak. Bat naman niya kinuwento iyon sa bata? Saka naalala pa niya talaga iyon? Tumawa sina Tita at Ranna. "Tapos may dumating daw na aswang kaya hindi kayo nakapag-kiss?" Akala ko hanggang doon lang ang kinuwento niya sa bata, pero may karugtong pa. Okay iyong aswang na part pero bakit niya sinabi na mag-ki-kiss kami?

Kung ganoon, bago ako nagising, may nangyari sa akin? May sumaksak sa akin? “Bakit? Is there something wrong?” Doc Milan “Wala naman.” Tumingin siya sa akin, not convince. “Oo nga pala, may I know what happened to Axcl after I disappear?” “As I was saying awhile ago, he tried to commit sui-cide. Dinala siya ni Shawn sa psychiatrist at si ate ko ang doctor niya doon. He suffered a lot because of your disappearance.”

Mukha ba siyang aswang? "Matatanggap ko pa kung ito ang sabihan mo na mukhang aswang!" Itinuro niya si Menggay. "Pero ako—" Hindi niya naituloy ang sasabihin, paano si Birang ay bahagya siyang itinulak kaya naman nangudngud siya sa tiyan ng lalaking nakahiga. "At ginawa mo kaming aswang!" Nanlalaki ang butas ng ilong ni Birang sa inis. "Sa ganda naming ito?!"

Napangiti siya at naisip na ligtas siya. “Pero wala namang nababalitang kumakain sila ng tao o may nawawalang tao sa lugar na yun?” “Sabi ko nga, bukod sa hindi naman sa lahat ng panahon ay umiiral ang pagka-aswang nila, natutunan na din ng karamihan na pigilin ang mga sarili sa pagpatay at pagkain ng lamang-loob ng tao. Sabi nga ng pinsan ko, natatakot din ang mga aswang na mahayag dahil alam nilang kamatayan sa mga tao ang sasapitin nila. Pero ako, di pa din ako kampante syempre. Tuwing umuuwi ako doon ay may baon pa din akong bawang at asin,” napatawa ng mahina ang drayber.

Ilang ulit ko itong sinubukan ngunit ‘ni hindi ko ito maigalaw sa pwesto. Hindi ko naman iyon maaaring pabayaan na lamang na nakabukas at tumalukbong na lang ako ng kumot dahil baka mayroong pumasok na nilalang. Marami pa naman akong naririnig na mga kwento tungkol sa aswang sa mga probinsya, na mga dayo sa lugar ang pinupuntirya. Ang kabang nararamdaman ko ay lalong lumala nang kumisap-kisap ang ilaw mula sa lampshade. Iyon lamang ang nagsisilbing liwanag sa buong kwarto.

paliwanag ko naman sa kanila. " Kahit kami ay hindi rin namin nalaman kung paano kami napunta doon. Ang naalala ko ay nakaamoy kami ng napakasangsang na amoy at yon na ang nangyari wLa na kaming alam. Pagmulat namin ng aming mga mata ay nandiyan na ang mga aswang na nakapaligid sa amin. Nakatali kaming lahat. Mga ilang oras din ang hinihintay namin upang malaman kung ano at kung sino ang mga taong ito. At dumating na nga ang pagdilim . Nakakarinig kami ng iba't ibang pag angil mula sa paligid ng mga kabahayan. Nang bigla na lamang nagsulputan ang mga ibat ibang aso at pusa sa aming harapan at maya maya pa ay bigla naman nag iba ang mga anyo ng mga ito . Nag anyong tao ngunit halimaw na ang m

Isa rin sila sa mga dahilan kung bakit naging talamak ang haka-hakang mga aswang (partikular na tawag sa mga nagpapalit-anyo ay Mandurugo) ang may gawa ng mga insidenteng iyon. Dahil sa mga kwentong ipinasa-pasa, masasabi na ring totoo ang mga aswang ngunit sila ay mga bampira at lobo na masasama. Ang mga daemon naman ay ang salinlahi ni Sanari. Sila ay naatasang bumalanse sa mundo. Maging taga-pamagitan sa mga bampira at lobo, maging taga-kubli ng katotohanan sa mga tao, at taga protekta ng mga tao. Sila ay may kakayahang makita ang hinaharap at kumontrol ng pag-iisip. Ang kanilang mga isip ang kanilang malakas na kapangyarihan na kinatatakutan kaya naging payapa sa ilalim ng kanilang panga

I'm so glad to have him, I will always protect him. Palakad-lakad lang ako alam kong maiinis nanaman siya sakin, iba na din ang mga titig niya sakin. "Masarap ba yan?" Panguusisa kong tanong. Pero walang sagot... Nilapitan ko siya, "Hon... ASWANG ba talaga ako sa paningin mo?" Halos pabulong kong wika sa malapit sa tainga niya na ikinatulak niya sakin. "Grabi ka naman!" Dagdag ko.